Perceptions and Outcomes of a Hospital Medicine (HM) Advanced Practice Provider (APP)-Led Care Model: A Qualitative Study

Deze kwalitatieve studie concludeert dat het succes van een door Hospital Medicine Advanced Practice Providers geleid zorgmodel, dat tijdens de pandemie is ontwikkeld, afhangt van een betere implementatiestrategie die standaard onboarding, duidelijke richtlijnen voor samenwerking en cultuurverandering omvat.

De kern

Titel: Hoe een nieuw team in het ziekenhuis de boel redde (en wat we ervan leerden)

Stel je een ziekenhuis voor als een enorm, drukke luchthaven. Normaal gesproken zijn de piloten (de artsen) en de co-piloten (de verpleegkundigen en assistenten, ofwel de 'APP's') goed op elkaar ingedeeld. Maar toen de coronapandemie toesloeg, was het alsof er plotseling duizenden extra vluchten tegelijk landden, allemaal met zwaar gewicht en in nood. De luchthaven raakte in de war.

Om dit te redden, besloten ze een nieuw systeem te introduceren: een "APP-geleid team". Dit betekent dat de co-piloten (de APP's) de leiding kregen over de dagelijkse vluchten, terwijl de piloten (de artsen) meer als vliegers op de grond fungeerden die ingrepen als het echt nodig was.

Het systeem werkte in de praktijk best goed, maar de vraag was: Was dit wel goed voorbereid? En wilden de mensen er echt aan meewerken?

Dit onderzoek is als een eerlijk gesprek met de bemanning (5 piloten en 5 co-piloten) om te horen hoe ze dit nieuwe systeem ervaren hebben. Hier is wat ze ontdekten, vertaald naar simpele taal:

Wat ging er goed? (De sterke punten)

1. De beste bemanning: Ze hadden niet zomaar willekeurige mensen ingezet. Het waren ervaren co-piloten die precies wisten wat ze deden. Alsof je een ervaren kapitein aan het roer zet in een storm.
2. Tijd maakt het beter: In het begin waren sommige mensen sceptisch, maar na verloop van tijd groeide de acceptatie. Het was alsof je eerst vreemd kijkt naar een nieuwe auto, maar na een paar ritten begint je het juist te waarderen omdat hij zo soepel rijdt.

Wat kon er beter? (De lessen voor de toekomst)

Het onderzoek toonde vier dingen aan die als "remmen" op de ontwikkeling lagen, maar die we kunnen oplossen:

1. Een duidelijker handleiding: De regels waren tot nu toe alleen over wie welke patiënt kreeg. Maar ze vergeten te zeggen hoe je samenwerkt als het misgaat. Het is alsof je een autohuur krijgt met een kaart, maar zonder uitleg over wat je moet doen als de motor rookt. Ze moeten nu ook regels maken voor samenwerking en wanneer je de "grote baas" moet bellen.
2. De cultuur was een muur: Soms is het niet de techniek, maar de sfeer die blokkeert. Mensen waren gewend aan de oude manier van werken en zagen het nieuwe systeem als een bedreiging in plaats van een hulp. Het is alsof je probeert om in een oud huis een moderne lift te bouwen; de bewoners moeten eerst wennen aan het idee dat ze niet meer zelf de trappen op hoeven.
3. Bewuste samenwerking: Het is niet genoeg om gewoon in dezelfde kamer te werken. De artsen en de APP's moeten bewust met elkaar praten en plannen maken. Het is als dansen: als je niet naar je partner kijkt en op elkaar afstemt, trappen jullie op elkaars tenen.
4. Een betere start: Nieuwe mensen krijgen vaak een snelle introductie, maar voor dit systeem is een grondige, gestandaardiseerde start nodig. Denk aan een goede "onboarding": als je een nieuwe auto koopt, wil je niet alleen de sleutel, maar ook een uitgebreide uitleg over alle knoppen. Dat zorgt ervoor dat iedereen het nieuwe systeem sneller accepteert.

Conclusie

Kortom: dit nieuwe team-model kan wonderen verrichten, maar alleen als je het niet zomaar "even snel" installeert. Je moet de bemanning goed voorbereiden, duidelijke regels geven en zorgen dat iedereen zich veilig en gewaardeerd voelt.

