1157 papers
In dit artikel demonstreren de auteurs dat een parametrisch supergeleidende resonator, die werkt nabij een kritisch punt van een dissipatieve faseovergang, kwantumsensoren mogelijk maakt met een kwadratische schaling van de meetnauwkeurigheid ten opzichte van het systeemgrootte, wat een significant voordeel biedt ten opzichte van klassieke protocollen.
Dit artikel presenteert een robuustere cryptografische bewijsvoering voor quantumheid die, gebaseerd op het verbergen van een uitgebreide GHZ-toestand, aanzienlijk hogere tolerantie voor rekenfouten biedt dan eerdere protocollen op basis van de LWE-aanname.
Dit artikel beschrijft hoe onderzoekers met behulp van een quasi-twee-dimensionale optomechanische kristalstructuur thermische ruis hebben overwonnen om zuivere en onderscheidbare single-phonon-photon conversie te realiseren, wat een cruciale stap vormt voor de ontwikkeling van schaalbare kwantumnetwerken met telecommunicatiegolflengten.
Dit artikel onderzoekt de transient dynamiek van copropagerende verstrengelde bosonen en fermionen door een gemodificeerd quantum-sluitmodel te gebruiken, waarbij wordt aangetoond dat transient concurrentie de interferentiestructuur moduleert en een structurele brug slaat tussen verstrengelingssignaturen en Hanbury-Brown-Twiss-interferentiepatronen.
Dit artikel introduceert een methode om verschillende fasen van spontane symmetriebreking voor sterke symmetrieën in gemengde kwantumtoestanden te construeren, vertrekkende van het grondtoestandsdiagram van roostergaattheorieën, en onthult dat deze grondtoestanden gepurificeerde toestanden zijn van de overeenkomstige gemengde fasen.
Deze paper introduceert een nieuw raamwerk voor het construeren van exacte kwantum-many-body scars in niet-integrabele spin-systemen, waarbij symmetrische superposities van triplettoestanden worden gebruikt om schakelbare verstrengeling te realiseren die varieert van volume- tot area-wet en een tweede-orde faseovergang vertoont.
Deze paper introduceert een rigoureus kader dat aantoont dat contextualiteit een fundamenteel en onmisbaar kenmerk is van subsysteem-stabilisatorkodes en protocollen voor universele fouttolerante kwantumcomputatie, waarmee het een nieuwe classificatie-invariant biedt die de ontwerpkeuzes voor toekomstige kwantumarchitecturen leidt.
Dit paper stelt een nieuwe interpretatie van de kwantummechanica voor die het golfgetal beschouwt als een complex waarschijnlijkheidsdichtheid voortkomend uit tijd-symmetrische, niet-reële stochastische processen, waarmee de Born-regel wordt afgeleid, het concept van fysieke superpositie wordt uitgedaagd en de overgang naar klassiek gedrag wordt verklaard.
Dit artikel formuleert de WKB-benadering voor quasipartikels met een quartische dispersie, waarbij hyperasymptotische correcties essentieel blijken voor de juiste golf functiematching en een veralgemeende Bohr-Sommerfeld kwantisatievoorwaarde opleveren die niet-perturbatieve correcties bevat, zelfs in afwezigheid van tunneling.
Dit artikel toont aan dat dissipatieve grondtoestandsbereiding (DQE) de fouten in de overlap met de grondtoestand exponentieel kan onderdrukken bij gebruik van stabilisator-codes, terwijl dissipatieve kwantumberekening (DQC) geen betere foutbestendigheid biedt dan het standaard kwantumschakelmodel.
Dit artikel beschrijft een hybride strategie die kwantumfoutcorrectie combineert met logische dynamische ontkoppeling om logische fouten te onderdrukken en experimenteel hoge-trouwheid verstrengelde logische qubits te realiseren op IBM-transmon-apparaten.
Dit artikel introduceert nieuwe 'verticale' intertwiners die het aantal deeltjes in het Calogero-model veranderen voor een vaste koppelingsconstante, en beschrijft zo een roosterstructuur van operatoren die alleen bestaat bij algebraïsch integreerbare situaties met een geheeltallige koppeling.
Deze paper toont aan dat de maximale hoeveelheid werk die uit een kwantumsysteem kan worden gewonnen, ook zonder kennis van de invoerstaat, gelijk is aan de vrije energie van die toestand, waardoor fundamentele operationele beperkingen worden opgeheven en het resultaat zelfs van toepassing is op oneindig dimensionale systemen.
Dit artikel toont aan dat, hoewel stochastische Ising-machines (sIMs) langere autocorrelatietijden vertonen bij het simuleren van kwantum-Heisenbergmodellen, hun massale parallelle verwerking een projectie van 100 tot 10.000 keer hogere snelheid mogelijk maakt voor het efficiënt schatten van variatie-energieën in vergelijking met standaard Metropolis-Hastings sampling.
Dit artikel onderzoekt het gebruik van Wilson-fermionen in plaats van gestaggerde fermionen voor de kwantumsimulatie van (2+1)D QED, waarbij wordt aangetoond dat alleen Wilson-fermionen de juiste topologische fasen kunnen realiseren en zo een theoretische basis bieden voor toekomstige experimenten op kwantumcomputers.
Deze studie toont aan dat het combineren van magnonen, die de tijdssymmetrie breken, met gefocust licht, dat de ruimtelijke symmetrie doorbreekt, de niet-reciproque omzetting van een Gaussische bundel naar een optische vortexbundel mogelijk maakt via spin-orbitaalkoppeling.
Deze studie presenteert het eerste apparaat dat een supergeleidende qubit-koppeling combineert met een quasi-1D CPW-resonatorrooster, waarmee flexibele connectiviteit en gemaakte vlakke banden worden gerealiseerd voor het modelleren van foton-gemedieerde spin-systemen.
Dit artikel introduceert een niet-Hermitisch kwantumcomputermodel dat, dankzij een niet-unitaire poort en exponentieel grote fysieke middelen, in staat is om alle problemen binnen de complexiteitsklasse in polynomiale tijd op te lossen.
Deze paper introduceert een aanvalsbound uit de query-complexiteit om Quantum Signal Processing te karakteriseren en een raamwerk te bieden voor het uitbreiden ervan naar het multivariate geval, waarbij de zoektocht naar een efficiënt protocol wordt teruggebracht tot een rangminimalisatieprobleem.
Deze studie presenteert een Quantum Physics-Informed Neural Network (QPINN) framework, ondersteund door de GPU-versnelde TorQ-bibliotheek, dat de Maxwell-vergelijkingen oplost met een tot 19% hogere nauwkeurigheid dan klassieke PINN's door het integreren van energiebehoud en het mitigeren van 'black hole' barren plateaus.