1122 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel gebruikt effectieve veldtheorie om kleurent coherentie in jets die door een dicht nucleair medium reizen te analyseren, waarbij wordt aangetoond dat zowel het LPM-effect als kleurent coherentie worden beheerst door één dimensieloze parameter en dus even belangrijk zijn voor de fenomenologie van zware-ionenbotsingen.
Een vast-moelprogramma bij de Electron-Ion Collider (EIC) zou de wetenschappelijke reikwijdte van de faciliteit aanzienlijk verbreden door essentiële metingen te leveren voor het bestuderen van koude kernmaterie, het QCD-fasediagram en nucleaire reacties die relevant zijn voor ruimtestraling, waardoor belangrijke kennislacunes worden opgevuld die nodig zijn voor de interpretatie van zware-ionenbotsingen en de verbetering van kosmische stralingsmodellen.
Dit artikel onderzoekt hoe de introductie van een nieuwe klasse van spin-2-mesonen in de covariante dichtheidsfunctionaaltheorie de incompatibiliteit tussen theoretische voorspellingen en experimentele resultaten van de PREX- en CREX-experimenten kan oplossen door de isovector spin-orbit potentiaal te versterken.
Dit artikel presenteert en vergelijkt de elektromagnetische eigenschappen van de N=50-isotonen tussen Ni en Sn, berekend met de nieuw ontwikkelde p35-i3 Hamiltoniaan en gerelateerde modellen, om de theoretische onzekerheden te beoordelen door ze te vergelijken met experimentele gegevens.
Dit artikel bespreekt de invloed van relativistische effecten op femtoscopische correlaties en de vorming van deuteronen, en toont aan dat het in rekening brengen van relativistische lengtecontractie van de bron in het zwaartepunt van de deeltjes de discrepantie tussen theoretische coalescentiecoëfficiënten en experimentele data kan verklaren.
Dit onderzoek toont aan dat de strikte behoudswet voor impulsmoment in transportmodellen voor zware-ionenbotsingen de pionproductie aanzienlijk verhoogt en de verhouding van geladen pionen verlaagt, wat essentieel is voor de nauwkeurige bepaling van de nucleaire symmetrie-energie bij hoge dichtheden.
Dit onderzoek toont aan dat binnen het uitgebreide twee-smaken Nambu-Jona-Lasinio-model, pion-supervloeibaarheid de voorkeur krijgt bij lage magnetische velden, terwijl rho-supergeleiding de overhand krijgt bij hoge magnetische velden en eindige isospindichtheid, wat wijst op een complexe wisselwerking tussen QCD en QED.
De auteurs tonen aan dat een eenvoudige qubit-geregulariseerde SU(3) roostergauge-theorie op een plaquette-ketting een continuümlimiet toelaat met massieve glueball-excitaties, waarbij het systeem via het Z3-parafermion-conforme veldtheorie-UV-vastpunt en een magnetische perturbatie overgaat naar een massieve relativistische theorie in de infrarood met een voorspelde verhouding van glueball-massa's van 1,459.
Dit artikel onderzoekt de invloed van de hypothetische X17-deeltjes op de Lamb-verschuivingen en hyperfijne structuren in muonische atomen tot Z ≤ 15, en identificeert specifieke isotopen zoals muonisch deuterium en silicium-29 als veelbelovende kandidaten voor het testen van vector- en pseudoscalaire koppelingsmodellen.
Dit artikel onderzoekt hoe isospin-brekende effecten de krommingen bij drempels beïnvloeden en stelt een praktische representatie voor van de verstrooiingsamplitude die de relatie tussen twee naburige krommingen via isospinsymmetrie onthult.