931 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel presenteert een grootschalige systematische studie van splijtingsbarrières en spontane splijtingshalfwaardetijden voor ongeveer 3.300 zware kernen met behulp van de BSkG3-energiedichtheidsfunctionaal en de MOCCa-code, waarbij triaxiale en octupooldeformaties worden opgenomen om kritieke gegevens te leveren voor de r-procesnucleosynthese.
Dit onderzoek hanteert een effectieve Lagrangiaan-benadering gecombineerd met QCD-somregels om aan te tonen dat een toenemende baryonische dichtheid een negatieve massaverschuiving in de -meson induceert als gevolg van $DD$- en -meson-luscontributies, wat wijst op de vorming van meson-kern gebonden toestanden en voorspellingen voor bindingsenergie en vervalbreedte voor diverse kernen biedt om aanstaande experimentele onderzoeken te sturen.
Dit artikel toont aan dat voor inclusieve jetproductie bij de LHC standaardmethoden voor schaalvariatie die worden gebruikt om onzekerheden door ontbrekende hogere-orde-bijdragen te schatten, drastisch onbetrouwbaar kunnen zijn, aangezien NNLO+NNLL-berekeningen aantonen dat resummatie-effecten zowel de centrale kruissecties als de onzekerheidsschattingen aanzienlijk veranderen.
Dit artikel presenteert de eerste tomografische afbeelding van de helium-4-kern op het niveau van quarks en gluonen door coherente diep virtuele Compton-verstrooiingsdata te analyseren met essentiële kinematische hogere-twist- en next-to-leading-order-koppelingcorrecties.
Dit artikel betoogt dat de kilonova-achtige emissies na langdurige gammastralingsflitsen (zoals GRB211211A en GRB230307A) consistent zijn met nucleosynthese in een collapsar-scenario, wat de aanname uitdaagt dat een rode evolutie in deze fenomenen noodzakelijkerwijs wijst op de aanwezigheid van zware r-proces-elementen.
Dit onderzoek analyseert de onzekerheid van het zogenaamde 'hunter-gatherer'-schema binnen de IMSRG(3)-benadering en stelt vast dat de resulterende afwijkingen in energieën in sommige gevallen vergelijkbaar zijn met de verwachte correcties van de IMSRG(3)-methode zelf.
Een analyse van wereldwijde data uit diep-inelastische verstrooiing laat zien dat de nucleaire effecten op de structuurfuncties van kernen nagenoeg volledig wegvallen in het valentiekwaark-gebied (), met een gemiddelde verhouding van .
Dit artikel suggereert dat de complexe structuur in het invariantemassaspectrum van -paren in hoogenergetische Pb-emulsie-botsingen kan worden verklaard als bewijs voor zowel gedéconfineerde als geconfineerde vormen van neutraal kleur-singlet -quarkmaterie.
Dit artikel bespreekt de recente ontwikkelingen in het QCD-fasediagram bij lage chemische potentialen en stijgende temperaturen, waarbij drie verschillende regimes worden onderscheiden op basis van hun symmetrieën, vrijheidsgraden en -schaling: het hadronengas, de 'stringy fluid' en het quark-gluonplasma.
Dit artikel toont aan dat de Weyl-anomalie leidt tot een nieuwe niet-dissipatieve vectorstroom in versnelde relativistische vloeistoffen, waarbij de bijbehorende transportcoëfficiënt uniek wordt bepaald door de anomalie.