79 papers
Dit artikel toont aan dat sterk aangedreven ion-schaal turbulentie in tokamak-plasma's wordt gereguleerd door een nieuwe voortplantende zonal flow-modus, de toroidale secundaire modus, die boven een bepaalde drempelwaarde turbulente wervels afscherft en zo de warmtestroom beperkt.
Dit artikel presenteert een veralgemeende theorie voor de niet-lineaire groei en voortplanting van zonal flows in toroidale geometrie, waarbij wordt aangetoond dat magnetische drift een nieuwe, door turbulentie ondersteunde 'toroidale secundaire mode' genereert die wordt gevalideerd met gyrokinetische simulaties.
Dit artikel introduceert Decoder-DeepONet (DDON), een interpreteerbaar operator-leermodel dat superieure prestaties biedt bij het reconstrueren van elektrische veldprofielen uit EFISH-signalen in ongelijkmatige plasma's, zelfs bij onvolledige invoer, en tegelijkertijd inzicht verschaft in de meest kritieke signaalgebieden voor optimale bemonstering.
Dit artikel presenteert een analytisch model dat aantoont dat bij sferische compressie van een magnetisch veld in inertieel confinement fusion een aanvankelijk spiegelveld de thermische verliezen het meest onderdrukt, terwijl de thermische isolatie aan de rand van het hotspot grotendeels onafhankelijk is van de veldsterkte door een afnemend, radiaal gebogen veld.
Dit artikel toont aan dat globale zonal structuren in gyrokinetische simulaties van TCV en ASDEX Upgrade niet-lineair worden gegenereerd door het hoge-n-deel van het turbulentiespectrum, zowel via zelfconsistente berekeningen als door het nabootsen van turbulentie met een antenne.
Dit onderzoek combineert analytische modellering en deeltjes-in-cel-simulaties om te tonen dat in sterk gemagnetiseerd inhomogeen plasma linkscirculair gepolariseerd licht sterk geabsorbeerd wordt bij toenemend magnetisch veld, terwijl rechtscirculair gepolariseerd licht bij hoge cyclotronfrequenties als whistler-modus onbelemmerd in overdense plasma kan doordringen voor diepe energie-inbreng.
In dit artikel wordt experimenteel aangetoond dat spatiotemporele optische vortexen de langeafstands-filamentatie van intense laserpulsen in lucht sturen door middel van periodieke instortingsarresten die toroïdale STOV-paren genereren, wat resulteert in een zelfgeorganiseerde, topologisch beperkte defectdynamica.
Dit artikel presenteert de toepassing van de SINDy-methode met een zwakke formulering op simulatiegegevens om het effectieve interactiepotentiaal van microdeeltjes in een stofplasma te identificeren, met het oog op toekomstige toepassing op experimentele data uit ruimtelaboratoria zoals PK-4.
Deze studie presenteert de eerste volledig kinetische simulaties die aantonen dat zelfopgewekte golf-deeltje- en golf-golfinteracties runaway-elektronen in een warm plasma effectief kunnen dempen door hun stroom met bijna de helft te verminderen via snelle diffusie naar de achterwaartse richting.
Deze paper presenteert een methode gebaseerd op de Dirac-theorie van constraints om quasineutraliteit en ladingbehoud af te dwingen in Vlasov-Poisson- en Vlasov-Ampère-systemen, wat leidt tot geconstrueerde dynamica met nieuwe advectietermen en een geëlimineerd elektrisch veld, zoals geverifieerd door numerieke experimenten.
Dit artikel presenteert een zelfconsistent model waarin een spontaan ontstane magnetische centrifuge, aangedreven door ion-Bernstein-golven en cyclotronrotatie, de anomalie grote isotopenverrijking van nikkel verklaart die wordt waargenomen in plasma's van ultrafast-laserablatie.
Deze studie presenteert een gevalideerde deeltjesvolgsimulatie die aantoont dat de plaatsing van electrospray-aandrijvingen op CubeSats de impuls-efficiëntie en verontreiniging van zonnepanelen aanzienlijk beïnvloedt, waarbij zijkant-geplaatste aandrijvingen met uitschuifbare panelen de beste balans bieden tussen minimale impingement en hoog rendement.
Dit artikel presenteert een zwak niet-lineaire, multi-modale theorie voor de Rayleigh-Taylor-instabiliteit op een tijdsvariërende sferische interface, die aantoont dat Bell-Plesset-effecten de groei dramatisch versterken en energie bij niet-lineaire koppeling selectief naar axiale symmetrische (m=0) modi leiden.
Dit artikel presenteert een kinetisch pad voor helicity-beperkte vervalprocessen in sub-ionische turbulentie, waarbij 2D3V-PIC-simulaties aantonen dat lokale -interacties leiden tot een bron-gecompenseerde helicity-dichtheid die een tijdonafhankelijk plateau vertoont, consistent met schalingswetten voor verval in 2D-systemen.
Dit onderzoek toont aan dat hoewel dunne plastic coatings in simulaties gunstiger zijn voor energie-overdracht, bij experimenten met een $10^{21}$ W/cm² laser op dikke tantaal-doelen de onbedekte targets de beste elektronen- en röntgenstraling opwekken, terwijl dikkere coatings zoals schuim en nanodraden juist de zware ionversnelling maximaliseren door een grotere spotgrootte.
Dit artikel toont aan dat chiral dynamos in protoneutronensterren en het vroege heelal inefficiënt zijn omdat het proces sterk wordt onderdrukt door chirale flippen, vooral wanneer de chirale onevenwichtigheid niet onmiddellijk maar over een realistische tijdschaal wordt gegenereerd.
Dit artikel biedt een didactisch overzicht van het Schwinger-effect, waarbij het fenomeen van niet-perturbatieve deeltjesproductie uit het vacuüm door sterke velden wordt uitgelegd en uitgebreid van quantum-elektrodynamica naar quantum-chromodynamica en toepassingen in de kernfysica, zoals stringbreking en zware-ionenbotsingen.
Dit artikel beschrijft waarnemingen van het MMS-missie die Kinetic Alfvén-golf-turbulentie en steile spectra in de buitenste grenslaag van de plasma-schijf van de magnetosfeer van de Aarde aantonen, wat ondersteunend bewijs levert voor botsingsloze dissipatie en versnelling van deeltjes via directe golf-deeltje-interactie.
Dit artikel presenteert 2D-deeltjes-simulaties die aantonen dat compressie-geïnduceerde drukanisotropie in magnetisch geparkeerde schijven rond zwarte gaten leidt tot cyclotron- en spiegelinstabiliteiten die deeltjes versnellen, waarbij de drempels en evolutie van deze instabiliteiten sterk afhankelijk zijn van de plasma-beta, temperatuur en compressiesnelheid.
Dit onderzoek toont aan dat trage modi in samendrukbare magnetohydrodynamische turbulentie een overgang vertonen van zwak naar sterk, terwijl snelle modi zwak blijven, wat wordt onderbouwd door een nieuwe multi-ruimteschiptechniek die de niet-lineaire interacties in de aardse magnetoschijf kwantificeert.