960 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
In dit artikel worden de exotische -toestanden, waargenomen door LHCb, met behulp van de Born-Oppenheimer-benadering en het dynamische diquark-model geanalyseerd, waarbij de resultaten aantonen dat het gaat om compacte tetraquarks bestaande uit axiale-vector diquarkparen in plaats van losse hadronische moleculen.
Dit onderzoek toont aan dat het analyseren van de e-interactie met nucleonresonanties via Deeply Virtual Compton Scattering, ondanks storende achtergrondprocessen, een waardevolle methode is voor het extraheren van nucleonovergangs-GPD's en het inzicht in de interne structuur van geëxciteerde toestanden zoals de Roper-resonantie.
Dit artikel vergelijkt de voorspellingen van het nieuwe DCM-QGSM-SMM-model, dat oorspronkelijk voor de NICA-project-energieën is ontwikkeld, met experimentele data en andere modellen in het lagere energiebereik vanaf 300 MeV/nucleon.
Deze studie gebruikt Bayesiaanse analyses van Au+Au-kolliisiedata bij 1,23 GeV/nucleon, gecombineerd met een transportmodel dat impulsafhankelijke interacties en een Gaussisch proces-emulator omvat, om aan te tonen dat de kernmateriaalcompressibiliteit zacht is en dat in-medium verstrooiing licht wordt onderdrukt, waarbij momentumafhankelijkheid een cruciale rol speelt in het construeren van de toestandsequatie van dichte kernmaterie.
Dit artikel heranalyseert het één-deeltjesprobleem in open kwantumsystemen met oneindige omgevingen door de niet-Hermitische aard van resonantietoestanden te verklaren via zowel Siegert-randvoorwaarden als de Feshbach-formalisme, wat leidt tot de ontdekking van een nieuwe volledige basis die zowel discrete als resonante toestanden omvat en niet-Markoviaanse dynamica beschrijft.
Dit werk breidt de Marchenko-theorie uit voor multi-kanaals inverse verstrooiing door een -matrix te benaderen met een rationele term en een afgeknotte sinc-reeks, waarmee verstrooiingskanalen met verschillende drempels worden behandeld en gesloten kanalen kunnen worden gereconstrueerd uit open kanalen, zoals geïllustreerd aan de hand van -verstrooiingsdata.
Deze studie bevestigt met behulp van de zelfconsistente Skyrme Hartree-Fock-methode in het continuüm de recente experimentele bevindingen van een nauwe proton-resonantie in B, die wordt geïnterpreteerd als een -toestand.
In dit artikel worden de radiatieve invangreacties Li()Li en Be()B bij lage energieën simultaan geanalyseerd met behulp van het Skyrme Hartree-Fock-potentiaalmodel, waarbij zowel niet-resonante als resonante dipoolovergangen worden beschreven en de astrophysicafactor voor de Be()B-reactie wordt bepaald op 22,3 eV b.
Dit artikel beschrijft hoe het Skyrme-Hartree-Fock-middenveldkader met continuüm-benadering nauwkeurig proton-elastische verstrooiing bij C, O en O kan verklaren door s-resonantietoestanden te identificeren en de spin-spin-component van het optische potentiaal te gebruiken om de splitsing in O te modelleren.
Dit onderzoek identificeert met behulp van zelfconsistent veldtheorie welke even-even kernen instabiel of zacht zijn tegenover octupooldeformatie en onthult dat de oorsprong van deze eigenschappen en versterkte overgangssterktes ligt in de fundamentele schaalstructuur van de atoomkern.