1002 papers
Deze collectie duikt in de fascinerende grensgebieden waar de wetten van de fysica de scheikunde raken. Van het gedrag van atomen in nieuwe materialen tot de complexe interacties die moleculen samenstellen, deze papers verkennen hoe fundamentele krachten onze chemische wereld vormgeven. Het is een dynamisch domein dat vaak vergeten wordt, maar essentieel is voor doorbraken in zowel energieopslag als nieuwe geneesmiddelen.
Elk artikel hieronder komt rechtstreeks vanuit arXiv, de belangrijkste bron voor wetenschappelijke voorpublicaties. Bij Gist.Science verwerken we elke nieuwe preprint in deze categorie direct, zodat je niet alleen toegang krijgt tot de originele technische inhoud, maar ook tot een heldere, begrijpelijke samenvatting in gewone taal. Zo blijft je altijd up-to-date zonder vast te zitten in jargon.
Hieronder vind je de nieuwste publicaties die deze snelle ontwikkelingen in de chemische fysica vastleggen.
Dit artikel beschrijft hoe combinaties van Bayesiaanse machinelearning en beperkte willekeurige wandelingen worden gebruikt om pulsed Dynamic Nuclear Polarization (DNP)-pulssequenties *in situ* te ontwerpen, waardoor de gevoeligheid van NMR en MRI aanzienlijk wordt verhoogd ondanks de complexiteit van grote elektron-kern spinsystemen.
Dit artikel introduceert een Lanczos-gebaseerd algoritme dat de convergentie van Fermi-contact bijdragen aan NMR-spin-spin koppelingsconstanten aanzienlijk versnelt, waarbij voor de meeste moleculen minder dan 50% van de aangeslagen toestanden voldoende is voor een nauwkeurigheid van minder dan 0,5 Hz.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van density functional theory de interactie tussen hydroxyapatite en magnesiumoppervlakken blootlegt, waarbij zink- en calciumdoping de adsorptie over het algemeen verbeteren en de elektronische en atomaire structuren beïnvloeden.
Deze studie introduceert een methode gebaseerd op ultrafast surface-enhanced fluorescence om de elektromagnetische koppeling tussen subradiante plasmons en moleculaire excitonen te evalueren, waarbij spectrale verschuivingen in FR-pieken worden verklaard door een gekoppeld oscillator-model.
Deze studie presenteert een data-efficiënt actief leermethode die met slechts 300 kwantumchemische berekeningen succesvol duizenden overgangsmetaalcomplexen scant om nieuwe fotosensitizers voor Type I-fotodynamische therapie te ontdekken, waarbij Os(II)-complexen met asymmetrische ligandomgevingen als veelbelovende kandidaten worden geïdentificeerd.
Deze studie introduceert de POS-CCSD-methode om positronbindingsenergieën in moleculen te berekenen door elektronen en positronen gelijktijdig te behandelen, en toont aan dat elektroncorrelatie essentieel is voor een nauwkeurige beschrijving van deze systemen, hoewel volledige overeenstemming met experimentele data nog beperkt wordt door de convergentie van de gebruikte basissets.
Dit paper introduceert een 'occupancy extrapolation'-methode die, geïnspireerd door Landau's Fermi-liquid-theorie, excitatie-energieën voor vele aangeslagen toestanden efficiënt en nauwkeurig voorspelt door een Taylor-expansie van de energie ten opzichte van orbitale bezettingsfluctuaties uit te voeren op basis van grondtoestandberekeningen.
Dit artikel toont aan dat een door het OMol25-dataset getraind machine learning-interatomair potentiaalmodel (UMA-OMol) de structuur en solvatatiekarakteristieken van natrium-ionen-elektrolyten nauwkeuriger voorspelt dan eerdere modellen, wat experimenteel is geverifieerd en leidt tot nieuwe inzichten in de invloed van temperatuur en oplosmiddeltopologie.
Dit artikel introduceert een nieuw raamwerk voor block-invariante symmetrie-verschoven tensorhypercontractie (BLISS-THC) en Active Volume-compilatie, wat leidt tot een tweevoudige orde van grootte versnelling van fault-tolerante quantumchemie-simulaties, zoals gedemonstreerd aan de hand van het P450-molecuul.
Dit onderzoek toont aan dat bij niet-Born-Oppenheimer-berekeningen van protonaffiniteiten de gebruikte elektronische basisfuncties op de kwantumprotonen ongecontracteerd moeten worden gebruikt om de convergentie aanzienlijk te versnellen, terwijl de protonische basisfuncties reeds voldoende nauwkeurig zijn.