Exploring the Drivers of Information Security Policy Compliance Among Contingent Employees: A Social, Deterrent, and Involvement-Based Approach

Deze studie, uitgevoerd aan Ghaneese universiteiten, toont aan dat subjectieve normen, afschrikmiddelen en betrokkenheidsmechanismen (zoals kennisdeling) de houding van tijdelijk personeel ten opzichte van informatiebeveiligingsbeleid beïnvloeden, waarbij kennisdeling de sterkste invloed heeft en een positieve houding leidt tot hogere compliance-intenties.

Vasty A. Adomako, Kaisu Mumuni, Eugene M. Akoto, Felix N. Koranteng

Gepubliceerd Tue, 10 Ma
📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer

Each language version is independently generated for its own context, not a direct translation.

🛡️ De "Uitgeleende" Sleutels: Waarom tijdelijke werknemers veilig moeten werken

Stel je een universiteit voor als een groot, modern kasteel. Dit kasteel draait volledig op computersystemen (informatiesystemen) voor alles: van het inschrijven van studenten tot het uitreiken van diploma's. Om dit kasteel veilig te houden, hebben ze een veiligheidsreglement (het ISSP). Dit reglement zegt: "Doe dit niet, doe dat wel, en pas op voor hackers."

Meestal denken we dat de permanente bewakers (de vaste staf) dit reglement het beste volgen. Maar in dit onderzoek kijken de auteurs naar een andere groep: de tijdelijke bewakers. Denk aan gastdocenten, studentenassistenten of mensen met een tijdelijk contract. Ze hebben vaak dezelfde sleutels (toegang tot de systemen) als de vaste staf, maar ze voelen zich misschien minder verbonden met het kasteel.

De vraag is: Wat maakt dat deze tijdelijke werknemers zich aan de regels houden?

De onderzoekers uit Ghana hebben dit onderzocht door 688 tijdelijke werknemers te vragen wat hen beweegt. Ze keken naar drie hoofdgroepen van invloeden:

1. De "Grote Familie" (Sociale Normen)

  • De vergelijking: Stel je voor dat je op een feestje bent. Als iedereen om je heen op zijn glas tikt en zegt "We drinken nu water", doe jij dat ook, ook al heb je zin in een bier. Je wilt niet de enige zijn die zich niet aan de ongeschreven regels houdt.
  • In het onderzoek: Als de collega's, de leidinggevenden en de sfeer op de universiteit zeggen: "We vinden het belangrijk om veilig te werken," dan voelen tijdelijke werknemers zich ook verplicht om dat te doen. Ze willen niet de "boze buitenstaander" zijn.

2. De "Politie en de Boete" (Afschrikking)

  • De vergelijking: Stel je voor dat je op een fietspad rijdt. Als je weet dat er een politieagent staat die je altijd ziet als je verkeerd rijdt (hoge kans op ontdekking) en dat je dan een flinke boete krijgt (hoge straf), rijdt je waarschijnlijk wel op de goede kant.
  • In het onderzoek: Als tijdelijke werknemers denken dat ze gegarandeerd gepakt worden als ze iets verkeerd doen, en dat de straf zwaar is, dan houden ze zich beter aan de regels. Dit werkt, maar het is niet de sterkste drijfveer.

3. De "Buurman die Helpt" (Kennisdeling en Samenwerking)

  • De vergelijking: Stel je voor dat je in een nieuw dorp komt. Als de buren je niet alleen vertellen wat de regels zijn, maar je ook uitnodigen om samen te koken, tips delen over hoe je het beste je huis beveelt, en je laten voelen dat je erbij hoort, dan ga je je veel sneller aan de regels houden. Je voelt je dan geen "vreemdeling" meer, maar een echte bewoner.
  • In het onderzoek: Dit bleek de belangrijkste factor te zijn! Als tijdelijke werknemers betrokken worden, als ze informatie kunnen delen met anderen en als ze samenwerken aan veiligheid, voelen ze zich veel positiever over de regels. Ze begrijpen waarom de regels er zijn en voelen zich er verantwoordelijk voor.

🏆 Wat was de grote ontdekking?

De onderzoekers ontdekten iets verrassends:

  • Angst voor straf werkt wel, maar het is niet het allerbelangrijkste.
  • De druk van collega's werkt goed.
  • Maar het allerbelangrijkste is: Samenwerken en Informatie delen.

Wanneer tijdelijke werknemers zich niet als "leegloop" voelen, maar als een integraal onderdeel van het team waar men elkaar helpt en informatie deelt, ontstaat er een positieve houding. En als iemand een positieve houding heeft ("Ik vind dit belangrijk en ik wil dit doen"), dan is de kans dat hij of zij zich ook daadwerkelijk aan de regels houdt, enorm groot.

💡 Wat betekent dit voor de praktijk?

De boodschap voor universiteiten en bedrijven is duidelijk:
Stop met alleen maar te dreigen met ontslag of boetes voor tijdelijke werknemers. Dat werkt niet optimaal.

In plaats daarvan:

  1. Betrek ze: Laat ze meepraten over veiligheid.
  2. Deel kennis: Organiseer sessies waar ze tips kunnen uitwisselen met vaste staf.
  3. Maak ze deel van de familie: Zorg dat ze voelen dat hun bijdrage telt.

Als je ze laat voelen dat ze erbij horen en dat ze samenwerken aan een veilig systeem, zullen ze vanzelf de goede dingen doen. Het is net als met een plant: je kunt hem niet alleen met een zweep laten groeien (straf), maar als je hem water geeft en in de zon zet (samenwerking en kennis), groeit hij vanzelf.