79 papers
Dit artikel biedt een uitgebreide vergelijking van expliciete relativistische deeltijdpushers voor PIC-simulaties, met name met betrekking tot hun uitbreidbaarheid naar willekeurige hoge orde nauwkeurigheid en een analyse van de prestaties van vierde-orde varianten ten opzichte van die van de tweede orde.
Dit artikel introduceert een operatorgebaseerd raamwerk voor laser-plasma wakefield-versnelling dat de gekoppelde dynamiek van laser- en plasma-velden beschrijft via specifieke operatoren en deze koppelt aan Hilbertruimte-theorie en neurale operatoren voor efficiënt modellering en optimalisatie.
In dit onderzoek worden de dichtheid en kinetiek van zuurstofatomen in radiofrequentie-capacitief gekoppelde plasma's in zuivere O₂ onderzocht met laser-cavity ringdown-spectroscopie, waarbij wordt vastgesteld dat oppervlakterecombinatie door ionenbombardement bij lagere drukken en gasfasehercombinatie bij hogere drukken de atoomverliezen domineren en de dissociatie bij hoog vermogen beïnvloeden.
Deze studie toont aan dat de aanname van lokale emissie in sterke-veld QED-fouten oplevert bij het modelleren van spin- en polarisatie-opgeloste verdelingen, en introduceert een fysiek consistente, niet-lokale benadering die aanzienlijke afwijkingen voorspelt ten opzichte van bestaande modellen.
Dit artikel beschrijft op basis van Vlasov-Poisson-Fokker-Planck-simulaties hoe grote-amplitude elektronenplasmagolven in een zwak-kollisioneel plasma evolueren via drie fasen, waarbij de langdurige 'detrapping'-fase wordt gekenmerkt door een door botsingen versterkte frequentieverschuiving en een snellere demping dan de lineaire Landau-demping.
Dit artikel toont aan dat differentieerbaar programmeren, mogelijk gemaakt door automatische differentiatie, een robuust kader biedt voor gradiëntgebaseerde optimalisatie in computergestuurde plasmafysica, waardoor niet alleen bestaande ontwerpprocessen worden versneld maar ook kwalitatief nieuwe mogelijkheden ontstaan voor het ontdekken van niet-lineaire plasmafenomenen, het leren van verborgen variabelen in hydrodynamische modellen, het versnellen van Thomson-verstrooiingsanalyse en het inverse ontwerpen van laserpulsen.
Deze studie analyseert data van de Parker Solar Probe en concludeert dat de zeldzame 'hamerkop'-snelheidsverdelingen van protonen in de zonne-wind voornamelijk voorkomen in de buurt van de heliosferische stroomlaag, wat wijst op een link met energisatieprocessen in dat specifieke gebied.
Dit artikel presenteert het uiteindelijke ontwerp en een uitgebreide driedimensionale eindige-elementenanalyse van de vacuümvatting van PRAGYA, India's eerste privaat ontwikkelde low-aspect-ratio tokamak, waarbij wordt aangetoond dat het ontwerp voldoet aan de vereiste veiligheidsmarges onder de invloed van eigen gewicht, atmosferische druk en thermische spanningen.
Dit artikel introduceert een snelle en robuuste werkstroom die toroidale berekeningen combineert met een tweefluid-slabbenmodel om de stabiliteit van klassieke tearing-modi in tokamaks nauwkeurig te voorspellen, waardoor veilige operationele regimes voor toekomstige reactoren kunnen worden ontworpen.
Dit artikel introduceert een stochastische optimalisatiemethode voor single-stage stellarators die, door de koppeling van een vast grensoppervlak aan willekeurig verstoorte spoelen, robuustere configuraties oplevert met verbeterde kwasisymmetrie en deeltjesverlies in vergelijking met deterministische benaderingen.
Dit artikel presenteert een ontwerp voor de plasma-evenwichtstoestand en supergeleidende spoelen van het EPOS-experiment, waarbij met behulp van geavanceerde optimalisatietechnieken acht haalbare stellarator-candidaten worden gedefinieerd die voldoen aan zowel de engineeringvereisten als de criteria voor plasmaopsluiting.
Dit artikel presenteert een nieuwe, real-time Bayesiaanse tomografische techniek voor de TCV tokamak die computatie-efficiënte schattingen van de stralingsverliezen in specifieke plasma-regio's mogelijk maakt, waardoor deze gegevens direct in het plasmasbesturingssysteem kunnen worden geïntegreerd.
Dit artikel beschrijft de huidige configuratie, recente ontwikkelingen en de belangrijkste meetonzekerheden van het infraroodthermografiesysteem op de Tokamak à Configuration Variable (TCV), dat wordt gebruikt voor het analyseren van oppervlaktetemperaturen en het afleiden van warmtestromen op de grafiettegels.
Dit paper introduceert een nieuw plasma-fotonica-scheme genaamd 'Frequency Downshifting Stair' dat ultra-intense femtosecond-lasers met bijna 100% efficiëntie en zonder chirp omzet naar willekeurige langere golflengten, waardoor een universele route wordt geboden voor het genereren van hoog-energetische pulsen in het infrarood.
Dit artikel introduceert een optimalisatiemethode binnen het OOPS-framework die omnigene velden combineert met stuksgewijze omnigeneiteit om veelbelovende stellaratorconfiguraties te creëren met gunstige neoclassische transport- en bootstrapstromeigenschappen.
Dit artikel levert bewijs dat kwantumcomputers in het algemeen geen significante snelheidswinst kunnen bieden bij het simuleren van vloeistofdynamica, aangezien algoritmen voor de KdV- en Euler-vergelijkingen respectievelijk kwadratisch en exponentieel veel kopieën van de begintoestand vereisen.
Deze paper presenteert een universeel model dat de maximale energie van stralingsgordels in planetaire en bruine dwerg-magnetosferen voorspelt op basis van het oppervlaktew magnetisch veld, wat leidt tot een asymptotische limiet van ongeveer 7 TeV en nieuwe inzichten biedt over galactische kosmische straling en synchrotronemissie bij exoplaneten.
In dit artikel presenteert de auteur een onbevooroordeelde methode om deeltjes op distributiefuncties af te beelden en vice versa, waarmee de canonieke formulering van de statistische mechanica wordt gedefinieerd, het principe van maximale entropie in zowel het Boltzmann- als het Gibbs-paradigma wordt afgeleid, en een rigoureuze definitie van de macrotoestand wordt geleverd die toepassing op zelfgraviterende systemen mogelijk maakt door tijd- en ensemblegemiddelden te ontkoppelen, waarna tweepuntscorrelatiefuncties voor zelfgraviterende en elektrostatische systemen worden berekend.
Dit artikel introduceert deflatietechnieken als een effectieve methode om het complexe landschap van lokale minima bij stellarator-optimalisatie te doorzoeken en zo diverse, fysiek onderscheidbare oplossingen te vinden zonder afhankelijk te zijn van specifieke startvoorwaarden.
Dit artikel toont aan dat het finetunen van een PDE-foundationmodel op het JAG-benchmark voor inertieel confinement fusion leidt tot een aanzienlijke verbetering in de nauwkeurigheid en sample-efficiëntie bij het schatten van systeemparameters en het reconstrueren van hyperspectrale beelden, zelfs bij beperkte hoeveelheden trainingsdata.