1891 papers
Dit artikel bewijst een Bochner-type stelling voor eindige inverse semigruppen die positieve definitie van een Möbius-getransformeerde kaart relateert aan de positiviteit van de Fourier-transformatie, en toont aan dat deze stelling in het geval van matrix-eenheden exact overeenkomt met Choi's karakterisering van volledig positieve kaarten.
Dit artikel introduceert een raamwerk voor het kwantiseren van elektromagnetische velden van enkele atomaire of moleculaire stralers als oscillerende dipolen, waardoor exacte uitdrukkingen worden verkregen die overeenstemmen met klassieke stralingspatronen en de beperkingen van standaardbenaderingen opheffen.
Deze studie meet pulse-verwarming in silicium-kwantumdotjes door het gebruik van individuele twee-niveau-fluctuatoren, waarbij wordt vastgesteld dat de verwarming afhangt van de pulsparameters en de aanwezigheid van elektronen nabij de gates, maar niet van de afstand tot de fluctuatoren.
Deze paper introduceert en demonstreert de bestaansmogelijkheid van anyonische statistieken voor membraanexcitaties in vier en hogere dimensies, gekenmerkt door -statistieken gerelateerd aan Pontryagin-klassen die worden gedetecteerd door een expliciete 56-staps unitaire sequentie.
Dit artikel onderzoekt de kwantumdynamica van het verstrooien van elektronen aan skyrmionen met behulp van de tijdsafhankelijke Schrödingervergelijking, waarbij wordt aangetoond dat de iteratieve spin-flipping binnen de skyrmion leidt tot complexe uitkomsten zoals een hoekafhankelijke verstrooiingsdoorsnede, de vorming van secundaire golffronten en langlevende quasi-gebonden toestanden.
Dit artikel rapporteert de eerste waarnemingen van magnetosferische vacuümbirefringentie in de gepolariseerde röntgenstraling van de radio-magnetar 1E 1547.0--5408, wat sterk bewijs levert voor een fundamentele voorspelling van de kwantumelektrodynamica in ultra-streke magnetische velden.
Dit onderzoek identificeert een regime van chaotische synchronisatie in gekoppelde dissipatieve tijdskristallen, waarbij zowel in het klassieke limiet als in de kwantumdynamica een overgang wordt waargenomen tussen gestaggerde en uniforme magnetisatie, hoewel de crossoverpunten verschillen als gevolg van niet-commutativiteit en kwantumverstrengeling.
Voor de vierde fase van het BeEST-experiment zijn nieuwe STJ-sensorarrays ontworpen die door het toepassen van afzonderlijke gronddraden per pixel en een stabielere UV-laser de eerdere kalibratie-artefacten hebben geëlimineerd, terwijl ze een hoge energie-oplossing van 1-2 eV behouden voor het zoeken naar fysica buiten het Standaardmodel.
Dit onderzoek toont aan dat ruimtetijd-gelocaliseerde responsen in een kritieke kwantumspinketen sterk afhankelijk zijn van de operatorkeuze en alleen optreden bij lokale dichtheidsverstorings, terwijl dit fenomeen robuust blijft bij tijdsdiscretisatie, wat belangrijke implicaties heeft voor het testen van holografische fysica in experimentele kwantumsimulaties.
Dit artikel biedt een fysiek en topologisch inzicht in dynamische kwantumfoutcorrectiecodes door een correspondentie te leggen tussen kwantumbit-metingen en niet-inverteerbare symmetrieën in 4+1-dimensionale 2-vorm ijktheorieën, waarbij foutdetectoren worden geïdentificeerd als oppervlakoperatoren die niet-triviaal vlecht met lijnoperatoren.
Dit artikel toont aan dat voor de geïsoleerde kicked Ising-spinketen de exponentiële vervalrate van de out-of-time-order correlator (OTOC) gelijk is aan het dubbele van het Liouvilliaanse gat, wat aantoont dat het Liouvilliaanse spectrum een robuust raamwerk biedt voor het karakteriseren van relaxatie en irreversibiliteit in gesloten veeldeeltjessystemen.
De auteurs stellen een theoretisch kwantumwarmtemotor voor die gebruikmaakt van een ringvormig Bose-Einstein-condensaat in een Fabry-Pérot-caviteit met optisch veld met orbitale hoekmoment, waarbij de orbitale hoekmoment fungeert als een regelaar om de prestaties en het werkvermogen te bepalen, zelfs bij eindige tijdsoperatie.
Dit artikel demonstreert dat de derde-orde niet-lineariteit in een niet-lineair nano-plasmonisch systeem via Fano-interferentie en het Stark-effect elektrisch programmeerbaar en continu instelbaar is, wat essentieel is voor compacte, efficiënte fotonele kwantumcomputers.
Dit artikel presenteert een vereenvoudigde Zassenhaus-decompositie voor niet-commuterende operatoren die voldoet aan de 'no-mixed adjoint property', wat leidt tot een exacte Unitary Coupled Cluster-methode voor sterk gecorreleerde elektronensystemen die zonder Trotterisatie werkt en op een quantumcomputer exact kan worden geïmplementeerd met een eindig aantal Givens-poorten.
Dit artikel bewijst een algemeen no-go-theorema dat aantoont dat geen enkele gladde Hamilton-dynamica hogere statistische momenten van een continu-variabele kwantumtoestand kan manipuleren zonder tegelijkertijd de gemiddelde waarde en covariantiematrix te veranderen, waardoor een analytische grens wordt gelegd tussen klassiek simuleerbare Gaussische dynamica en het universele niet-Gaussische regime.
Dit onderzoek combineert eerste-principes-berekeningen met hoge-drukexperimenten om een volledig microscopisch model te ontwikkelen dat de complexe invloed van spanning op de inter-systeemovergang van stikstof-leegtecentra in diamant verklaart, waardoor eerdere onopgeloste vragen worden beantwoord en nieuwe manieren worden geboden om kwantumsensoren te optimaliseren.
Dit artikel betoogt dat het toestaan van symmetriebreking in elektronische structuurberekeningen degeneraties verwijdert, waardoor sterke correlatie-effecten worden gematigd en foutief voorspelde metalen in werkelijkheid correcte isolatoren worden, wat de historische controverse tussen Mott en Slater oplost.
De auteurs tonen theoretisch aan dat lusloze multiterminal hybride supergeleidende apparaten met oneven fermion-pariteit en tijdreversie-symmetrie een dubbel minimum in de energie-faserelatie vertonen, waarbij spin-orbitale koppeling multi-axiale spin-splitsing introduceert en capacitive shunting de kwantumtoestanden lokaliseert, wat resulteert in een vierdimensionale spin-chiraliteit subruimte die voor zwakke spin-orbitale koppeling universeel bestuurd kan worden met uitsluitend elektrische velden.
De auteurs presenteren een familie van kwantumwandelingen die het Dirac-vergelijking simuleren zonder fermionverdubbeling of pseudo-verdubbeling, door de kans dat de wandelaar op dezelfde plek blijft, niet langer op nul te stellen.
Dit artikel introduceert een nieuw grafentheoretisch raamwerk, genaamd 'Topological Structure of Superpositions' (TSS), dat unitaire matrices omzet in gerichte grafen zonder fase-informatie om de topologische connectiviteit van kwantumoperatoren te analyseren en zo betere kwantumalgoritmen te ontwerpen.