1134 papers
Dit paper introduceert een schaalbare postselectie-methode voor kwantumberekeningen die, door het gebruik van decoder-zachte informatie en een nieuwe 'partial gap'-metriek, de overhead per logische poort met een factor 4 verlaagt bij gelijke foutkans.
Dit artikel introduceert een logisch raamwerk met vier negaties op basis van Akchurin-algebra's en toont aan dat het spectrale presheaf, wanneer het wordt uitgebreid naar willekeurige volledige orthocomplementaire roosters, een model vormt voor dit systeem, terwijl het ook een onmogelijkheidsstelling bewijst voor de toepasbaarheid van relevantielogica op het spectrale presheaf.
Dit artikel bewijst dat in één dimensie elke benaderende kwantumcellulaire automaat op een eindige cirkel kan worden afgerond tot een exacte automaat met dezelfde index, dankzij een lokaal methode die gebruikmaakt van Kitaev's stelling over de rigiditeit van benaderende -algebra's om exacte subalgebra's te construeren.
Deze paper introduceert een intuïtieve constructie van gekoppelde lagen voor kwantumproductcodes, waarbij een stapel van één code wordt gecombineerd met de condensatie van excitaties volgens de controles van een andere code, wat een fysiek mechanisme biedt voor zowel topologische als niet-topologische codes.
Dit artikel stelt een continue-tijd dissipatieve Markov-dynamica voor, gebaseerd op lokale tweelichams-wisseloperatoren, die een netwerk van kwantumsystemen asymptotisch naar een toestand drijft die invariant is onder permutaties van de subsystemen, wat toepasbaar is voor het genereren van globale zuivere toestanden en het schatten van de netwerkgrootte.
Deze paper bewijst dat een specifieke subklasse van Goldilocks-quantumcellulaire automaten, waaronder de experimenteel geïmplementeerde variant, integreerbaar is en correspondeert met vrije fermionen, waardoor ze klassiek simuleerbaar zijn en dienen als een parametrisch quantumcircuit om de integreerbaarheid en prestaties van digitale quantumcomputers te testen.
Dit artikel presenteert een haalbaarheidsstudie voor een tafel-top interferometer op basis van nanodiamanten die kwantumsuperposities van massieve objecten benut om kwantumschakelingen via elektromagnetische velden te realiseren, waardoor experimentele tests van de kwantumkarakteristiek van zwaartekracht eenvoudiger en minder resource-intensief worden dan bestaande vrijvallende benaderingen.
Dit artikel onderzoekt de kwetsbaarheid van gepartitioneerde kwantumbesturders voor adversariale perturbaties die circuit-cutting of quantum-teleportatie beïnvloeden, en onthult een fundamenteel verband tussen dergelijke aanvallen en het implementeren van kwaadaardige poorten in de tussenliggende lagen van een kwantumclassificatie.
Dit artikel onderzoekt de spectroscopische vingerafdrukken van Rydberg-atomen in een EIT-sensingschema voor lineair gepolariseerde radiofrequente velden, waarbij het identificeert dat verschillende atomaire impulsmomentladders contrasterende spectraalpatronen vertonen en bestaande interpretaties van SI-traceerbare Rydberg-atoom-elektrometers ter discussie stelt.
Dit artikel introduceert en kwantificeert het concept van theorie-onafhankelijke contextonverenigbaarheid, dat in strijd is met de klassieke statistiek maar door kwantumsystemen wordt geschonden, en levert daarvoor een experimenteel bewijs met behulp van een kwantumoptisch platform.
Dit artikel presenteert een proof-of-principe voor hoog-dimensionale kwantumkluissleutelverdeling (QKD) die gebruikmaakt van verstrengeling in positie en impuls om 5,07 bits per foton te bereiken met 90 ruimtelijke modi, en toont theoretisch aan dat deze schaalbare aanpak met toekomstige technologieën kan oplopen tot meer dan 700 Mb/s bij 4400 modi.
Dit paper introduceert de Branched Hilbert Subspace Interpretation (BHSI) als een minimalistisch alternatief voor de Kopenhaagse interpretatie en de Many-Worlds Interpretation, waarbij kwantummeting wordt beschreven als een unitaire vertakking van de lokale Hilbertruimte in decoherente subruimtes binnen één wereld, zonder golfkollaps of parallelle werelden.
Dit artikel toont aan dat een Markoviaanse warmtemotor op basis van een kwantum-otto-cyclus de klassieke efficiëntiegrens kan overschrijden door kwantumcoherentie als thermodynamische hulpbron te benutten, wat wordt bevestigd door schendingen van de Leggett-Garg-ongelijkheid en gesimuleerd in een kwantumcircuit met ruisonderdrukking.
Dit paper introduceert Iteratieve Kwantum Feature Maps (IQFMs), een hybride quantum-klassiek framework dat door het iteratief verbinden van ondiepe quantum circuits met klassieke augmentatiegewichten diepe architecturen realiseert zonder variatiele optimalisatie, waardoor het trainingskosten verlaagt, ruisbestendigheid verbetert en prestaties behaalt die vergelijkbaar zijn met klassieke en quantum-convolutionele netwerken.
Dit artikel presenteert een algemeen raamwerk voor het ontwerpen van robuuste en precieze effectieve Hamiltonianen, wat essentieel is voor geavanceerde quantumcontrolestrategieën in technologieën zoals simulatie, sensoren en computing.
Dit artikel beschrijft een gefrustreerde Kitaev-trimer als een quantum-sensor die onder een adiabatische benadering een drempelgedrag vertoont waarbij alleen signalen boven een bepaalde intensiteit worden gedetecteerd, en die in een verstrengelde configuratie de Heisenberg-grens bereikt voor toepassingen zoals deeltjesdetectie en telescopie.
Deze studie diagnosticeert de prestaties van de Aquila Rydberg-atomplatform door bitstring-metingen van een tweebenige ladder te analyseren met cumulatieve waarschijnlijkheidsverdelingen en gefilterde wederzijdse informatie, waarbij wordt geconcludeerd dat imperfecte statenvoorbereiding in plaats van uitleesfouten de belangrijkste beperkende factor is voor de nauwkeurigheid.
In dit artikel wordt aangetoond dat het gebruik van Pauli-spinblokkade in een silicium MOS-apparaat een hoge fideliteit van 99,8% voor spin-shuttling mogelijk maakt, waarbij de resterende fouten sterk afhankelijk zijn van de verhouding tussen tunnelkoppeling en Zeeman-splitsing.
Dit theoretische onderzoek toont aan dat het gebruik van geperst licht in optomechanische systemen de optische ruis vermindert en de detectie van door zwaartekracht veroorzaakte verstrengeling aanzienlijk versnelt, waardoor de benodigde meettijd voor een signaal-ruisverhouding van 1 wordt gereduceerd van ongeveer $10^{6,8}10^6$ seconden.
Dit artikel toont aan dat diepe ensemble-modellen van neurale netwerken een snelle, nauwkeurige en real-time methode bieden voor kwantumschatting met gekwantificeerde onzekerheid en drift-detectie, zonder in te leveren op de precisie van de schattingen.