1075 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
In dit artikel wordt de Mott-isolerende fase van AC onderzocht met behulp van een sferische-tensorformalisering om aan te tonen dat, ondanks het ontbreken van conventionele kwadrupoolmomenten, de grondtoestand wordt gedefinieerd door een unieke, niet-koppelende samengestelde kwadrupool en een specifieke vorm van elektron-fononverstrengeling.
In dit artikel wordt de configuratie-ruimte Faddeev-formalisme toegepast om de verstrooiing van drie deeltjes in het dubbele continuüm te bestuderen, waarbij alle verstrooiingsprocessen worden samengevat in een unieke matrix en het methode wordt getoetst aan het benchmark-systeem van neutron-deuteron verstrooiing.
Deze studie gebruikt de Born-Oppenheimer effectieve veldtheorie om open-flavor drempeleffecten op het quarkoniumspectrum te kwantificeren door het mengen van quarkonium- en tetraquark-potentialen, waarbij de resultaten worden gevalideerd via self-energy-correcties en vergeleken met experimentele data en eerdere modellen zoals de -benadering.
Dit artikel toont aan dat de Wehrl-achtige entropie, die de coars-graining van de proton-faseraamverdeling kwantificeert, de juiste semi-klassieke maatstaf biedt om de initiële omstandigheden voor hydrodynamische evolutie in kleine botsingssystemen te karakteriseren.
Deze paper presenteert een systematische berekening van de niet-dissipatieve correcties tot de tweede orde in thermische vorticiteit voor de spannings-energetensor en stromen van vrije boson- en Dirac-velden, waarbij wordt aangetoond dat deze kwantumcorrecties via Kubo-formules kunnen worden uitgedrukt en dat de axiale stroom van het vrije Dirac-veld onafhankelijk van de anomalie-term correcties ontvangt die evenredig zijn met de vorticiteit.
Deze studie breidt de multireferentie covariante dichtheidsfunctionaaltheorie toe op het kernen S om te aantonen dat de grondtoestand en isomere toestanden in dit systeem het gevolg zijn van een complexe wisselwerking tussen vormcoëxistentie, K-menging en intrusieconfiguraties.
Dit artikel analyseert de normale modi in de lineaire Boltzmann-vergelijking voor massieve deeltjes, waarbij wordt aangetoond dat de koppeling tussen geluids- en warmtekanalen afhangt van de massa en dat de structuur van de vertakkingslijnen die Landau-demping veroorzaken fundamenteel verschilt van het massaloze geval.
Deze studie introduceert een nieuwe qubit-toewijzingsstrategie voor de Variational Quantum Eigensolver die Slater-determinanten in plaats van individuele deeltjestoestanden als basis gebruikt, waardoor eenvoudigere circuits ontstaan die met succes zijn toegepast op zeven kernen, waaronder zware isotopen, met een nauwkeurigheid van minder dan 4% na toepassing van Zero-Noise Extrapolation.
Dit artikel analyseert de grootte en transverse verdeling van de kleurlorentzkracht op een quark in pion en nucleon binnen het instantonvloeistofmodel, waarbij de resultaten voor het nucleon goed overeenkomen met recente roosterberekeningen.
In dit overzichtspaper wordt de hadronstructuur bestudeerd met behulp van het covariante Nambu-Jona-Lasinio-model als effectieve quarktheorie van QCD, waarbij de consistentie van partonverdelingsfuncties en elektromagnetische vormfactoren met experimentele data wordt aangetoond en de relevantie voor toekomstige experimenten zoals EIC, EicC en COMPASS/AMBER wordt besproken.