1065 papers
Dit artikel beschrijft een zelfconsistent Maxwell-Pauli-model dat aantoont dat hoewel het intrinsieke magnetische veld van elektronen te zwak is voor spinmenging, coherente spincontrole en ruimtelijke filtratie via nanogoten mogelijk zijn door het gebruik van externe magnetische velden voor Larmor-precessie en spin-afhankelijke impulsverschuivingen.
Dit artikel lost de Ito-Stratonovich-ambiguïteit op voor kwantumstochastische processen met multiplicatief gekleurd ruis door een nieuw homogenisatieschema te introduceren dat laat zien dat de consistente Markoviaanse limiet overeenkomt met de Stratonovich-conventie, aangevuld met correctietermen voor de Ito-conventie.
Dit artikel rapporteert een directe demonstratie van kwantumverbeterde sensing in het Fourier-domein, waarbij twee-fotoninterferentie in een vezelgebaseerde interferometer een 3 dB verbetering in het signaal-ruisverhouding bereikt door het verlagen van de ruisvloer onder de shot-noise-grens.
Dit artikel bewijst een informatietheoretisch onmogelijkheidstheorema dat aantoont dat klassieke ontologische modellen die beperkt zijn tot het hergebruiken van één enkele ontische toestandsruimte onvermijdelijk een contextuele informatiekost moeten incasseren, waardoor contextualiteit wordt geïdentificeerd als een fundamentele beperking van klassieke representaties die door kwantumtheorie wordt omzeild door deze aanname los te laten.
Dit artikel introduceert de Quantum Reservoir Autoencoder (QRA), een protocol dat de reconstructie van invoerdata uit reservoiruitvoer mogelijk maakt door een vier-vergelijkingen-encode-decode-systeem te gebruiken, wat onder ideale omstandigheden machine-precisie bereikt en onder realistische ruisomstandigheden een haalbare bidirectionele informatietransformatie binnen Quantum Reservoir Computing aantoont.
Dit artikel toont aan dat de steekproefcomplexiteit in het parametrisch leren van kwantumsystemen fundamenteel wordt bepaald door de inverse Fisher-informatiematrix, waarmee zowel algemene bovengrenzen als ondergrenzen worden afgeleid en de oorzaken van exponentiële complexiteit bij het ontbreken van verstrengeling of kwantummemorie worden geïdentificeerd.
Deze paper introduceert een geavanceerde tensor-netwerkmethode die het mogelijk maakt om excitonische spectra in super-moire-systemen met meer dan een miljard roosterpunten te berekenen, waardoor voor het eerst atomaire en mesoscopische structuren gelijktijdig kunnen worden opgelost in systemen met een Hilbertruimte van $10^{18}$ dimensies.
De auteurs stellen een methode voor om schaalingsdimensies van drie-dimensionale conformale veldtheorieën te bestuderen met behulp van een klein aantal qubits op nabije toekomstige quantumcomputers, wat ze valideren met het Ising-model en aantonen dat dit een veelbelovende route biedt voor problemen die klassiek moeilijk op te lossen zijn.
Dit onderzoek evalueert op meerdere kwantumplatforms de 'blinde reset'-methode voor het hergebruiken van ancilla-qubits zonder meting, en toont aan dat deze techniek de cycluslatentie aanzienlijk kan verminderen terwijl de reinheid van de qubits behouden blijft.
Dit artikel presenteert een schaalbare formele verificatiemethode voor Quantum Phase Estimation-circuits die, door gebruik te maken van symbolische qubit-abstractie, correctheid garandeert voor circuits met meer dan 1.000 qubits binnen een beperkt geheugengebruik.
Dit artikel beschrijft een methode om coincidenties tussen gepolarisatieverstrengelde fotonen op afstand te meten door gebruik te maken van een compacte, chip-grootte atoomklok, waardoor traditionele synchronisatieprotocollen overbodig worden.
Dit artikel presenteert een efficiënt trainingsprocedure voor fotonische kwantumbasis generatieve modellen op basis van de Maximum Mean Discrepancy, waarbij klassieke simulatie wordt gebruikt voor training en boson sampling voor de implementatie, vergezeld van numerieke resultaten en een analyse van initialisatiestrategieën en ansatz-keuzes.
Dit artikel introduceert een kwantumnumerisch schema voor anisotrope diffusie- en convectievergelijkingen dat, dankzij een nieuwe vector-normanalyse, een exponentiële reductie in het benodigde aantal tijdstappen biedt ten opzichte van eerdere operator-normbenaderingen.
Dit artikel introduceert een raamwerk dat grote taalmodellen (LLM's) gebruikt om experimenten met supergeleidende qubits te automatiseren door dynamisch hulpmiddelen te genereren op basis van een kennisbank, wat leidt tot snellere implementatie van standaardprotocollen en flexibeler controle van complexe kwantumhardware.
In dit artikel wordt een kwantumsimulatie van massieve relativistische velden in 2+1 dimensies gerealiseerd met behulp van een Bose-Einsteincondensaat, waarbij zowel perturbatieve excitaties als niet-perturbatieve fenomenen zoals topologische domeinwanden worden waargenomen.
Dit artikel toont aan dat niet-stabiliseerbaarheid, een cruciale quantumresource, tijdens dynamische doorgangen door kwantumfaseovergangen universele machtswet-schaling vertoont met de drijfsnelheid, waarbij het Pauli-spectrum asymptotisch lognormaal wordt.
Dit artikel onderzoekt de wisselwerking tussen tijdslokalisatie en causaliteit in relationele kwantumdynamica en concludeert dat alleen een model waarin interventies in de constraintvergelijking worden opgenomen, een consistente causaliteit tussen verschillende tijdsreferentiekaders garandeert, wat leidt tot tijdsdelokalisatie en het natuurlijk beschrijven van situaties met onbepaalde causale orde.
Dit artikel onderzoekt de lokale equivalentie van cirkelgraaftoestanden, bewijst dat deze gesloten zijn onder -lokale complementatie, koppelt ze aan planaire codetoestanden om hun klassieke simulatie te verklaren, en toont aan dat het tellen van LU-equivalente graaftoestanden -hard is.
Dit artikel presenteert een theoretisch schema voor een hyper-verstrengelde SU(1,1)-interferometer die gebruikmaakt van gepolariseerde niet-lineaire media om kleine birefringentie met een gevoeligheid van 3-15 dB boven de klassieke shot-noise limiet te detecteren, zelfs onder realistische omstandigheden met versterking en interne verliezen.
Deze studie introduceert een parallelle, GPU-versnelde implementatie van de iQCC-methode die de berekening van elektronische structuren voor ruthenium-katalysatoren tot 200 qubit mogelijk maakt met een nauwkeurigheid die klassieke benchmarks overtreft, waardoor de drempel voor het bereiken van een quantumvoordeel aanzienlijk hoger ligt dan eerder werd aangenomen.