Sickness presenteeism due to respiratory infection in the English workforce: prevalence estimates and demographic factors from the Winter COVID-19 Infection Study (WCIS)

Een studie uit de winter van 2024 toont aan dat ongeveer één op de zes werkende volwassenen in Engeland met een respiratoire infectie doorging met werken, waarbij deze 'presentisme' het vaakst voorkwam bij jongere, blanke werknemers in het onderwijs en hybride werkpatronen, terwijl zij naar eigen zeggen ongeveer 75% van hun normale productiviteit behaalden.

De kern

Titel: Werken met een neusvol: Wat de winter van 2024 ons leert over 'sick presenteeism' in Engeland

Stel je voor dat je werkplek een grote, warme soep is. Als één persoon met een verkoudheid in die soep duikt, kan die soep snel besmet raken. Dit is precies wat er gebeurt als mensen met een luchtweginfectie toch naar hun werk gaan. In de wetenschap noemen ze dit presenteeism (aanwezig zijn terwijl je ziek bent), maar in het dagelijks leven kunnen we het beter zien als "werken met een neusvol".

Hier is wat dit onderzoek, uitgevoerd in Engeland in de winter van 2024, ons vertelt, vertaald naar begrijpelijke taal:

1. De Grote Telling: Hoe vaak gebeurt dit?

Het onderzoek kijkt naar een periode van vier weken in februari en maart 2024. De resultaten zijn verrassend duidelijk:

• Het cijfer: Ongeveer één op de zes werkende volwassenen in Engeland ging die maand toch werken terwijl ze een luchtweginfectie hadden.
• De locatie: Van die zes mensen, ging er één zelfs naar een kantoor, school of fabriek (dus niet thuiswerken).
• De duur: Gemiddeld bracht elke zieke werknemer ongeveer één dag door met werken terwijl hij of zij ziek was. De helft van die tijd zat men thuis achter de laptop, de andere helft zat men fysiek in een gebouw met collega's.

De analogie: Het is alsof je in een drukke trein zit. Als één persoon hoest, is het nog niet erg. Maar als één op de zes passagiers hoest terwijl ze toch in de trein stappen, wordt de hele trein een broedplaats voor virussen.

2. Hoe goed werken zieke mensen eigenlijk?

Veel mensen denken misschien: "Ik voel me rot, maar ik kan nog wel 50% van mijn werk doen." Het onderzoek zegt iets anders.

• Mensen die ziek waren, schatten zelf dat ze ongeveer 75% van hun normale vermogen haalden.
• Ze waren dus wel productief, maar niet op hun best. Het is alsof je probeert een auto te besturen met de handrem erop: je komt wel vooruit, maar het kost meer energie en het gaat trager.

3. Wie gaat er het vaakst werken terwijl ze ziek zijn?

Niet iedereen doet het even vaak. Het onderzoek vond een paar duidelijke patronen, alsof er bepaalde "risicogroepen" zijn:

• Jongeren: Jongere mensen gaan vaker werken terwijl ze ziek zijn dan ouderen.
• Wit: Mensen met een blanke achtergrond deden dit vaker.
• Grote huishoudens: Als je in een groot huis woont met veel mensen, is de kans groter dat je toch naar je werk gaat. Misschien omdat je thuis al besmet bent geraakt en denkt: "Ik ben hier al ziek, ik kan net zo goed werken."
• Leraren: Mensen in het onderwijs (scholen) deden dit vaker. Denk maar aan een leraar die denkt: "Ik kan mijn klas niet in de steek laten," terwijl ze eigenlijk een virus verspreiden.
• Hybride werken: Mensen die een mix van thuis- en kantoorwerk doen, deden dit vaker dan mensen die alleen thuis of alleen op kantoor werken.

4. Waarom is dit belangrijk?

Het onderzoek concludeert dat werken met een luchtweginfectie (zoals griep, een verkoudheid of zelfs Long COVID) heel gewoon is, zelfs bij mensen die vaak thuiswerken.

De metafoor:
Stel je voor dat je werkplek een tuin is. Als je een plant ziet die ziek is (met een virus), zou je die plant normaal gesproken isoleren of laten rusten. Maar in deze studie zien we dat veel mensen die zieke plant toch blijven water geven en verzorgen. Dat helpt de plant misschien om te overleven, maar het zorgt er ook voor dat het virus overwaait naar de gezonde planten in de buurt.

De kernboodschap in één zin:

Ongeveer één op de zes werkende Engelsen ging in de winter van 2024 toch werken met een luchtweginfectie, waarbij ze gemiddeld 75% van hun normale prestaties haalden, maar wel een risico vormden voor hun collega's en de verspreiding van het virus.

