1124 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Deze studie rapporteert hoogprecieze massa-metingen van protonrijke Rh-, Pd- en Cd-isotopen nabij 100Sn met de CRISMASS-installatie bij RIKEN, wat leidt tot een verbeterd begrip van de nucleosynthese in X-ray bursts en supernova's door de reactiestroom naar A=90 te verschuiven en de synthese van zwaardere kernen te onderdrukken.
In botsingen van zware ionen bij intermediaire energieën blijken globale en lokale nucleon-spinpolarisaties, die door spin-orbitaalkrachten in transportmodellen worden gegenereerd, aanzienlijk lager te zijn dan de overschattingen die voortkomen uit thermische evenwichtsbenaderingen.
In dit artikel wordt de -factor van de C(,)O-reactie bij lage energieën bestudeerd met behulp van een effectieve veldentheorie, waarbij de theorie is afgestemd op experimentele data van de LUNA- en JUNA-samenwerkingen om de onzekerheid in de extrapolatie naar de Gamow-peak in AGB-sterren te kwantificeren en vast te stellen dat deze voornamelijk voortkomt uit de parameterfit van de -toestand van O nabij de drempel voor het uit elkaar vallen.
Dit artikel presenteert berekeningen van de globale Λ-polarisatie in Au+Au-botsingen bij hoge baryondichtheid met het 3-vloeistofmodel, waarbij de resultaten voor 3 GeV goed overeenkomen met STAR-data en een breed maximum bij 3–3,9 GeV wordt voorspeld voor toekomstige STAR-FXT-metingen.
In dit onderzoek worden de effectieve temperaturen () afgeleid van transverse momentum-spectra van geïdentificeerde lichte geladen hadronen in d+Au- en p+p-botsingen bij 200 GeV, waarbij wordt vastgesteld dat deze temperaturen systematisch afnemen bij het overschakelen van standaardverdelingen naar Tsallis-verdelingen en bij een afname van de botsingscentraliteit, terwijl er een perfecte lineaire relatie bestaat tussen de verschillende -waarden.
Dit artikel presenteert de eerste volledig niet-lineaire causaliteitsbeperkingen voor de Israel-Stewart-theorie met diffusie in vier dimensies, waarbij wordt aangetoond dat deze algemene algebraïsche ongelijkheden nieuwe fysische beperkingen blootleggen die door lineaire benaderingen worden gemist en leiden tot fundamenteel verschillend gedrag in de Landau- en Eckart-hydrodynamische frames.
Dit artikel voorspelt met een driedimensionaal vloeistofmodel dat de directed flow van protonen in zware-ionenbotsingen bij hoge baryondichtheid een niet-monotoon verloop vertoont met een omkering bij 7,2 GeV, wat wijst op de opkomst van een overgang naar kwark-gluonplasma.
In dit onderzoek worden thermodynamische grootheden van een sterk interagerend tweedimensionaal Fermi-gas met behulp van kwantum-Monte-Carlo-methode berekend, waardoor een pseudogap-regime wordt geïdentificeerd waarin paringscorrelaties boven de kritieke temperatuur voor superfluïditeit blijven bestaan.
In dit werk worden de thermoelektrische coëfficiënten van twee-smaken quarkmateriaal onderzocht met behulp van de Kubo-formulering en het Nambu-Jona-Lasinio-model, waarbij numerieke resultaten aantonen dat deze coëfficiënten lineair toenemen met de temperatuur en afnemen met het chemisch potentieel, wat leidt tot een schatting van de door thermische gradiënten gegenereerde elektrische velden in zware-ionenbotsingen.
In dit artikel wordt disperon QED gepresenteerd, een methode die gebruikmaakt van dispersierelaties, geautomatiseerde hulpmiddelen en effectieve veldtheorie om gegevensinvoer in Monte Carlo-codes voor lusprocessen te behandelen, met name toegepast op de hadronische vacuümpolarisatie in de twee-lus-bijdrage voor het proces .