1122 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel toont aan dat in het twee-vlaks Skyrme-model met vectormesonen de ruimtelijke verdelingen van energiedichtheid, druk en schuifkrachten binnen de nucleon pseudo-gauge-afhankelijk zijn, wat leidt tot fundamentele verschillen tussen de canonieke en Belinfante-vormen, inclusief singulariteiten in de canonieke druk en schuifkrachten.
Deze paper introduceert een nieuw deeltjescascade-algoritme dat de dynamica van de lineaire effectieve kinetische theorie exact nabootst, waardoor een eerste-principes beschrijving van jet-thermalisatie in QCD-plasma's mogelijk wordt met een correcte behandeling van terugstoten, gaten, kwantestatistieken en samensmeltingsprocessen.
Deze studie presenteert de eerste QCD-analyse op het niveau van de volgende-leidende-logaritmen voor elektromagnetische correcties aan de semileptone zwakke Hamiltoniaan, inclusief gemengde -correcties voor de koppelingsconstante , wat leidt tot een nauwkeurigere waarde voor de stralingscorrectie en de consistentie van CKM-unitariteitstests verbetert.
Dit artikel presenteert een systematische studie van de splijtingsbarrières en statische eigenschappen van even-even actinidenkernen binnen het Warschau macroscopisch-microscopische model, waarbij een verfijnde Fourier-over-sferoïde-parameterisatie wordt gebruikt om de potentie-energielandschappen te verkennen en een duidelijk, zij het ondiep, derde minimum voor thorium-isotopen vast te stellen dat ontbreekt in zwaardere actiniden.
Deze paper introduceert een nieuw paradigma voor trigonometrische continu-variabele poorten op hybride qubit-qumode-platforms, wat een natuurlijke en efficiënte methode biedt voor het simuleren van het rooster sine-Gordon-model en andere interagerende veldtheorieën die periodieke interacties vereisen.
Dit artikel introduceert een nieuwe, grootte-extensieve en convergente ab initio gekoppelde-clustertheorie (ΔCC) voor zowel niet-geïntegreerde als gedegenereerde systemen, evenals een verwante quasidegenerate variant (QCC), die bij transitionele energieën superieure prestaties levert vergeleken met bestaande methoden zoals CI, EOM-CC, ΔMP en MBGF.
Dit artikel presenteert theoretische en experimentele bewijzen voor een nieuwe fase van multimodale superfluiditeit in neutronenrijke systemen, waarbij s-golf en p-golf paren en quartetten coëxisteren, wat gevolgen heeft voor de structuur van neutronensterren en atoomkernen.
Dit artikel stelt een roosterklaar entanglement-observabel voor QCD-hadronen voor, de vacuüm-gesubtraheerde radiusstroom van de Rényi-entropie, die wordt gebruikt om de dominantie van randeffecten te testen en hadronische gravitationele vormfactoren te onderscheiden door middel van een fit met sjablonen die zijn afgeleid van spin-0 en spin-2 bijdragen.
Dit artikel toont aan dat hoewel clusterradioactiviteit als een super-asymmetrische spleetvallei in een breed scala aan isotopen en isotonen voorkomt, deze vallei verdwijnt bij neutronenarme kernen met een N/Z-ratio onder de 1,41, waardoor clusterradioactiviteit niet meer waargenomen kan worden.
Dit artikel presenteert een empirische analyse waarbij de neutronenhuid-kromming van meer dan 800 kernen, afgeleid van experimentele ladingstralen, zich zonder aanpassingen voor specifieke elementen over het volledige periodiek systeem laat beschrijven door een enkele universele schaalwet die ongeveer 88% van de variantie verklaart.