Technische samenvatting

Technische Samenvatting: Ziekteverzuim bij aanwezigheid (Presenteeism) door respiratoire infecties in de Engelse beroepsbevolking

Probleemstelling
Het fenomeen "presenteeism" – het werken terwijl men ziek is – vormt een aanzienlijk risico voor de volksgezondheid en economische productiviteit, vooral bij besmettelijke ziekten. Respiratoire aandoeningen zijn een veelvoorkomende oorzaak van ziekteverzuim in de werkende populatie. Het ontbreekt echter vaak aan robuuste, actuele data over de prevalentie van presenteeism specifiek gerelateerd aan respiratoire infecties, en hoe dit verschilt tussen demografische groepen en sectoren. Dit onderzoek richt zich op het kwantificeren van dit probleem in Engeland tijdens de wintermaanden van 2024.

Methodologie
De studie maakt gebruik van data uit de Winter COVID-19 Infection Study (WCIS), een panelonderzoek.

• Steekproef: Werknemers tussen de 18 en 64 jaar die lid waren van het WCIS-panel.
• Dataverzameling: Enquêtes werden afgenomen tussen februari en maart 2024. Respondenten werden gevraagd naar hun gedrag in de voorgaande 28 dagen, specifiek gericht op het werken terwijl ze last hadden van een respiratoire infectie.
• Statistische Analyse: Er werd gebruikgemaakt van multilevel regressie en poststratificatie (MRP). Deze techniek werd toegepast om de steekproefresultaten te kalibreren aan de censusproporties van de Engelse beroepsbevolking. Hierdoor konden nauwkeurige prevalentie- en lengteschattingen worden gemaakt voor de totale populatie, inclusief onderverdeling naar demografische groepen en werksectoren.

Belangrijkste Bijdragen

• Actuele Prevalentie: Het biedt de eerste gedetailleerde schattingen van presenteeism door respiratoire infecties in Engeland in de periode na de acute fase van de pandemie (winter 2024).
• Gedifferentieerde Analyse: In plaats van alleen een totaalgetal, analyseert de studie de verschillen in gedrag op basis van leeftijd, etniciteit, woonomstandigheden, Long COVID-status en type werk (hybride vs. kantoor).
• Productiviteitsimpact: Het kwantificeert niet alleen het aantal dagen dat er gewerkt werd, maar ook de waargenomen productiviteitsdaling (effectiviteit) tijdens ziekte.

Resultaten
De analyse levert de volgende kerncijfers en bevindingen op:

• Prevalentie: Ongeveer één op de zes werkende volwassenen in Engeland werkte tijdens de studieperiode terwijl ze een respiratoire infectie hadden.
• Locatie: Van deze groep werkte één op de tien op een niet-thuislocatie (dus fysiek op het werk of een andere werkplek).
• Duur: Gemiddeld werd er ongeveer één dag per volwassene gewerkt terwijl men ziek was. Ongeveer de helft van deze dagen vond plaats op een locatie buiten het huis.
• Productiviteit: Respondenten schatten hun vermogen om te werken tijdens ziekte op ongeveer 75% van hun gebruikelijke capaciteit.
• Risicogroepen: Presenteeism kwam vaker voor bij:
  • Jongere respondenten.
  • Personen van blank (White) etnische afkomst.
  • Mensen die in een hybride werkschema werken.
  • Huishoudens met meer leden.
  • Personen met Long COVID.
  • Werknemers in het onderwijs en de leersector.

Betekenis en Conclusie
De studie concludeert dat werken terwijl men ziek is van een respiratoire infectie een relatief veelvoorkomend fenomeen blijft in Engeland, zelfs onder degenen die voornamelijk thuis werken. De bevindingen benadrukken dat demografische factoren en het type werk een significante invloed hebben op de kans op presenteeism.

De implicaties zijn tweeledig:

1. Volksgezondheid: De verspreiding van infecties wordt in stand gehouden door mensen die, ondanks ziekte, naar werkplekken buiten huis gaan.
2. Economisch: Hoewel mensen proberen te werken, is de productiviteit met ongeveer 25% gedaald, wat leidt tot inefficiëntie.

Het onderzoek onderstreept de noodzaak van beleidsmaatregelen die werknemers aanmoedigen om thuis te blijven bij infectieziekten, en benadrukt dat specifieke sectoren (zoals onderwijs) en demografische groepen mogelijk extra ondersteuning of richtlijnen nodig hebben om de verspreiding van ziekte en productiviteitsverlies te beperken.