In de wereld van vandaag, waar alles verandert, is het cruciaal dat artsen en assistenten hand in hand werken, elk met hun eigen sterke punten. Zo zorgen we ervoor dat de patiënten veilig, snel en goed worden verzorgd, net als een luchthaven die zelfs in de zwaarste stormen zijn vluchten op tijd laat vertrekken.

Technische samenvatting

Technische Samenvatting: Percepties en Uitkomsten van een HMAPP-geleid Zorgmodel

Probleemstelling
Tijdens de COVID-19-pandemie ontstond er een dringende noodzaak voor ziekenhuisgeneeskunde (Hospital Medicine - HM) om te reageren op een hoge patiëntacute en een sterk toegenomen patiëntvolume. Hieruit ontwikkelde zich een zorgmodel waarbij Advanced Practice Providers (APP's) de leiding kregen. Hoewel dit model anekdotisch als succesvol werd ervaren, bestonden er twijfels over de kwaliteit van de voorafgaande planning en de formaliteit van de implementatiestrategie, met name wat betreft het verkrijgen van draagvlak bij alle belanghebbenden (stakeholders). Het onderzoek stelde de vraag of er voldoende voorbereiding was om de overgang soepel te laten verlopen.

Methodologie
Dit kwalitatieve onderzoek richtte zich op de percepties van HM-artsen en APP's over de implementatie van het APP-geleide zorgmodel.

• Design & Setting: Een kwalitatieve studie uitgevoerd in een ziekenhuisomgeving.
• Deelnemers: Er werden 10 semi-gestructureerde, virtuele interviews gehouden (5 artsen en 5 APP's) die betrokken waren bij het model zowel voor als na de implementatie.
• Analyseframework: De interviews waren gebaseerd op het Consolidated Framework for Implementation Research (CFIR).
• Data-analyse: De data werd geanalyseerd met behulp van een snelle analyse (rapid analysis) die zowel deductieve (gebaseerd op het CFIR-frame) als inductieve (gebaseerd op de data zelf) methoden combineerde.

Belangrijkste Bijdragen
De studie biedt inzicht in de menselijke en organisatorische factoren die de succesvolle implementatie van een APP-geleid zorgmodel beïnvloeden. Het identificeert specifiek de kloof tussen de anekdotische waarneming van succes en de noodzaak voor gestructureerde implementatieplanning. De studie levert een raamwerk voor toekomstige ontwikkeling van APP-zorgmodellen door niet alleen naar de klinische uitkomsten te kijken, maar ook naar de percepties van de uitvoerders en de culturele dynamiek binnen het ziekenhuis.

Resultaten
De analyse resulteerde in twee hoofdthema's die als sterktes worden gezien, en vier thema's die kansen voor verbetering aanduiden:

• Sterktes:

  1. Ervaring: Het zorgmodel werd uitgevoerd door ervaren APP's, wat de kwaliteit van de zorg verzekerde.
  2. Evolutie van acceptatie: De acceptatie van het model groeide naarmate de tijd vorderde, wat suggereert dat succes vaak tijd nodig heeft om te rijpen.

• Kansen voor toekomstige ontwikkeling:

  1. Verbeterde richtlijnen: Bestaande richtlijnen moeten worden uitgebreid; ze moeten niet alleen focussen op de verdeling van patiënten, maar ook duidelijke verwachtingen stellen voor minimale samenwerking en escalatieprocedures.
  2. Culturele barrières: Een verandering in de organisatiecultuur bleek een significante barrière voor de implementatie en acceptatie van het model.
  3. Intentievolle samenwerking: Een bewuste en gestructureerde samenwerking tussen APP's en artsen is noodzakelijk voor het welslagen van het model.
  4. Standaardisatie van onboarding: Investeren in een gestandaardiseerd onboarding-proces is cruciaal om draagvlak (buy-in) voor het zorgmodel te vergroten.

Betekenis en Conclusie
De studie concludeert dat de impact van een APP-zorgmodel aanzienlijk kan worden verhoogd wanneer deze wordt geïmplementeerd met specifieke principes en strategieën. In een zich voortdurend ontwikkelende gezondheidszorglandschap is het essentieel dat alle zorgverleners samenwerken en binnen hun volledige bevoegdheid kunnen opereren. Dit is de sleutel tot het maximaliseren van veilige, efficiënte en kwalitatief hoogwaardige patiëntenzorg. De bevindingen benadrukken dat technische implementatie alleen niet volstaat; culturele aanpassing en gestructureerde communicatie zijn even belangrijk.