931 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel analyseert en vergelijkt de -straalspectra van verschillende -proces-trajecten over tijdschalen variërend van uren tot 50.000 jaar om significante bijdragende kernen te identificeren en de potentie en uitdagingen te bespreken van het gebruik van deze spectrale kenmerken om de fundamentele fysica van het -proces te onderzoeken.
Dit artikel introduceert een algemeen raamwerk voor het afleiden van lineariseerde dispersiespectra in Lorentz-gebooste referentiestelsels met uitsluitend lokale ruststelseldata, waarbij de opkomst van causaliteitschendende "schijnbare modi" wordt blootgelegd en een rechtstreekse link wordt gelegd tussen modusbehoud en de causaliteit van relativistische vloeistoftheorieën.
Gedreven door recente HAL QCD-simulaties, past deze studie een raamwerk voor veeldeeltjessystemen op eerste principes toe om het bestaan van diep en matig gebonden -mesische kernen (, en ) te voorspellen, waarbij wordt aangetoond dat sterke aantrekkingskracht op korte afstand in de -kanaal het sleutelmechanisme voor binding is.
Met behulp van zachte röntgenstralingdata van India's Chandrayaan-2-missie stelt deze studie aanzienlijk strengere beperkingen op de koppelingen tussen axionen en nucleonen en tussen axionen en fotonen voor zonne-axionen die worden geproduceerd in Fe-kernovergangen in vergelijking met die van Kr, als gevolg van een verschil in hun respectievelijke fluxen van bijna drie grootteordes ondanks vergelijkbare effectieve koppelingen.
Met behulp van tijdsafhankelijke dichtheidsfunctionaaltheorie toont deze studie aan dat het opnemen van niet-axiale vervormingen in de spontane kernsplitsing van Cf axiale kantelrotaties mogelijk maakt en de spinverdelingen verbreedt, waardoor de spin-spin-correlaties langs de splitsingsas worden verminderd in vergelijking met axiaal symmetrische trajecten.
Dit artikel presenteert een verenigd classificatie-kwantificatiekader met behulp van de dimensieloze $BHTU$-parameters om systematisch bubbeltje-achtige nucleaire morfologieën te karakteriseren in de AME2020-database binnen het uitgebreide kwantum-moleculair-dynamica-model, waarbij wijdverspreide bubbeltjes- en torusstructuren in mediumzware, zware en superzware kernen worden blootgelegd.
Dit artikel stelt voor dat thermische inhomogeniteit aan het oppervlak van neutronenster-kernpasta, gecombineerd met kernspin-baan-koppeling, een anomalie spinpolarisatie induceert in oppervlakte-gelocaliseerde neutronen, zelfs bij afwezigheid van een magnetisch veld, en zo de fysica van neutronensterren en de spintronica van de vaste stof met elkaar verbindt.
Dit artikel onderzoekt de afhankelijkheid van de vormfactor van gereggeïseerde spin-2 Pomeron- en spin-3 Odderon-uitwisselingen in elastische $pp$- en -verstrooiing bij hoge energieën, waarbij wordt aangetoond dat een exponentiële Odderon-proton-vormfactor een betere fit aan globale data biedt dan andere parametrisaties en een perifere zachte Odderon-interactie met een hadronische dwarsstructuur onthult.
Dit artikel onderzoekt de intermitterende en fractale gedraging van geladen deeltjes in Pb-Pb-botsingen bij 5,02 TeV met behulp van EPOS4- en PYTHIA8-simulaties om grote dichtheidsfluctuaties te analyseren als mogelijke signatuur van de QCD-faseovergang en het kritieke punt.
Dit artikel maakt gebruik van de String Melting-modus van het AMPT-model om de schaalgedrag en intermitentie van fluctuaties in de multipliciteit van geladen deeltjes te onderzoeken in Xe–Xe-botsingen bij = 5.44 TeV, waarbij cruciale parameters zoals anomalie fractale dimensies en schaalingsexponenten worden bepaald om de zelfgelijkende dynamiek van het systeem te karakteriseren en uitgangspuntpredicties te leveren.