Genuine Increases in Tropical Cyclone Intensities

Hoewel eerdere studies suggereerden dat de toename van zware tropische cyclonen voornamelijk het gevolg was van een afname van zwakkere stormen, toont dit onderzoek aan dat het verlengde dataset tot 2023 een echte intensivering aantoont, aangedreven door zowel minder zwakke als meer sterke cyclonen.

De kern

De Echte Verandering in Orkaanstijging: Een Verslag in Gewone Taal

Stel je voor dat we een grote klas met leerlingen hebben die we in groepjes verdelen op basis van hun kracht.

• Groep 1 (C1): De zwakste leerlingen (net sterk genoeg om te tellen).
• Groep 3, 4 en 5 (C3-C5): De echte sterren, de superkrachtige leerlingen.

In 2020 publiceerden onderzoekers (Kossin en collega's) een artikel waarin ze zeiden: "Kijk eens! Er is een groot probleem. De verhouding tussen de supersterke leerlingen en de rest is enorm toegenomen. Dit betekent dat stormen steeds krachtiger worden."

Ze keken naar data van 1979 tot 2017. Hun conclusie leek logisch: de wereld warmt op, dus stormen worden sterker.

Maar Ivo Welch (de auteur van dit nieuwe paper) zegt: "Wacht even, laten we die cijfers nog eens heel goed bekijken."

Het Oude Geheim: Het was een leugen van de getallen

Welch kijkt naar dezelfde periode (1979-2017) en doet een verrassende ontdekking. Hij zegt: "De reden dat de verhouding veranderde, is niet omdat er meer supersterke stormen kwamen. Het is omdat er veel minder 'zwakke' stormen werden opgemerkt."

De Analogie van de Telefoon:
Stel je voor dat je een lijst maakt van wie er in je telefoon staat.

• In 1980 had je 100 contacten: 90 gewone mensen en 10 beroemdheden.
• In 2017 had je nog maar 80 contacten: 70 gewone mensen en 10 beroemdheden.

Als je nu kijkt naar de verhouding: "Hoeveel beroemdheden heb ik ten opzichte van het totaal?", zie je dat het percentage beroemdheden is gestegen (van 10% naar 12,5%).
Maar is het waar dat er meer beroemdheden zijn? Nee! Er zijn er evenveel. Het enige wat er gebeurde, is dat je 70 gewone mensen bent vergeten (of dat je telefoon ze niet meer oppikte).

Dit is precies wat er in de oude data gebeurde. De technologie om zwakke stormen (C1) te zien, werd minder goed of veranderde, waardoor ze "verdwijnen" uit de lijst. Hierdoor leek het alsof de sterke stormen dominant werden, terwijl ze eigenlijk gewoon hetzelfde bleven. De "toename" was een illusie veroorzaakt door het verdwijnen van de zwakke stormen.

Het Nieuwe Nieuws: Nu is het echt waar!

Maar Welch heeft niet gestopt bij de oude data. Hij heeft de lijst verlengd tot 2023 en gebruikt de allerlaatste, meest geavanceerde meetapparatuur (ADT-HURSAT v7).

En toen gebeurde er iets heel belangrijks:

1. Het aantal zwakke stormen (C1) daalt nog steeds (dat is het oude probleem).
2. MAAR: Nu zien we ook echt meer supersterke stormen (C3 en C4).

De Analogie van de Verjaardag:
Vroeger dachten we dat de verjaardag alleen leuker leek omdat er minder saaie gasten kwamen. Nu, met de nieuwe data tot 2023, zien we dat er écht meer taart is én er echt meer supersterke gasten zijn die de dansvloer op stormen.

De "intensificatie" (het sterker worden van stormen) is nu niet langer een illusie. Het is een dubbele klap:

• Er zijn minder zwakke stormen (misschien omdat ze sneller opkrabbelen naar een hoger niveau).
• En er zijn echt meer van die enorme, gevaarlijke orkanen.

Wat betekent dit voor ons?

• De oude conclusie (2020): "Stormen worden sterker" was deels een misverstand. Het leek sterker omdat de zwakke stormen uit beeld verdwenen.
• De nieuwe conclusie (2026): "Stormen worden sterker" is echt waar. De data van de laatste paar jaar (2018-2023) tonen aan dat we niet alleen minder zwakke stormen hebben, maar ook een duidelijke toename in de allerergste orkanen.

Samenvattend in één zin:
Vroeger dachten we dat de stormen sterker werden omdat de zwakke verdwenen; nu weten we dat ze sterker worden omdat de zwakke verdwijnen én de sterke echt in aantal toenemen. De waarschuwing is dus nog serieuzer dan we dachten.

Technische samenvatting

Hier is een gedetailleerde technische samenvatting van het paper "Genuine Increases in Tropical Cyclone Intensities" van Ivo Welch (UCLA), gepubliceerd in maart 2026.

Probleemstelling

De paper adresseert een eerdere bevinding van Kossin et al. [1] (2020), die rapporteerde over een stijgende verhouding ($R$) van zware tropische cycloonobservaties (categorie C3–C5) ten opzichte van alle cyclonen (C1–C5) tussen 1979 en 2017. Kossin et al. interpreteerden deze stijging als bewijs voor een toename in de intensiteit van cyclonen, gedreven door een verschuiving in de verdeling van stormintensiteiten naar hogere waarden.

Welch stelt echter dat de interpretatie van Kossin et al. onvolledig is omdat de ratio $R = N_{C3+} / N_{C1+}$ zowel een teller-effect (toename van sterke stormen) als een noemer-effect (afname van zwakke stormen) bevat. De paper onderzoekt of de stijgende ratio echt het gevolg is van meer zware stormen, of primair het gevolg is van een afname in het aantal waarnemingen van zwakke stormen (C1). Daarnaast wordt de dataset uitgebreid van 2017 tot 2023 om te zien of de trend verandert met nieuwere data.

