43 papers
Deze studie vergelijkt DeepONet-architecturen voor het consolideringsprobleem in de geotechniek en toont aan dat een Fourier-features-gebaseerde variant (Model 4) niet alleen superieure nauwkeurigheid biedt bij sterk variërende oplossingen, maar ook een snelheidswinst van ongeveer 1.000x in 3D-scenario's mogelijk maakt, wat de weg vrijmaakt voor efficiënte onzekerheidskwantificering.
Deze studie analyseert de asymmetrische getijdenperturbaties op de banen van LARES 2 en LAGEOS, identificeert significante getijdencomponenten en evalueert het cumulatieve effect van minder belangrijke componenten om de precisie van satellietdynamische modellen te verbeteren voor geofysische en fundamentele fysica-onderzoek.
Deze studie presenteert een hoogwaardig eind-elementenmodel dat aantoont dat thermische variaties op de maanpool de fundamentele resonantiefrequentie van de Chang'e-7-lander aanzienlijk beïnvloeden, wat essentieel is voor het filteren van ruis in toekomstige seismische metingen van de maaninterieur.
Dit artikel presenteert een op cGAN's gebaseerd raamwerk dat porositeitsgegevens uit boorgatmetingen gebruikt om realistische, continue poreuze afbeeldingen van koolstofhoudende gesteenten te synthetiseren, waardoor de kloof tussen discrete petrografische steekproeven wordt overbrugd voor betere reservoirkarakterisering.
Dit paper introduceert een op fysica gebaseerd raamwerk dat een universele, lineaire schaalrelatie aantoont tussen de duur van de voorbodefase en de omvang van catastrofale instabiliteiten, zoals aardverschuivingen en vulkaanuitbarstingen, wat wijst op gemeenschappelijke mechanismen die het naderen van falen reguleren.
Dit artikel presenteert een door natuurkunde geïnspireerd diffusiemodel op basis van Context-UNet dat synthetische, fysisch consistente multi-spectrale satellietbeelden van zeldzame extreme weersomstandigheden genereert om het datatekort bij het detecteren van snel intensiverende tropische cyclonen te verhelpen.
Dit artikel onthult dat de aardbevings-b-waarde in driedimensionale breuknetwerken voortkomt uit de machtsvergelijkingsschaal van het breukoppervlak en de slipgrootte, waarbij de overgang tussen twee frequentie-magnitude-regimes wordt bepaald door breukkriticiteit en dissipatie van breukenergie.
Dit artikel presenteert een semi-analytische pseudo-spectrale methode met een exponentiële tijdsdifferentiëringsschema voor het nauwkeurig en stabiel simuleren van roterende, gestratificeerde stromingen in onbegrensde cilindrische domeinen, waardoor tijdstappen kunnen worden vergroot die beperkt worden door de snelle achtergrondkinematica in plaats van de langzame fysische instabiliteiten.
Dit artikel presenteert een nieuw theoretisch en numeriek kader voor niet-roterende quasi-tweedimensionale viskeuze stromingen over reliëf, waarbij wordt aangetoond dat onder turbulente omstandigheden grote schaalwervels zich in de diepten van het reliëf vestigen, in tegenstelling tot het geval van roterende systemen.
Dit artikel introduceert DiffSIM, een generatief model op basis van denoising diffusion dat zowel onvoorwaardelijke als voorwaardelijke facies-simulaties mogelijk maakt door geologische patronen te leren en well-data te integreren via een mask-gebaseerde strategie, wat resulteert in geologisch plausibele en diverse ondergrondse modellen.
Dit artikel bewijst de globale welgesteldheid van veralgemeende oplossingen voor de driedimensionale inviscide quasi-geostrofische vergelijking op een cilindrisch domein met een meervoudig samenhangende doorsnede, onder homogene Neumann-randvoorwaarden aan de boven- en onderkant en no-flux randvoorwaarden met constante circulaties aan de zijwanden, mits de initiële potentiale wervelsterkte essentieel begrensd is.
Dit artikel toont aan dat de overgang van zwakke naar sterke magneetvelden in bolvormige schalen gepaard gaat met het verbreken van equatoriale symmetrie, een proces dat wordt geïnitieerd door de plotselinge groei van het magnetische veld en essentieel is voor het stabiliseren van sterke veld-dynamo's.
Dit artikel beschrijft de implementatie van de directe spectrale elementmethode (DSM) met radiale spectrale elementen in de code DSpecM1D voor het berekenen van synthetische seismogrammen in zelfgraviterende, sferisch symmetrische aardmodellen, waarbij een verplaatsingsformulering wordt gebruikt om volledige zelfgravitatie en willekeurige vloeistofstratificatie te modelleren met uitstekende overeenkomst met bestaande codes.
Dit paper introduceert EarthquakeNPP, een verbeterde benchmark voor aardbevingvoorspelling die aantoont dat de geteste neurale puntprocessen (NPPs) momenteel niet beter presteren dan de klassieke ETAS-modellen.
Dit onderzoek toont aan dat de complexe breukdynamiek van de megathrust-aardbeving van Tohoku-Oki spontaan ontstaat door een combinatie van prebestaande heterogeniteit in de breukzone en dynamische wrijvingsverzwakking gevolgd door herversterking, wat cruciale inzichten biedt voor het beoordelen van seismische en tsunami-risico's.
Dit artikel combineert niet-lineaire theorie met frame-per-frame videoanalyse van de 2020 Beiroet-explosie om de overeenstemming tussen waarnemingen en de Landau-Whitham-formule voor de dikte van de overdruklaag te bevestigen.
Dit onderzoek verbetert de kennis van de korststructuur van Zuid-Ghana door passieve seismische methoden, namelijk autocorrelatie van omgevingsruis en aardbevingstijden, te combineren om de diepte en configuratie van het Paleozoïsche substraat onder het Voltaïsche Bekken nauwkeurig in kaart te brengen.
Dit artikel beschrijft hoe het BRGM samen met de gemeente Parijs sinds 2021 een geotechnisch bewakingsprogramma heeft opgezet voor het op gipsgroeven gebouwde Parc des Buttes Chaumont, waarbij een multi-niveau monitoringssysteem wordt ingezet om gravitatiegevaar te identificeren en te scheiden van seizoensgebonden temperatuureffecten, teneinde de veiligheid van dit historische park te waarborgen en toekomstige restauratiewerken aan te passen.
Deze studie presenteert een efficiënte zelftoezichtsmethode voor het reconstrueren van onregelmatige seismische data, die gebruikmaakt van een lichtgewicht netwerk en zelfconsistentieleren zonder extra datasets, waardoor stabiele en hoogwaardige resultaten worden bereikt voor complexe aardkundige exploratie.
Deze studie concludeert dat de nauwkeurigheid van door VLBI-bepaalde aardrotatieparameters voornamelijk wordt beperkt door atmosferische ruis en seizoensgebonden variaties, waarbij geavanceerde planningsstrategieën geen meetbaar effect hebben en de fouten bij langere sessieduur volgens een gebroken machtswet afnemen.