9 papers
Dit artikel breidt de Minkowski-theorie uit tot een systeem van mechanisch aangedreven media om de Maxwell-vergelijkingen en constitutieve relaties voor ingenieurs-elektromagnetisme te ontwikkelen, waarbij de koppeling tussen elektrische, magnetische en mechanische velden in versnellende en vervormende systemen wordt beschouwd.
Dit artikel presenteert een CDM-model voor donkere energie dat, gebaseerd op de nieuwste kosmologische datasets, een hogere waarde voor de Hubble-constante oplevert en zo de Hubble-spanning gedeeltelijk verlicht, terwijl het statistisch concurrerend blijft met het standaard CDM-model.
Dit artikel beschrijft een wiskundige restrictie in de Dirac-kwantisatie waarbij een neutrino intern verandert wanneer het wordt beschouwd vanuit twee verschillende perspectieven die een uitwisseling van tijd- en ruimtelijke variabelen omvatten, tenzij deze perspectieven niet met elkaar verenigbaar zijn.
Dit artikel presenteert een exacte oplossing voor het tweedimensionale Ising-model in een extern magnetisch veld door een aangepaste Clifford-algebra-benadering te gebruiken, waarbij topologische structuren en Yang-Baxter-relaties worden ingezet om fysische eigenschappen zoals magnetisatie en kritische punten te analyseren.
Dit artikel presenteert met behulp van de Euclidon-methode een stationaire oplossing van de vacuümvergelijkingen van Einstein die N roterende, axiaal-symmetrische massa's beschrijft, welke in het afwezigheid van rotatie of vervorming respectievelijk overgaan in N statische massa's (zoals Zipoy-massa's) of N Kerr-NUT-oplossingen.
Dit artikel stelt voor dat ruimtetijddynamica wordt georganiseerd door een Planck-schaal boekhoudregel die de geometrische entropietoename in evenwicht brengt met modulaire-energie en irreversibele Landauer-kosten, waardoor de volledige niet-lineaire Einsteinvergelijking en een tweecomponenten vacuümsector in de FLRW-cosmologie worden afgeleid.
Dit artikel introduceert het Twee-Tijds Relativistische Bohmiaanse Model (TTBM), een theorie die kwantummechanische paradoxen oplost door een extra, onwaarneembare tijddimensie te postuleren, waardoor determinisme wordt hersteld, Zitterbewegung wordt verklaard zonder virtueel antimaterie, en de onzekerheidsrelatie een relativistische correctie ondergaat.
Dit artikel betoogt dat kwantummechanica de fysische basis vormt voor teleologische evoluties, waarbij de doelgerichte aard van kwantumalgoritmen ook van toepassing is op de evolutie van het leven binnen een fijn afgestemd universum.
Het artikel toont aan dat een degeneratie wormgat volgens een uitgebreid equivalentieprincipe ineenstort tot een niet-doorgankelijk Einstein-Rosen-wormgat, hoewel de doorgankelijke toestand langdurig kan bestaan.