825 papers
Op basis van data van de BESIII-detector hebben onderzoekers voor het eerst de D-golfcomponent in de semileptone verval waargenomen en tegelijkertijd de meest precieze metingen tot nu toe verricht van de vormfactoren en vertakkingsverhoudingen voor de dominante -componenten.
Dit artikel geeft een overzicht van de voortgang van het BESIII-experiment op het gebied van lichte baryon-spectroscopie, waarbij de ontdekking van diverse geëxciteerde nucleon- en hyperontoestanden wordt belicht die cruciaal zijn voor het begrijpen van niet-perturbatieve QCD en het oplossen van het probleem van de ontbrekende baryonresonanties.
Dit artikel presenteert recente resultaten van CMS-zoektochten naar nieuwe fysica in leptonische eindtoestanden, gebaseerd op data van LHC Run-II, waarbij modellen zoals het Sequential Standard Model, GUT's, extra dimensies, leptoquarks en vector-achtige leptonen worden onderzocht op zware mediators in het TeV-energiebereik.
In dit onderzoek wordt de thermodynamische landschap van de 38-atomige Lennard-Jones-cluster geanalyseerd met behulp van Population Annealing, waarbij een geïntegreerd framework wordt ontwikkeld om structureel opgeloste vrije-energieverschillen te kwantificeren en de competitie tussen verschillende energiefunnen in kaart te brengen.
Dit paper betoogt dat we op basis van observationele gegevens niet kunnen vaststellen of het universum een begin heeft, omdat beginloze ruimtetijdmodellen observationeel ononderscheidbaar zijn van modellen met een oorspronkelijke singulariteit.
Dit artikel presenteert een verenigde, gauge-invariante benadering voor gekoppelde bundeloptica in versnellers door het definiëren van begrenste invarianten en het tonen dat diverse bestaande parametrisaties (zoals Edwards-Teng en Mais-Ripken) in wezen gauge-equivalente representaties zijn binnen een gemeenschappelijk symplectisch raamwerk.
Deze lezing biedt een overzicht van de fundamentele principes, ontwerputdagingen en operationele strategieën van stralingscollimatie in hoogintensieve hadronversnellers, met de Large Hadron Collider als voornaamste referentiepunt voor geavanceerde technologieën.
Deze paper bewijst de constructie van niet-lineaire golfoperatoren en asymptotische volledigheid voor het Maxwell-Higgs-systeem met scalair potentiaal op subextreme Kerr-ruimtetijden, waarbij een klein-data-scatteringsmap wordt gedefinieerd die voortkomt uit een transferprincipe van lineaire schattingen.
Dit artikel toont aan dat in een veralgemeend Kuramoto-model met matrixkoppeling en externe periodieke kracht meerdere resonanties ontstaan die Arnold-tongen vormen, in tegenstelling tot het oorspronkelijke model waar slechts 1:1-resonantie mogelijk is.
In dit artikel wordt de relativistische verstrooiing van draaiende zwarte gaten onderzocht met behulp van moderne amplitude-methoden en een zwaar-massa effectieve veldentheorie tot de derde post-Minkowski-orde, waarbij de gravitationele amplitude en de bijbehorende eikonal-achtige fase worden berekend voor een spin-uitgelijnd binair systeem en de spin van het zware zwarte gat wordt geresummeerd om de karakteristieke ring-singulariteit van de Kerr-metriek te bevestigen.
Dit artikel introduceert een taxonomie van interacties die aantoont dat grafen een strikt ondergespecialiseerd geval vormen van hypergrafen—specifiek 'focale' hypergrafen—waardoor een hiërarchie ontstaat waarin grafische modellen wel hogere-orde interacties kunnen bevatten maar strikt beperkt blijven tot interacties met een referentienode, terwijl algemene hypergraafmodellen ook niet-focale interacties omvatten.
Het onderzoek toont aan dat het Power-of-Two-model met langeafstandskoppelingen ondanks lokale verstoringen in de thermodynamische limiet ergodisch blijft, waarbij sterke wanorde weliswaar tijdelijke localisatie en een uniek niet-monotoon OTOC-profiel induceert, maar de delokalisatie bij toenemende systeemgrootte overheerst.
Dit artikel onthult dat kort-bereik machine-learningsinteratomaire potentialen (MLIPs) onfysische metallisatie van water veroorzaken door het negeren van langeafstandse elektrostatische interacties, wat aantoont dat deze effecten essentieel zijn voor het correct modelleren van polaire vloeistoffen.
De studie concludeert dat het opnemen van een dynamische charm-quark en het gebruik van een gemengde actie leiden tot consistente resultaten voor lichte hadronen en dat de discretisatiefouten in deze setup elkaar kunnen opheffen, wat resulteert in een betere convergentie bij de extrapolatie naar het continue limiet.
Dit werk introduceert een niet-invasief, data-gedreven framework voor gereduceerde orde-modellering dat optimaal transport gebruikt om een goedkoop laag-nauwkeurig model te corrigeren naar een nauwkeurig hoog-nauwkeurig model via verplaatsingsinterpolatie, waardoor een robuuste benadering ontstaat voor parametrische twee-fasenstromingen met diffuus interface.
Deze studie introduceert een real-time 3D CMR-MOTUS-methode die bij patiënten met hartritmestoornissen continue volumetrische kwantificatie per hartslag mogelijk maakt, waardoor de functionele impact van extrasystolen wordt blootgelegd die door conventionele beeldvorming wordt gemaskeerd.
Dit onderzoek presenteert een roosteronafhankelijke Volume-of-Fluid-methode voor samendrukbare meerfasestromingen, die een antidiffusieve volumetrische kracht introduceert voor scherpe interfaces en oppervlaktespanning, en die via validatietests effectief de Young-Laplace-voorwaarde en druppeldynamica op onregelmatige roosters reproduceert.
Deze studie introduceert een minimaal kinetisch model voor chirale harde schijven dat, via botsing-geïnduceerde impulsen, leidt tot afgeleide hydrodynamische vergelijkingen en analytische voorspellingen voor ongewone transportcoëfficiënten zoals ongewone viscositeit en warmtegeleidingsvermogen.
Dit hoofdstuk bespreekt de similariteitsrenormalisatiegroep voor nucleaire Hamilton-operatoren, een populaire methode om laag-resolutie krachten te genereren die eerste-principes-berekeningen van kernen vergemakkelijken door de Hamiltoniaan diagonaler te maken en geïnduceerde meerdeeltjesinteracties te analyseren.
Dit artikel weerlegt de veronderstelling dat enkel-min-graviton-baamplitudes altijd nul zijn, door te tonen dat ze niet-nul zijn voor bepaalde configuraties, en leidt een recursieve oplossing af die in een beperkt kinematisch gebied wordt gegenereerd door een Ward-identiteit.