931 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Met behulp van rooster-QCD met -ensembles bij een pionmassa van ongeveer 292 MeV bepaalt deze studie de eindige-volume-energieën van twee-nucleon-systemen in de - en -kanalen en ontleedt de verstrooiingsamplitudes via de methode van Lüscher en het niet-perturbatieve Hamiltoniaan-kader, waarbij blijkt dat zowel het deuteron- als het di-neutronkanaal virtuele-staatspolen vertonen met bindingsenergieën van respectievelijk MeV en MeV.
Dit artikel toont aan dat het toepassen van een specifieke niet-unieke coördinatentransformatie met experimenteel afgeleide vervormingsparameters op Bohr's quasi-moleculaire model met succes de opkomst van clusterformatie en karakteristieke vormen in lichte kernen, zoals B en Ne, reproduceert, terwijl het een fysische interpretatie van triaxialiteit biedt door de superpositie van meerdere intrinsieke configuraties.
Dit artikel onderzoekt de parton-distributiefuncties van kaonen en zware pseudoscalaire mesonen met behulp van een licht-con quarkmodel dat is geëvolueerd via NLO DGLAP-vergelijkingen, en biedt voorspellingen voor NLO-struktuurfuncties bij de energieën van de Electron-Ion Collider en Drell-Yan-tv-doorsneden voor het COMPASS++/AMBER-experiment, terwijl het de dominantie van zware bestanddelen in het dragen van impulsfracties aantoont.
Dit artikel introduceert een Flow Matching-generatief model dat de spectra van hadronen in de eindtoestand snel en nauwkeurig voorspelt uit door jets geïnduceerde hydrodynamische responsen in zware-ionenbotsingen, waarbij een rekenkundige snelheidswinst van zes ordes van grootte ten opzichte van traditionele volledige simulaties wordt bereikt, terwijl de belangrijkste fysische eigenschappen behouden blijven.
Dit artikel introduceert een relativistische Hartree-Fock-raamwerk met impulsafhankelijke nucleaire interacties om de berekening van geladen-stroom neutrino-opaciteiten voor astrofysische simulaties te verbeteren, waarbij aanzienlijke discrepanties en substantiële verschuivingen in medium-afhankelijke modificaties worden blootgelegd in vergelijking met veelgebruikte relativistische middenveldmodellen.
Dit artikel bewijst strikt dat voor potentieel met een eindige reikwijdte die een afstotende kern en een aantrekkende staart bezit, de effectieve reikwijdte strikt positief blijft zolang de verstrooiingslengte de reikwijdte van het potentieel overschrijdt, waardoor een fundamentele beperking wordt opgelegd aan het gebruik van het teken van de effectieve reikwijdte om exotische hadronconfiguraties te onderscheiden.
Dit artikel berekent de gravitationele vormfactoren van pion- en kaon-mesonen met behulp van Basis Light-Front Quantisatie, waarbij overeenstemming wordt gevonden met rooster-QCD voor de -vormfactor, terwijl een versterkte grootte wordt waargenomen voor de -vormfactor bij lage impuls-overdracht als gevolg van zero-mode-effecten, en vervolgens worden de massa en mechanische stralen van de mesonen afgeleid, evenals hun interne druk- en schuifkrachtdistributies.
Dit artikel stelt een nieuwe methode voor en valideert deze theoretisch om quark-effecten in kernen waar te nemen door in-medium gemodificeerde nucleon-magnetische momenten te analyseren via remstralingsspectra in proton-kernverstrooiing, met name door de potentieel te benadrukken van het gebruik van verhoudingen tussen koolstofisotopen zoals C en C om deze effecten te isoleren.
Deze studie maakt gebruik van de \textit{ab initio} in-medium similariteitsrenormalisatiegroep-methode om kwantverstrengelingsmaten, zoals proton-neutron verstrengelingsentropie en wederzijdse informatie, te onderzoeken, waarbij hun kritieke rol wordt blootgelegd in het karakteriseren van de structuur en correlaties binnen het eiland van inversie voor Ne-, Mg- en Si-isotopen.
Dit artikel presenteert de eerste Bayesiaanse extractie van de spooranomalie van koud, dicht materie uit collectieve stroomobservabelen in zware-ionenbotsingen, waarbij een kwantitatieve overeenkomst wordt aangetoond met onafhankelijke astrofysische beperkingen uit neutronensterren en een consistente macroscopische brug wordt gelegd tussen aardse en kosmische omgevingen met dichte materie.