Methodologie

• Datasets: De analyse maakt gebruik van de ADT-HURSAT v7b dataset van NOAA/NCEI. Dit is een update van de dataset die Kossin et al. gebruikten (v6).
  • Verbeteringen: De nieuwe dataset gebruikt ADT-versie 9.0 en HURSAT v07b-beeldmateriaal. Windtellingen zijn nu continu (1-knopen resolutie) in plaats van in 5-knopen bakken, wat de classificatie rond de drempels nauwkeuriger maakt.
  • Periode: De dataset beslaat 4.852 stormen in zes oceanische basins van 1978 tot 2025 (de analyse focust op 1979–2023).
• Statistische Decompositie:
  • De ratio $R$ wordt wiskundig ontbonden in de bijdragen van individuele categorieën:
    $$\Delta R = \Delta(N_{C3}/N_{C1+}) + \Delta(N_{C4}/N_{C1+}) + \Delta(N_{C5}/N_{C1+})$$
    Dit is equivalent aan:
    $$\Delta R = -\Delta(N_{C1}/N_{C1+}) - \Delta(N_{C2}/N_{C1+})$$
  • Hierdoor kan worden vastgesteld of de stijging in $R$ komt door een toename in de teller (C3–C5) of een daling in de noemer (C1–C2).
• Trendanalyse:
  • Er worden vergelijkingen gemaakt tussen een vroege en late periode (gesplitst rond 1997/98 voor de Kossin-periode en 2000/01 voor de uitgebreide periode).
  • Toepassing van Theil-Sen schatters voor trends en Mann-Kendall tests voor statistische significantie op jaarlijkse aandeel-data.
  • Kernel-dichtheidsschattingen worden gebruikt om veranderingen in de windverdeling visueel weer te geven.

Belangrijkste Bijdragen

1. Decompositie van de Ratio: De paper toont aan dat de eerdere stijging in de ratio $R$ (1979–2017) voornamelijk werd gedreven door een afname van C1-observaties, en niet door een toename van C3–C5 observaties.
2. Uitbreiding van de Data: Door de dataset te verlengen tot 2023, verandert het beeld fundamenteel. In het uitgebreide tijdperk is er nu sprake van een echte toename in het aantal waarnemingen van zware cyclonen (C3 en C4), naast de aanhoudende afname van zwakke cyclonen.
3. Validatie van Datasetversies: De paper bevestigt dat de overgang van ADT v6 naar v7 de trendrichting niet verandert, maar wel de absolute aantallen beïnvloedt door de hogere resolutie en systematisch hogere windschattingen.

Resultaten

• Periode 1979–2017 (Kossin-periode):
  • Het jaarlijkse aantal C1-observaties daalde met 17% (van 341 naar 282 per jaar).
  • Het totale aantal cyclonobservaties (C1+) daalde met 9%.
  • De stijging in $R$ was bijna volledig toe te schrijven aan deze daling van C1, niet aan een toename van C3–C5.
• Periode 1979–2023 (Uitgebreide periode):
  • Het totale aantal C1+ observaties is stabiel gebleven (nagenoeg 0% verandering).
  • Er is een duidelijke toename in het aantal C3 en C4 observaties (respectievelijk +9% en +17% per jaar).
  • De daling van C1 blijft bestaan, maar is kleiner (-15%).
  • Conclusie: De intensificatie is nu "echt" (genuine), gedreven door zowel minder zwakke stormen als meer sterke stormen. De toename in C3 en C4 compenseert nu de daling in C1.
• Regionale Variatie:
  • De trend is het sterkst in de Noord-Atlantische Oceaan (significante stijging van $R$) en de Zuidelijke Indische Oceaan.
  • De Westelijke Stille Oceaan (het grootste bassin qua aantal waarnemingen) toont geen significante trend.
  • In de Noord-Atlantische Oceaan nemen zowel zwakke als sterke stormen toe, maar de sterke stormen nemen veel sneller toe. In de Zuidelijke Indische Oceaan blijven zwakke stormen stabiel terwijl sterke stormen toenemen.
• Statistische Significantie: De trend in de ratio $R$ voor de periode 1979–2023 is statistisch significant (Mann-Kendall $P = 0.010$), met een stijging van ongeveer 2 procentpunten per decennium in het aandeel van C3–C5 stormen.

Betekenis en Conclusie

De paper corrigeert en verfijnt het eerdere narratief over de intensificatie van tropische cyclonen.

• Vroeger: De waargenomen toename in de verhouding van zware stormen was grotendeels een artefact van het "verdwijnen" van zwakke stormen uit de dataset (mogelijk door meetfouten of snellere intensificatie die C1-schermen overslaat).
• Nu: Met de langere reeks data (tot 2023) is er bewijs voor een echte fysieke verschuiving in de intensiteitsverdeling. Er zijn nu objectief meer zware cyclonen (C3 en C4) dan in het verleden, niet alleen minder zwakke.

Dit onderscheid is cruciaal voor klimaatmodellen en risicobeoordeling. Het suggereert dat de omgevingspotentiële intensiteit (EPI) daadwerkelijk toeneemt, wat leidt tot een grotere frequentie van verwoestende stormen, en niet alleen een verandering in de detectie van zwakke systemen. De paper benadrukt dat de mechanismen achter de daling van C1-observaties nog steeds een open vraag zijn (meetfout vs. snellere intensificatie), maar dat de toename van C3/C4 onmiskenbaar is.