1301 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Op basis van recente BESIII-gegevens concludeert dit artikel dat de substructuur nabij de -drempel in de -verval kan worden verklaard zonder een extra resonantiestaat, door modelonafhankelijk rekening te houden met sterke pion-pion-interacties en een rol voor een helicity-flip amplitude.
Deze studie stelt voor dat een nieuw donker scalair deeltje met een massa van ongeveer 9,40 GeV de anomalieën in de onderdrukking en elliptische stroming van hoog- -quarkonia in zware-ionenbotsingen kan verklaren, waardoor een consistente oplossing wordt geboden voor meerdere langdurige kwantumchromodynamica-problemen.
Dit artikel presenteert een uitgebreide effectieve veldtheorie-analyse van baryongetal-schendende processen die nieuwe fysica koppelt aan lage-energie-observabelen via een systematische pipeline van SMEFT en LEFT naar chirale perturbatietheorie, waarbij dimensie-acht operatoren een vollediger scala aan chirale representaties mogelijk maken dan de conventionele dimensie-zes operatoren.
Dit onderzoek analyseert de Gamow-Teller-overgangssterkte in koolstofisotopen C met behulp van de deformeerd quasipartikel-random-fasebenadering en concludeert dat kerndeformatie een cruciale rol speelt bij het verklaren van de sterkteverdeling in C en C, terwijl de sferische benadering de data voor C goed beschrijft.
Dit artikel onderzoekt binnen een gekwantiseerd Skyrme-model met vectormesonen hoe de keuze tussen de canonieke en Belinfante-verbeterde energie-impulstensor leidt tot aanzienlijke verschillen in de lokale interpretatie van spin- en impulsdichtheden in de nucleon, terwijl de globale eigenschappen onveranderd blijven.
Dit artikel presenteert een op Extreme Gradient Boosting gebaseerd machine learning-model dat, na optimalisatie met Bayesiaanse hyperparameter-tuning en analyse van kernstructurele kenmerken, de -vervalenergie en -halfwaardetijd van superzware kernen nauwkeuriger voorspelt dan traditionele empirische modellen.
Dit artikel introduceert een hybride methode die TabPFN combineert met het CPPM-model om de preformatiefactor van -deeltjes nauwkeurig te voorspellen, waardoor de berekening van -vervalhalveringstijden aanzienlijk wordt verbeterd en nieuwe inzichten worden verkregen in superzware kernen.
Dit artikel onderzoekt de tijdsontwikkeling van een een-deeltjesexcitatie in een Fermi-systeem binnen de diffusiebenadering van kinetische theorie, waarbij een methode wordt voorgesteld om dissipatieve processen te scheiden en een discrepantie wordt vastgesteld tussen de berekende relaxatietijden en eerdere schattingen van kinetische coëfficiënten.
Dit artikel toont aan dat het gebruik van tensorkrachten in berekeningen van lichtere kernen leidt tot een consistentere verklaring voor de eigenschappen van zwaardere kernen, zoals de levensduur van Be en de Hoyle-toestand, zonder de noodzaak aan te nemen dat er een "krachtpunt" in de kern bestaat.
Dit artikel berekent met kinetische theorie de vijf onafhankelijke schuifviscositeitscoëfficiënten voor elektronen in graphene, niet-relativistische en ultra-relativistische systemen onder een eindig magnetisch veld, waarbij wordt aangetoond dat specifieke veldsterktes (ranging van 0,01 T tot 10¹⁴ T) leiden tot aanzienlijke anisotropie en onderdrukking van de viscositeit.