169 papers
Deze paper introduceert een nieuw paradigma voor trigonometrische continu-variabele poorten op hybride qubit-qumode-platforms, wat een natuurlijke en efficiënte methode biedt voor het simuleren van het rooster sine-Gordon-model en andere interagerende veldtheorieën die periodieke interacties vereisen.
Dit artikel introduceert een nieuwe, grootte-extensieve en convergente ab initio gekoppelde-clustertheorie (ΔCC) voor zowel niet-geïntegreerde als gedegenereerde systemen, evenals een verwante quasidegenerate variant (QCC), die bij transitionele energieën superieure prestaties levert vergeleken met bestaande methoden zoals CI, EOM-CC, ΔMP en MBGF.
Dit artikel presenteert theoretische en experimentele bewijzen voor een nieuwe fase van multimodale superfluiditeit in neutronenrijke systemen, waarbij s-golf en p-golf paren en quartetten coëxisteren, wat gevolgen heeft voor de structuur van neutronensterren en atoomkernen.
Dit artikel stelt een roosterklaar entanglement-observabel voor QCD-hadronen voor, de vacuüm-gesubtraheerde radiusstroom van de Rényi-entropie, die wordt gebruikt om de dominantie van randeffecten te testen en hadronische gravitationele vormfactoren te onderscheiden door middel van een fit met sjablonen die zijn afgeleid van spin-0 en spin-2 bijdragen.
Dit artikel toont aan dat hoewel clusterradioactiviteit als een super-asymmetrische spleetvallei in een breed scala aan isotopen en isotonen voorkomt, deze vallei verdwijnt bij neutronenarme kernen met een N/Z-ratio onder de 1,41, waardoor clusterradioactiviteit niet meer waargenomen kan worden.
Dit artikel presenteert een empirische analyse waarbij de neutronenhuid-kromming van meer dan 800 kernen, afgeleid van experimentele ladingstralen, zich zonder aanpassingen voor specifieke elementen over het volledige periodiek systeem laat beschrijven door een enkele universele schaalwet die ongeveer 88% van de variantie verklaart.
Dit onderzoek toont aan dat de diquark-modelbenadering voor de -tetraquark, ondersteund door berekeningen met de Silvestre-Brac-potentiaal, een onverwachte omkering in de massahierarchie onthult die wordt veroorzaakt door centrifugale krachten op het lichte deeltje, een mechanisme dat ook robuust blijkt voor andere zwaar-dubbel quarksystemen.
Dit artikel presenteert een voorlopige extractie van de Collins-Soper-kern op het rooster door gebruik te maken van de hulpveldrepresentatie van de Wilson-lijn, waarbij twee methoden worden onderzocht en de resultaten worden gematched naar de Minkowski-ruimte via een mapping van het complexe hulpveldrichtingsvector naar de Wilson-lijn-rapidity.
Dit artikel toont aan dat de Orthogonaliserende Pseudopotential-methode kan worden geïnterpreteerd als de singuliere limiet van de Feshbach-Schur-projectie, waarbij een gesloten operatoridentiteit via de Schur-complement een algebraïsche eliminatie van Pauli-verboden toestanden mogelijk maakt zonder grote pseudopotentialparameters.
Dit artikel analyseert de eigenschappen van kernmaterie en de structuur van neutronensterren met behulp van een uitgebreid lineair sigma-model, waarbij wordt geconcludeerd dat de invoering van het -meson en een negatieve waarde voor het pion-nucleon sigma-term () essentieel zijn om zowel de neutronenhuid van Pb als de waargenomen eigenschappen van neutronensterren, zoals de maximale massa en getijdenvervorming, consistent te beschrijven.
De auteurs gebruiken SU(2) chirale verstoringstheorie om de invloed van isospinbreking op de temperatuurafhankelijkheid van topologische susceptibiliteit, cumulanten en domeinwandspanning te analyseren, waarbij ze een overeenkomst met roosterdata bij lage temperaturen vinden en een tegengesteld gedrag voor de vierde en zesde cumulant aantonen.
Deze paper ontwikkelt een kwantumkinetische theorie voor QCD die, naast het reproduceren van de Boltzmann-vergelijking, de spinpolarisatie van quarks en gluonen in kwark-gluonplasma beschrijft en aantoont dat deze polarisatie bij vorticale gradiënten anders gedraagt dan bij niet-vorticale gradiënten, terwijl inelastische botsingen een mechanisme bieden voor de conversie tussen spin en baanimpulsmoment.
Dit hoofdstuk bespreekt de similariteitsrenormalisatiegroep voor nucleaire Hamilton-operatoren, een populaire methode om laag-resolutie krachten te genereren die eerste-principes-berekeningen van kernen vergemakkelijken door de Hamiltoniaan diagonaler te maken en geïnduceerde meerdeeltjesinteracties te analyseren.
Dit onderzoek gebruikt Light-Front Holographic QCD en gauge/string dualiteit om een verenigd raamwerk te ontwikkelen dat quark- en gluonstructuur van de proton beschrijft en aantoont dat de trace-anomalie ongeveer 23% bijdraagt aan de protonmassa.
Dit artikel identificeert fluorinehoudende verbindingen, met name octafluoropropane (), als veelbelovende doelwitten voor coherent elastisch neutrino-kernverstrooiingsexperimenten om de axiale-vector component te meten en zo indirect de axiale koppeling te bepalen en spin-afhankelijke nieuwe fysica te onderzoeken.
Dit artikel onderzoekt het spectrum van tetraquark-kandidaten binnen een gekoppeld-kanaalformalisme en voorspelt een rijk scala aan resonante en virtuele toestanden die dienen als leidraad voor experimentele zoektochten naar volledig zware tetraquarks.
Dit overzicht bespreekt de fundamentele principes van thermische veldtheorie in een achtergrondmagnetisch veld en analyseert de thermodynamische eigenschappen en real-time waarneembare grootheden van het thermo-magnetische QCD-plasma dat wordt gegenereerd in zware-ionenbotsingen.
Deze paper betoogt dat de op fysica gebaseerde systematische extrapolatie binnen de Large-Momentum Effective Theory (LaMET) ook bij minder ideale data betrouwbaardere fouteninschattingen biedt dan het omvormen van het probleem tot een puur datagedreven inverse kwestie met willekeurige wiskundige conditionering.
Deze studie toont aan dat unitariseerde chirale interacties, die de invloed van de -resonantie en meervoudige verstrooiingseffecten in aanmerking nemen, de door ALICE gemeten femtoscopische correlatiefuncties van en paren uit zware-ionenbotsingen nauwkeurig reproduceren en zo de waarde van femtoscopie voor het bestuderen van interacties met vreemdheid bevestigen.
Dit artikel bespreekt hoe recente vooruitgang in de Large Momentum Effective Theory (LaMET), zoals geavanceerde renormalisatie, hogere-orde correcties en nieuwe interpolatie-operatoren, de precisie en betrouwbaarheid van eerste-principes-berekeningen van de partonstructuur van het proton in rooster-QCD aanzienlijk verbetert.