960 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel breidt de sferische gekoppelde-cluster-theorie uit naar open-shell kernen met twee verwijderde nucleonen, waarbij de methode valideert tegen experimentele gegevens voor zuurstof- en calciumisotopen, terwijl het een hoge nauwkeurigheid demonstreert voor bindingsenergieën en aangeslagen toestanden, maar een onderschatting van elektrische dipoolpolariseerbaarheid opmerkt.
Dit artikel breidt het pion-kern meervoudige verstrooiingskader uit door tweede-orde resorveringsdynamica en details van de kernstructuur afgeleid uit chirale effectieve veldentheorie toe te voegen, waarmee wordt aangetoond dat deze correcties essentieel zijn voor het nauwkeurig reproduceren van differentiële dwarsdoorsneden in -Ca elastische verstrooiing binnen de -resonantie-regio.
Dit artikel presenteert ab initio-berekeningen van de elektrische dipoolpolariseerbaarheid voor de neutronenrijke isotoop O met behulp van de Lorentz integral transform coupled-cluster-benadering met chirale twee- en drie-nucleon-interacties, waarbij een goede overeenstemming met experimentele gegevens in het laagenergetische gebied wordt gevonden.
Deze studie stelt voor dat zelfgebonden hybride sterren, gekenmerkt door sterke faseovergangen en grote dichtheidsdiscontinuïteiten, gelijktijdig meerdere observationele spanningen met betrekking tot de massa's, radii en getijdenvervormbaarheden van diverse compacte objecten kunnen oplossen, waaronder anomale laagmassa-pulsars, de massieve GW190814-secundaire component en standaard NICER-metingen.
Dit artikel presenteert een bijgewerkte versie van de TGlauberMC Monte Carlo-code (v3.3) met verbeterde nucleaire dichtheidsprofielen en behandelingen van nucleon-substructuur om precieze voorspellingen te bieden voor initial-state observabelen en centraliteitsafhankelijke multipliciteit in aanstaande zuurstof-zuurstof, neon-neon en proton-zuurstof botsingen bij de LHC.
Dit artikel leidt modelonafhankelijke expansies af om de leidende correcties op de gladheid en on-shell benaderingen in femtoscopie en coalescentie te kwantificeren, waarbij wordt aangetoond dat hoewel deze correcties over het algemeen klein zijn (op of onder het procentniveau) voor LHC-energiebotsingen, ze efficiënt geëvalueerd kunnen worden met dezelfde numerieke complexiteit als standaardmethoden.
Dit artikel maakt gebruik van de Schwinger–Keldysh-formalisme om aan te tonen dat standaard snelheidsvergelijkingen voor niet-evenwichtscascadedynamica gecontroleerde Markoviaanse benaderingen zijn van een fundamentelerler meercomponentensysteem, waarbij het behouden van de eindige levensduur van intermediaire reservoirs niet-Markoviaanse geheugeneffecten onthult die vertraagde, geschiedenisafhankelijke vormingsprocessen beheersen.
Ter viering van de 50ste verjaardag van de ontdekking van de J/ψ, bespreekt dit artikel de vooruitgang van door QCD geïnspireerde quark-potentiaalmodellen afgeleid van charmoniumspectra en benadrukt het de cruciale rol van unquenching-dynamica, multiquark-componenten en exotische toestanden bij het bevorderen van ons begrip van hadronstructuur en spectroscopie.
Dit artikel stelt voor dat het donkere verval van neutronen, dat potentieel onderdrukt wordt bij hoge dichtheden, een verenigd mechanisme biedt om zowel het bestaan van compacte objecten met een subzonnemassa zoals HESS J1731-347 als de twee-zonnemassa-neutronensterlimiet te verklaren zonder afhankelijk te zijn van externe fusieprocessen.
Dit artikel presenteert een uitgebreide theoretische analyse van de twee-neutrino dubbele elektronenvangst in Xe door de berekeningen van kern- en atoomstructuur te verbeteren, wat verfijnde kernmatrix-elementen oplevert, specifieke vangstfracties voorspelt voor diverse vervalpaden (met name 74% voor het KK-kanaal en 24% voor de cumulatieve KL-KO-kanalen), en bijgewerkte atomaire relaxatie-energieën biedt voor achtergrondmodellering in vloeibaar xenon-experimenten.