1301 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel toont aan dat de toepassing van het Medium Separation Scheme (MSS) in combinatie met MFIR in het NJL-model onfysische oscillaties elimineert en zorgt voor een correcte magnetisatie en diquark-condensaat-gedrag in magnetisch gekoelde twee-flavor supergeleidende quarkmaterie.
Dit artikel introduceert een effectieve veldentheorie voor nucleon-nucleonverstrooiing die, door de introductie van dimer-velden om de niet-analytische structuur in het complexe impulsvlak te modelleren, de convergentieproblemen bij hogere energieën oplost en nauwkeurige fits van faseverschuivingen mogelijk maakt tot de pionproductiedrempel.
Dit artikel presenteert rooster-QCD-berekeningen die aantonen dat de bindingsenergie van lichte kernen voornamelijk wordt bepaald door gluonische bijdragen via de QCD-trace-anomalie, terwijl de quark-massabijdrage klein en ongeveer additief is.
Deze studie presenteert de eerste ab initio-berekeningen van niet-lokale optische potentialen voor magnesiumisotopen, variërend van stabiele tot de 'eiland van inversie'-isotoop Mg, waarbij gebruik wordt gemaakt van de SA-NCSM-methode om neutronenverstrooiingsdata succesvol te reproduceren en beperkingen van globale modellen aan te tonen.
Dit paper introduceert een multi-task deep neural network met een nieuwe verliesfunctie en de integratie van het oneven-even-effect om zowel kernsplijtingsopbrengsten als hun experimentele fouten in piekvormige data nauwkeuriger te voorspellen dan bestaande methoden.
Dit onderzoek gebruikt een op natuurkunde gebaseerd machine learning-framework om veldafhankelijke parameters van het Nambu-Jona-Lasinio-model te bepalen uit rooster-QCD-data, waardoor de inverse magnetische katalyse in gemagnetiseerde QCD-materie nauwkeurig wordt gereproduceerd en het magnetisch veld een onderdrukkend effect op de koppeling en het anomale magnetisch moment van quarks blijkt te hebben.
Deze paper betoogt dat de recente uitsluiting van een QCD-kritiek eindpunt bij baryonchemische potentialen onder 450 MeV, gebaseerd op entropie-contouren uit rooster-QCD-berekeningen, niet als modelonafhankelijk kan worden beschouwd omdat de gebruikte methode niet direct gevoelig is voor de kritieke schaalgedragingen.
Dit onderzoek toont aan dat binnen het raamwerk van chirale perturbatietheorie globale vortices, die eerder werden verworpen vanwege een logaritmische energie-divergentie, fysisch realiseerbaar zijn in roterende nucleaire materie door causale eindigheidsbeperkingen en een belangrijke rol kunnen spelen in de topologische structuur van dichte QCD-materie.
Dit onderzoek gebruikt het Interacting Boson-Fermion Model met configuratiemenging om de structuur van de Nb-isotopen te analyseren, waarbij duidelijke bewijzen worden gevonden voor configuratieco-existentie en een kwantumscheefovergang rond die wordt beïnvloed door de aanwezigheid van een ongepaarde nucleon.
Dit artikel presenteert een geoptimaliseerde versie van het Ghent-hybride model voor de Delta-resonantie in de een-pionproductie, waarbij fysieke beperkingen zoals de eenheid van de K-matrix en Watson's theorema worden toegepast om de beschrijving van de Delta-piek significant te verbeteren.