931 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel toont aan dat neurale-netwerk-kwantumtoestanden, gecombineerd met een projectiemethode, effectief kunnen worden ingezet om de grond- en aangeslagen toestanden van sterk interagerende few-body-systemen in continue ruimte op te lossen, waaronder de karakteristieke eigenschappen van Efimov-toestanden en massagebalanceerde fermionische systemen nauwkeurig te reproduceren.
Dit artikel toont aan dat dissipatieve spinhydrodynamica in een Bjorken-stroom de temperatuurprofielen van het quark-gluonplasma beïnvloedt en leidt tot een verhoogde productie van thermische dileptonen, wat deze deeltjes een potentieel indirecte probe maakt voor spin-dynamica en spin-transport.
Dit artikel onderzoekt hoe donkere materie die via een vectorportal met neutronensterren wisselwerkt, de structuur en waarneembare eigenschappen van deze sterren beïnvloedt, waardoor astronomische waarnemingen kunnen worden gebruikt om de parameters van dit donkere-materiemodel te beperken.
Dit artikel toont aan dat het SU(3)-IBM-model met hogere-orde interacties de triaxiale vervorming van Er met een hoek van 9,7° succesvol beschrijft en uitstekende overeenkomst vertoont met experimentele data, waarmee de prolate vorm wordt weerlegd.
Dit artikel bespreekt de geavanceerde *ab initio* NCSMC-methode, die met behulp van chiraal nucleair krachten de structuur en dynamica van halo-kernen zoals He, B, Be en C succesvol beschrijft door zowel gebonden als ongebonden toestanden in een verenigd raamwerk te behandelen.
Dit artikel biedt een overzicht van de microscopische en macroscopische effecten van spin, magnetische velden en nucleaire superfluiditeit in compacte sterren, waarbij wordt ingegaan op de invloed van kernkrachten op de structuur van neutronensterren, de interactie tussen vortex- en flux-roosters, en de oorsprong van pulsarglitches.
Dit artikel heronderzoekt de Rhoades-Ruffini-begrenzing voor het maximale massa van neutronensterren en concludeert dat het loslaten van de aanname over de start van een extreem stijve materie-fase de theoretische bovengrens kan verhogen tot 4 zonsmassa's of meer.
Dit artikel introduceert een methode om de volledige waarschijnlijkheidsverdeling van nieuwe waarneembare grootheden in kernfissie te berekenen door een Bogoliubov-vacuüm te projecteren op een goed deeltjesaantal, wat toont dat een aanzienlijk deel van de fluctuaties in gefissioneerde fragmenten al binnen het gemiddeld-veldbeeld aanwezig is.
Dit artikel breidt de Koopman-von Neumann-Sudarshan-formulering uit naar relativistische QCD om aan te tonen dat de covariante Wigner-operator een kwantumamplitude is in plaats van een quasikansdichtheid, waardoor de oorsprong van niet-klassieke eigenschappen zoals negativiteit wordt verduidelijkt en een verenigd kader voor klassieke en kwantumdynamica wordt geboden.
Dit artikel benadrukt dat de huidige aanpassing van de traagheidsmomentwaarde in de kernniveaudichtheidsmodellen om isomere data te verklaren, leidt tot onnauwkeurige parameters en pleit daarom voor nieuwe metingen van resonantieafstanden om de spinafhankelijkheid direct te valideren.