1736 papers
Dit artikel presenteert een unificerend raamwerk voor het systematisch ontwerpen van kwantumcontrole en Hamiltonian-engineering door dynamische Lie-algebra's te manipuleren, waardoor efficiënte parallelle simulatie, behoud van volledige controleerbaarheid en symmetrie-gedreven dynamische reductie mogelijk worden.
Dit artikel introduceert een uniforme proces-tensorbenadering met behulp van uniTEMPO en matrixproductoperatoren om multi-tijd correlatiefuncties en spectra van niet-Markovse open kwantumsystemen efficiënt en direct in Fourier-ruimte te berekenen, zonder expliciete tijdsafhankelijke evolutie.
Dit artikel beschrijft een experimentele validatie van een unificerend invoer-uitvoermodel voor kamer-temperatuur cavity-magnonische systemen, waarbij rekening wordt gehouden met interne en externe koppelingsfasen om volledige controle te verkrijgen over interferentie-gemedieerde antiresonanties en de overgang van niveauafstoting naar -aantrekking.
In dit artikel stelt Christof Wetterich voor dat probabilistische klassieke veldtheorieën, beschreven door statistische observabelen gebaseerd op fluctuerende velden, equivalent zijn aan kwantumveldtheorieën waarbij kwantumregels en niet-commuterende operatoren voortvloeien uit klassieke waarschijnlijkheidswetten.
In dit artikel wordt een methode gepresenteerd om een ancilla-systeem van grootte te construeren voor het meten van willekeurige logische Pauli-operatoren in qLDPC-codes, waardoor de asympotische overhead van diverse quantum code-surgery-schema's aanzienlijk wordt verminderd.
Dit artikel stelt een optomechanisch schema voor met twee optisch leviterende nanobollen om symmetron-donkere energie te beperken, waarbij een voorspelde resonantiesplitsing nieuwe laboratoriumgrenzen oplevert die tot meerdere ordes van grootte strenger zijn dan bestaande resultaten.
Dit numerieke onderzoek identificeert vier dynamische regimes, waaronder een uitgebreid turbulente fase met spontane vortexnucleatie, in een tweedimensionale exciton-polariton quantumvloeistof onder counterflow-omstandigheden, en toont aan dat deze turbulentie experimenteel realiseerbaar is binnen GaAs-microcaviteiten.
Deze paper introduceert een robuust protocol voor klassieke schaduwen dat, gebaseerd op een afgekapt gemiddelde-schatter, de voorspellende nauwkeurigheid garandeert voor tijd-gemiddelde kwantumtoestanden of -kanalen zelfs wanneer experimentele rondes niet-onafhankelijk en niet-identiek verdeeld (non-i.i.d.) zijn.
Dit artikel presenteert een case study waarin de standaardisatie van toegang tot heterogene quantumbackends wordt gerealiseerd door de Quantum Device Management Interface (QDMI) te integreren met Amazon Braket, waardoor het volledige takenleven van diverse simulatoren en hardwarebackends via één uniforme interface beheerd kan worden.
Dit artikel toont aan dat het actief benutten van fout-syndroominformatie in kwantumprotocollen de schattingsnauwkeurigheid van logische observabelen aanzienlijk kan verbeteren, waarbij klassieke post-processing beperkt is tot een kwadratische verbetering, terwijl syndroomgeconditioneerde kwantumcontrole een exponentiële reductie van de logische foutkans mogelijk maakt.
Dit artikel toont aan dat flexibele katalyse, waarbij het hulpsysteem pas na een eindig aantal stappen terugkeert naar zijn oorspronkelijke toestand, strikt superieur is aan standaard katalyse voor het vergroten van de succeskans bij entanglement-transformaties en het mogelijk maken van deterministische thermodynamische transformaties die anders onbereikbaar zijn.
De auteurs presenteren een nieuw virtueel rishon-framework dat de simulatie van roosterkoppeltheorieën via klassieke tensornetwerken en quantumhardware mogelijk maakt door gauge-symmetrie exact te handhaven en lokale resource-eisen te verlagen, wat wordt gedemonstreerd aan de hand van het Schwinger-model en de snaarspanning in twee dimensies.
Dit onderzoek introduceert een constante-diepte Quantum Imaginary Time Evolution-methode met dynamische fan-out circuits en een gereduceerde ansatz die, ondanks huidige hardwarebeperkingen, potentieel superieur is aan traditionele unitaire implementaties voor het vinden van grondtoestanden van dichte klassieke optimalisatieproblemen.
In dit artikel wordt getoond dat een grafische neurale netwerk, getraind met de Strong Disorder Renormalization Group-methode als leraar, de verstrengelingsstructuur van ongeordende kwantumspin-ketens met langeafstand-interacties nauwkeurig kan voorspellen en zowel de grondtoestand als de eindige-temperatuur eigenschappen reproduceert zonder hertraining.
Dit artikel toont aan dat de Gaussian-extremaliteit-aanname voor unidimensionale, discreet-gemoduleerde CV-QKD-protocollen de informatie van Eve systematisch overschat, waardoor veilige sleutelgeneratie onmogelijk wordt voor constellaties groter dan vier toestanden en de methode als ongeschikt voor deze specifieke protocolklasse wordt bestempeld.
Dit artikel presenteert een verbeterde hypercube-mixer voor de Quantum Approximate Optimization Algorithm (QAOA) die de circuitgrootte verkleint en de robuustheid tegen ruis verbetert bij het oplossen van beperkte optimalisatieproblemen in het NISQ-tijdperk.
Dit artikel weerlegt de aanname dat voldoende parameters het voorkomen van valse valkuilen in quantum-klassieke optimalisatie garandeert, en onthult dat dergelijke lokale optima juist voortkomen uit een verlies van onderscheidbaarheid tussen toestanden of operatoren.
Deze studie presenteert een schaalbaar algoritme voor robuuste en optimale controle van open kwantumsystemen dat, zoals experimenteel gevalideerd in een supergeleidende kwantumkring, de prestaties van gesloten systemen overtreft met een uiterst lage onnauwkeurigheid van ongeveer 0,60%.
Dit artikel toont aan dat dynamische kwantumschifase-overgangen in kwadratische fermionische systemen kunnen worden gedefinieerd via de dynamische herstel van spin-flip symmetrie in nul-energietoestanden, wat een noodzakelijke maar onvoldoende voorwaarde is die consistent is met de divergentie van de snelheidsfunctie en sprongen in de dynamische topologische ordeparameter.
Dit artikel onderzoekt Knill-foutcorrectie en toont aan dat deze methode, door een enkele meetronde te gebruiken in plaats van herhaalde metingen, de strenge eisen aan klassieke besturingssoftware voor kwantumcomputers kan verlichten doordat dezelfde decoder kan worden gebruikt als voor het eenvoudigere code-capaciteit-ruismodel.