1157 papers
In dit werk wordt een polynomiaal schaalbare methode afgeleid om de algebraïsche verstrengelingentropie tussen collectieve vrijheidsgraden te berekenen door gebruik te maken van permutatiesymmetrie en irreducibele representaties van Lie-groepen, waardoor systemen die normaal gesproken een exponentieel grote Hilbertruimte vereisen, efficiënt kunnen worden gesimuleerd.
Dit artikel introduceert een dynamisch Bayesiaans netwerk-messtechniek die quantumcoherentie behoudt en minimale backaction vertoont, waardoor het een betrouwbaar kader biedt voor het bestuderen van energiestatistieken in coherent motoren, in tegenstelling tot de standaard tweepuntsmeting die de werking van dergelijke motoren kan verstoren.
Dit artikel presenteert een volledig analytisch protocol voor de implementatie van Barenco-type multi-qubit-gates, inclusief CNOT en Toffoli, in korte gedreven spin-ketens door middel van effectieve Hamiltonianen en rotatiegolfbenaderingen, wat resulteert in hoge fideliteiten en robuustheid voor quantum-informatieverwerking.
In dit artikel wordt een analytisch kader gepresenteerd voor de tripartite informatie van vrije fermionen op tweedimensionale roosters, waarbij een universele entanglement-coëfficiënt wordt afgeleid die de schaalafhankelijke monogamie van wederzijdse informatie en de lineaire gevoeligheid voor Lifshitz-overgangen bepaalt.
De auteurs tonen aan dat Bayesiaanse post-correctie van niet-Markoviaanse fouten in gravimetrie met bosonische roosters, gebaseerd op in situ detectie, precisie op de Heisenberg-schaal kan herstellen, mits het aantal modi ten minste twee meer bedraagt dan het aantal onafhankelijke foutbronnen.
Dit paper introduceert NCnet, een klassiek neurale architectuur die door interne gradiëntconcurrentie niet-klassieke statistische correlaties vertoont die als nieuw perspectief kunnen dienen voor het begrijpen van de trainingsdynamiek en generalisatie van diepe netwerken.
Deze studie presenteert de eerste volledige dimensionale kwantumverstrooiingsberekeningen voor rovibrationeel aangeslagen HD+HD botsingen, waarbij bijna-resonante overgangen en lage-energie resonanties worden geïdentificeerd die overeenkomen met eerdere experimentele resultaten.
Dit artikel introduceert een theoretisch raamwerk dat aantoont dat de initiële coherentie en impuls-samenstelling van bi-excitonische toestanden in moleculaire aggregaten cruciaal zijn voor het transport en de verval-dynamiek, zelfs in aanwezigheid van exciton-exciton-annihilatie.
In dit werk stellen de auteurs nieuwe metrieken voor quantum-ergodiciteit en chaos voor die gebaseerd zijn op Hamiltoniaans leren, waarbij wordt aangetoond dat deze effecten de robuustheid van het leren ten opzichte van kleine fouten vergroten en zo een unificerend en experimenteel haalbaar instrument bieden om deze fenomenen te kwantificeren en te lokaliseren.
Deze paper introduceert een verbeterde een-slag analyse voor kwantume privacyversterking door een nieuwe klasse van gladde entropieën te definiëren, wat leidt tot een strakke leftover hash-lemma en een optimale tweede-orde asymptotische expansie die de bestaande resultaten significant verbetert.
De auteurs stellen een experimenteel haalbare realisatie van een driehoekige ladder voor ultrakoude atomen in een spin-afhankelijk Kronig-Penney-rooster voor, waarbij DMRG-berekeningen en mapping op het XXZ-spinmodel een rijk kwantumfasendiagram onthullen dat wordt gedomineerd door een robuuste paarsuperfluïditeit en een chirale superfluïditeit.
De auteurs presenteren een tomografie-vrije methode voor het certificeren van kwantumtoestanden via lokale metingen en een geconstrueerde ouder-Hamiltoniaan, die experimenteel op IBM-hardware is gevalideerd om de echtheid van multipartiete verstrengeling en de fideliteit van Dicke-toestanden tot dertien qubits te bewijzen.
Deze studie introduceert een erasure-Pauli-kanaalmodel om de fundamentele limieten voor de distributie van polarisatieverstrengeling in optische vezels te kwantificeren, waardoor er een robuust referentiepunt ontstaat voor de prestaties van lange-afstandskwantumcommunicatie.
Dit artikel toont aan dat de evolutie van open kwantumsystemen die gekoppeld zijn aan Gaussische omgevingen, in het regime van zwakke koppeling met exponentiële nauwkeurigheid kan worden beschreven door een Markoviaanse kwantummeestervergelijking, waarbij de niet-Markoviaanse correctie exponentieel onderdrukt wordt.
Dit artikel introduceert een hybride methode die tensornetwerken combineert met kwantume autoregressieve modellen om de invloed van tijdsgecorreleerde ruis op kwantumalgoritmen te kwantificeren en de prestaties van grootschalige circuits, zoals de kwantum-Fouriertransformatie, nauwkeurig te voorspellen op basis van training bij moderate schaal.
Dit onderzoek vergelijkt de nauwkeurigheid van een ongestuurde klassieke benadering voor het simuleren van Heisenberg-Langevin-vergelijkingen voor spin-1/2-systemen met bekende kwantumresultaten, waarbij gebruik wordt gemaakt van een door de Weisskopf-Wignerteorie geïnspireerd model voor zowel T = 0 als hoge temperaturen.
Dit artikel bewijst dat het maximaliseren van het aantal vervulde lineaire constraints over een eindig veld (max-LINSAT) onder de aanname dat P ≠ NP niet beter benaderd kan worden dan de willekeurige toewijzingsratio r/q, een grens die samenvallt met de limiet van de decoded quantum interferometry (DQI) en zo de scheidslijn markeert tussen worst-case hardheid en potentieel quantumvoordeel.
Deze paper presenteert de constructie van expliciete, asymptotisch goede kwantumfoutcorrectiecodes die zowel met lineaire tijd als logaritmische diepte kunnen worden gecodeerd, gedecodeerd en gedecodeerd, waardoor een lang ontbrekende klasse van snel verwerkbare kwantumcodes voor communicatie tussen fouttolerante computers wordt aangevuld.
Deze paper introduceert een nieuw qutrit-kwantumfoutcorrectiecode met een transversale AND-poort, gebaseerd op het interpreteren van een symmetrische T-depth-een circuitontbinding als een CSS-code, en beschrijft protocollen voor gemengde qubit-qutrit-codes en magische toestandsdistillatie.
Deze paper introduceert een raamwerk voor feedback-gestuurde kwantumklokken dat aantoont dat klassieke feedback de prestaties niet kan verbeteren, terwijl kwantumsystemen wel een waarneembare verbetering van het signaal-ruisverhouding kunnen bereiken, wat feedback essentieel maakt voor het doorbreken van fundamentele grenzen in kwantimetrie.