Electronic health record implementation: how to reduce the possible negative impacts

Dit artikel beschrijft een methodologie voor het implementeren van actieplannen om de negatieve gevolgen van de invoering van elektronische patiëntendossiers te mitigeren, waarbij wordt geconcludeerd dat effectief bestuur en multidisciplinaire aanpak de succeskans van dergelijke projecten vergroten.

Calderon, P. F., Wolosker, N.

Gepubliceerd 2026-03-25
📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer
⚕️

Dit is een AI-gegenereerde uitleg van een preprint die niet peer-reviewed is. Dit is geen medisch advies. Neem geen gezondheidsbeslissingen op basis van deze inhoud. Lees de volledige disclaimer

Each language version is independently generated for its own context, not a direct translation.

Hoe een ziekenhuis een nieuwe digitale 'superhulp' introduceert zonder in de war te raken

Stel je voor dat een groot ziekenhuis besluit om al zijn papieren dossiers, recepten en medische verslagen over te zetten naar één groot, digitaal systeem. Dit is als het vervangen van een oude, rommelige bibliotheek met duizenden boeken door een moderne, geautomatiseerde bibliotheek waar je met één klik elk boek kunt vinden.

Klinkt geweldig, toch? Maar in de praktijk is het alsof je probeert een vliegtuig van de grond te tillen terwijl het nog in de lucht vliegt. De artsen, verpleegkundigen en administratief personeel moeten hun hele dagritme veranderen. Ze moeten leren met een nieuw systeem werken, wat vaak leidt tot frustratie, vertraging en zelfs fouten.

De auteurs van dit onderzoek (Paula en Nelson uit Brazilië) wilden weten: Hoe voorkomen we dat deze digitale overstap een ramp wordt?

De Grote Uitdaging: Het "Nieuwe Spel"

Het team zag dat er 264 mogelijke problemen (of "negatieve effecten") zouden kunnen ontstaan. Denk aan:

  • Een arts die niet meer weet hoe hij een recept moet intypen.
  • Een verpleegkundige die te veel klikken moet doen om een medicijn te registreren.
  • Een administratief medewerker die niet meer weet hoe hij een factuur moet maken.

In plaats van te wachten tot deze problemen zich voordoen en dan in paniek te raken, besloot het team om vooraf een plan te maken. Ze noemen dit een "mitigatieplan" (een plan om schade te beperken).

De Oplossing: De "Brandweer" en de "Trainer"

Het team stelde 389 specifieke acties op om deze problemen op te lossen. Ze gebruikten vijf hoofdstrategieën, die je kunt vergelijken met verschillende gereedschappen in een gereedschapskist:

  1. De Trainer (Opleiding): Dit was de belangrijkste tool. Net als wanneer je een nieuwe auto koopt en een cursus rijlessen moet volgen, kregen de medewerkers specifieke trainingen. Niet zomaar "hoe klik je hier", maar "hoe werk je hier in jouw specifieke situatie".

    • Voorbeeld: Een arts die gewend is om medicijnen op een bepaalde manier te schrijven, kreeg een training over hoe het nieuwe systeem dat doet, zodat hij niet in de war raakt.
  2. De Teamleider (Manager-afstemming): De managers kregen een briefing. Ze moesten hun eigen team voorbereiden op de verandering. Het is alsof de captain van een voetbalteam zijn spelers vertelt: "Morgen spelen we met een nieuwe tactiek, laten we dit samen oefenen."

  3. De Communicatie (Borrels en Workshops): Er werden forums en workshops georganiseerd waar mensen hun zorgen konden uiten en vragen konden stellen. Dit is als een open huis waar iedereen kan komen praten over wat er misgaat.

  4. De Aangepaste Tool (Software aanpassen): Soms was het systeem gewoon niet goed ingesteld voor het ziekenhuis. Dan vroegen ze de leverancier om kleine aanpassingen te maken, zoals het veranderen van een knop of een scherm.

  5. Het Nieuwe Werkproces (Aanpassen van regels): Soms moest het ziekenhuis zelf veranderen. Als het systeem zegt "doe het zo", en het ziekenhuis deed het altijd "zo", dan moest het ziekenhuis zijn eigen regels aanpassen om bij het systeem te passen.

Wat gebeurde er? (De Resultaten)

Het team verdeelde hun aanpak in twee fases:

  • Fase 1: Voor de start (De "Go Live")
    Voor de dag dat het systeem echt ging werken, losten ze al 51 grote problemen op. Ze pasten vooral de werkprocessen en de software aan. Het was alsof ze de motor al hadden getuned voordat ze de auto op de weg zetten.

  • Fase 2: Tijdens de start (De "Go Live")
    Toen het systeem echt ging werken, kwamen er nog 213 nieuwe problemen naar boven. Hiervoor zette het team vooral in op training en steun van managers. Ze waren als een brandweerbrigade die direct ingreep toen er rook kwam.

Het Eindresultaat

Zes maanden later keken ze terug. Van de 190 problemen die daadwerkelijk waren opgetreden, hadden ze er in 80% van de gevallen een oplossing voor gevonden die werkte (of deels werkte).

Dit betekent dat hun strategie succesvol was. Door vooruit te denken, goed te trainen en samen te werken, konden ze de chaos beperken.

De Les voor Iedereen

De belangrijkste boodschap van dit verhaal is simpel: Technologie alleen is niet genoeg.

Als je een nieuw systeem introduceert in een ziekenhuis (of op een kantoor, of in een school), moet je niet alleen kijken naar de knoppen en schermen. Je moet kijken naar de mensen.

  • Zorg dat ze begrijpen waarom het verandert.
  • Zorg dat ze weten hoe het werkt (training).
  • Zorg dat hun leiders hen steunen.

Als je dit doet, wordt de overstap naar de digitale toekomst niet een nachtmerrie, maar een succesvolle reis. Het is het verschil tussen een groep mensen die in paniek probeert een nieuw vliegtuig te besturen, en een bemanning die samen, met een goed plan en veel oefening, veilig landt.

Ontvang papers zoals deze in je inbox

Gepersonaliseerde dagelijkse of wekelijkse digests op basis van jouw interesses. Gists of technische samenvattingen, in jouw taal.

Probeer Digest →