566 papers
Deze sectie duikt in de fascinerende wereld van atoomfysica, waar wetenschappers onderzoek doen naar de bouwstenen van de materie en hoe deze zich gedragen. Van de mysterieuze eigenschappen van elektronen tot de complexe interacties binnen atoomkernen, dit vakgebied legt de basis voor ons begrip van het heelal. Het gaat hier niet om abstracte theorieën alleen, maar om de concrete principes die technologieën zoals lasers en kwantumcomputers mogelijk maken.
Op Gist.Science halen we elke nieuwe preprint over dit onderwerp direct van arXiv en zetten we deze voor u om. Of u nu op zoek bent naar een begrijpelijke uitleg voor het grote publiek of een diepgaande technische samenvatting voor experts, wij hebben het voor u uitgewerkt. Zo maken we de meest actuele ontdekkingen toegankelijk zonder dat u de originele jargonrijke teksten hoeft te decoderen.
Hieronder vindt u de meest recente artikelen uit deze categorie, zorgvuldig geselecteerd en samengevat om u direct op de hoogte te stellen van de nieuwste ontwikkelingen in de atoomfysica.
Dit artikel schat de totale rotatie-excitatie en de afkoeltijd in bij het sympathische koelen van diatomische moleculaire ionen door laser-gekoelde atomaire ionen, zowel in een systeem met één atomaire ion als in een Coulomb-kristal, waarbij rekening wordt gehouden met rotatie-overgangen veroorzaakt door de Coulomb-interactie.
Dit artikel presenteert een gedetailleerde analyse van de ro-vibratiespectra van waterstof- en antiwaterstofmoleculaire ionen binnen een effectieve theorie met Lorentz- en CPT-schending, waarbij wordt aangetoond dat deze systemen, naast de verbetering van bestaande grenzen door hogere precisie, een versterkte gevoeligheid van de orde vertonen voor schendingen in het proton-sector ten opzichte van atomaire overgangen.
Dit artikel breidt de eerdere analyse van de ro-vibrationele spectrum van waterstof- en antiwaterstofmoleculaire ionen uit tot het volledige hyperfijn-Zeeman-spectrum, inclusief spin-afhankelijke Lorentz- en CPT-schendingen, om te laten zien hoe deze symmetrie-overtredingen met hoge precisie kunnen worden getest via specifieke overgangen in een magnetisch veld.
Dit artikel analyseert de algemene eigenschappen en de breuk van symmetrie in hoekopgeloste foto-elektronverdelingen bij een RABBITT-methode met twee zijbanden, waarbij pariteitmixing wordt bereikt door gebruik te maken van een vrij-elektronlaser met een harmonische kam van afwisselende even en oneven frequenties.
In dit derde deel van een reeks wordt een uitgebreide afleiding gegeven van het ro-vibratiespectrum van de waterstof- en antiwaterstofmoleculaire ionen in het kader van de niet-minimale Standard Model Extension, waarmee de potentie voor het testen van Lorentz- en CPT-symmetrie met uitzonderlijke precisie wordt onderbouwd.
Dit hoofdstuk legt de oorsprong, betekenis en betekenis van het protonstraalprobleem uit, waarbij de oorspronkelijke discrepantie tussen metingen aan muon- en elektronwaterstof een schijnbare schending van de lepton-universaliteit suggereerde, maar recente experimenten hebben dit probleem opgelost en de puzzel opgelost.
De auteurs demonstreren voor het eerst het gebruik van twee-fotonexcitatie met een femtosecondelaser bij 1040 nm om optisch gedetecteerde magnetische resonantie (ODMR) van stikstof-vacaturecentra in diamant bij kamertemperatuur waar te nemen, wat een veelbelovende tool biedt voor snelle 3D-kwantumsensoren en -beeldvorming.
Dit artikel introduceert spectrale ontwerpprincipes voor het maximaliseren van de retentie van lokale excitatie in atoomarrays met een onzuiverheid, waarbij een biorthogonale eigenmode-decompositie wordt gebruikt om een surrogaatdoel te definiëren dat leidt tot geoptimaliseerde, niet-periodieke atoomconfiguraties.
Dit onderzoek presenteert als een veelbelovend platform voor kwantuminformatieverwerking door middel van uitgebreide spectroscopische metingen en berekeningen die een uniek qubit-ontwerp meten met zowel veldonafhankelijke opslag als spectrale isolatie voor operaties mogelijk maken.
In dit werk wordt experimenteel de voorspelde magische golflengte van de klokgang van Sr gemeten op 497,4363(3) nm, wat diepere valkuilen en een verhoogde gevoeligheid mogelijk maakt in vergelijking met de bestaande 813 nm techniek.