6120 papers
De wereld van kwantumfysica onderzoekt hoe materie en energie zich gedragen op het allerkleinste niveau, waar de regels van onze dagelijkse ervaring niet meer gelden. Op Gist.Science maken we de complexe inzichten uit dit fascinerende veld toegankelijk voor iedereen, van geïnteresseerde leken tot experts. We halen de moeilijkheidsgraad eruit zonder de wetenschappelijke diepgang te verliezen.
Elke nieuwe preprint in deze categorie komt rechtstreeks van arXiv. Ons team verwerkt elk document direct na publicatie en biedt zowel een begrijpelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische analyse. Hierdoor blijft u altijd up-to-date met de nieuwste doorbraken zonder vast te lopen in jargon. Hieronder vindt u de meest recente papers binnen dit dynamische onderzoeksgebied.
Dit artikel vestigt een algemeen kenmerk van het fasediagram voor superradiante faseovergangen, waaruit blijkt dat het systeem voortkomt uit een normale fase en een enkele overgang ondergaat langs de radiale richting van de koppelingsparameters, een bevinding die is afgeleid via een beknopte middelveldmethode die rekening houdt met diverse interacties, multimode-effecten en wanorde.
Dit artikel toont aan dat diepe versterkingsleer een optische kwantumkring kan aansturen uitsluitend met fotonenaftellende metingen om een succespercentage van 96% te bereiken bij het voorbereiden van kubische-fasetoestanden en het rechtstreeks genereren van kwartische-fasewisselingen voor universele kwantumcomputing met continue variabelen.
Dit artikel presenteert de eerste kwantumcomputational formulering van het R-matrix binnen-gebied probleem voor elektron-molecuul verstrooiing, waarbij de haalbaarheid wordt aangetoond van het gebruik van variatiekwantumalgoritmen om het volledige Hamilton-spectrum te herstellen en randamplitudes voor het waterstofmolecuul te coderen.
Dit artikel demonstreert de eerste directionele controle en karakterisering van attoseconde-schaal tunnelstromen in een scanning-tunnelmicroscoop met behulp van twee-kleuren laserpulsen, waarbij een ruimtelijke resolutie van sub-angstrom wordt bereikt en een stroompulsduur van 860 attoseconden wordt blootgelegd via een driedelige niet-adiabatische transportmechanisme.
Dit artikel introduceert een geometrisch en resource-theoretisch raamwerk om niet-stabiliserte in kwantumalgoritmen te volgen en te kwantificeren, en onthult dat ongestructureerde variatiebenaderingen en overmatige vrijheid in klassieke optimalisatie leiden tot inefficiënt verbruik van deze kritieke kwantumresource.
Dit artikel stelt een evolutionair raamwerk voor kwantumkringen voor dat gebruikmaakt van variabele topologie en een pseudo-counterdiabatische evolutionaire term om partitieproblemen effectief op te lossen door convergentiestagnatie te overwinnen en de noodzaak van klassieke optimalisatoren te elimineren.
Deze studie maakt gebruik van een neutraal-atoom kwantumsimulator op een Lieb-rooster om experimenteel en theoretisch complexe dichtheidsgolf-fasen in kaart te brengen, een kwantum-analogon van de vloeistof-damp-overgang met hysteretische dynamica te ontdekken en een abnormaal trage relaxatie in een emergente snaarfase waar te nemen, waarmee zo het vermogen van het platform wordt aangetoond om diverse niet-evenwichtsverschijnselen in programmeerbare kwantummaterie te onderzoeken.
Dit artikel voorspelt theoretisch en bevestigt numeriek dat een driehoekig rooster van Rydberg-atomen een gedecolineerd kwantumkritiek punt vertoont tussen excitatiedichtheden van 1/3 en 2/3, gekenmerkt door een emergente U(1)-symmetrie en specifieke kritieke exponenten, en stelt tevens experimentele protocollen voor om dit fenomeen waar te nemen met behulp van eindige optische pincet-roosters.
Deze reviewartikel onderzoekt de vooruitgang en het potentieel van kwantumcomputing bij het verder ontwikkelen van kwantumchemie voorbij berekeningen van de grondtoestand, met name gericht op toepassingen in reactiemechanismen, dynamica en systemen bij eindige temperaturen, terwijl het de bijbehorende algoritmische uitdagingen en kansen voor experimentele impact aan de orde stelt.
Dit artikel introduceert het Constante Geometrische Snelheid (CGS)-schema, een protocol dat een kwadratische versnelling in adiabatische staatbereiding bereikt door het evolutiepad met een uniforme snelheid af te leggen, waardoor de vereiste schaling van de evolutietijd wordt gereduceerd van tot de strikte ondergrens van wanneer de padlengte onafhankelijk is van de minimale energiegap.