23 papers
Dit artikel beschrijft een fysisch onderbouwde methode die de helling van de lineaire relatie tussen zonnevlek- en facula-oppervlakken gebruikt om de amplitude van zonnevlekcycli met hoge nauwkeurigheid 3 tot 4 jaar voor het maximum te voorspellen, wat resulteerde in een correcte voorspelling van een sterkere Cyclus 25 dan eerder werd geraamd.
Dit artikel presenteert prototype-tests en een computerefficiënt toewijzingsalgoritme voor het CABLESSail-concept, dat via bedrade kabels de vorm van een zonnezeil regelt om momentummanagement en robuuste koppelgeneratie mogelijk te maken.
Dit artikel presenteert een kinetisch pad voor helicity-beperkte vervalprocessen in sub-ionische turbulentie, waarbij 2D3V-PIC-simulaties aantonen dat lokale -interacties leiden tot een bron-gecompenseerde helicity-dichtheid die een tijdonafhankelijk plateau vertoont, consistent met schalingswetten voor verval in 2D-systemen.
Dit onderzoek toont aan dat trage modi in samendrukbare magnetohydrodynamische turbulentie een overgang vertonen van zwak naar sterk, terwijl snelle modi zwak blijven, wat wordt onderbouwd door een nieuwe multi-ruimteschiptechniek die de niet-lineaire interacties in de aardse magnetoschijf kwantificeert.
Dit paper stelt dat de aanhoudende discrepantie tussen twee onafhankelijke temperatuurdiagnostieken in de rustige zonnekorona het sterkste bewijs is voor niet-Maxwelliaanse elektronenverdelingen met een kappa-waarde van ongeveer 2-3, in plaats van turbulente verstrooiing of thermisch evenwicht.
Deze studie introduceert het nieuwe 3D-dynamische model SOCOL:14C-Ex om de atmosferische productie en transport van radiokoolstof tijdens extreme zonnestormen (Miyake-gebeurtenissen) nauwkeurig te modelleren, waarmee de sterkte en data van zeven dergelijke gebeurtenissen in de afgelopen 14.000 jaar zijn gekwantificeerd en bevestigd dat de gebeurtenis van 12351 v.Chr. de sterkste was, terwijl die van 774 n.Chr. de sterkste van het Holoceen blijft.
Dit onderzoek bestudeert met behulp van het Sagdeev-potentiaalformalisme de existentiegebieden en Mach-getalbereiken van grote-amplitude elektronakoestische solitonen in een drie-componenten plasma met twee elektronentemperaturen, waarbij wordt aangetoond dat solitonen met een negatief potentiaal worden beperkt door verschillende fysieke factoren, terwijl solitonen met een positief potentiaal uitsluitend bestaan wanneer de traagheidseffecten van de hete elektronen worden meegenomen.
Deze studie bevestigt met Juno-observaties dat smalle elektronenbundels in Jupiter's middelste magnetosfeer ontstaan door aurorale versnelling, aangezien hun statistische voorkomen en energievloei overeenkomen met die van opwaarts versnelde elektronen in het poolgebied.
Dit onderzoek toont aan dat een op Graph Neural Networks gebaseerde federatieve leerbenadering, ondersteund door HAPS, superieure straalselectie biedt voor dynamische LEO-6G-netwerken vergeleken met traditionele MLP-modellen.
Dit witboek pleit voor een gecoördineerd Brits programma dat geavanceerde waarnemingen, theorie en machine learning combineert om magnetohydrodynamische seismologie te gebruiken voor het diagnosticeren van plasma-eigenschappen in de zon en heliosfeer, met als doel fundamentele vragen over opwarming en ruimteweer te beantwoorden.
Dit onderzoek toont aan dat de niet-willekeurige longitudinale verdeling van actieve gebieden, met name herhaalde flux-emissie in het zuidelijk halfrond tijdens de afnemende fase van zonnecyclus 24, verantwoordelijk is voor de versterking van het grote-schaal magnetisch veld van de Zon.
De auteurs presenteren een open-source dynamisch model dat de abiotische zwavelcyclus op aarde-achtige planeten simuleert en aantoont dat het ontbreken van microbieel metabolisme leidt tot een aanzienlijk andere verdeling van zwavel in mariene sedimenten, met name een veel hogere concentratie sulfaten en een veel lagere concentratie sulfiden dan op de huidige aarde.
Dit onderzoek toont aan dat turbulentie in de heliosfeer en het voorafgaande protonenachtergrondsignaal de via velocity dispersion analysis (VDA) afgeleide injectietijden en padlengtes van zonne-energetische deeltjes aanzienlijk beïnvloeden, waardoor deze methoden vaak geen nauwkeurige schattingen van de werkelijke versnellingstijd leveren.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode voor het genereren van gekalibreerde probabilistische voorspellingen van de zonnewindsnelheid door analoge scenario's te gebruiken, wat leidt tot een verbeterde nauwkeurigheid en betere onzekerheidsinschattingen vergeleken met bestaande deterministische modellen.
Deze studie analyseert data van de Parker Solar Probe en concludeert dat de zeldzame 'hamerkop'-snelheidsverdelingen van protonen in de zonne-wind voornamelijk voorkomen in de buurt van de heliosferische stroomlaag, wat wijst op een link met energisatieprocessen in dat specifieke gebied.
Deze paper presenteert een universeel model dat de maximale energie van stralingsgordels in planetaire en bruine dwerg-magnetosferen voorspelt op basis van het oppervlaktew magnetisch veld, wat leidt tot een asymptotische limiet van ongeveer 7 TeV en nieuwe inzichten biedt over galactische kosmische straling en synchrotronemissie bij exoplaneten.
Dit artikel rapporteert de eerste definitieve detectie van het koolstofmolecuul C3 in Titan's atmosfeer met behulp van de ultra-hoge resolutie VLT-ESPRESSO, waarbij een kolomdichtheid van ongeveer 1,5 × 10¹³ cm⁻² wordt vastgesteld die overeenkomt met voorspellingen van fotochemische modellen.
Dit onderzoek toont aan dat terugstromende ionen in de foreshock van de aardse boogschoke een caviton vormen waarin gyrerende suprathermische ionen een nieuwe, dunne schoklaag doen ontstaan door een dwars-veld stroomonevenwicht en compressie van de koude ionenbundel via elektrostatische velden.
Dit onderzoek bevestigt met behulp van hoogresolutie microscopie en Raman-spectroscopie de aanwezigheid van nanodiamanten en grafiet in de Mukundpura-meteoriet uit Rajasthan, India, en onderstreept de wetenschappelijke betekenis van de hoge iridiumconcentratie voor het begrijpen van meteorietinslagen en massa-extincties.
Dit artikel presenteert een multidisciplinair ontwerpoptimisatiekader dat trajectdynamica, vermogenssystemen en elektrische voortstuwing voor een lage-druk missie naar asteroïde 16-Psyche gelijktijdig optimaliseert door de variabele specifieke impuls van de SPT-140 Hall-aandrijving te koppelen aan de tijdsvariabele zonne-energiebeschikbaarheid.