Hormone Use among Young People with Gender Incongruence in Norway: A Nationwide Register Study

Deze landelijke registerstudie in Noorwegen toont aan dat zowel het aantal diagnoses van genderincongruentie als het gebruik van geslachtsbevestigende hormonen en puberblokkers onder jongeren is toegenomen, met name sinds 2015.

De kern

Titel: Hoe jongeren in Noorwegen hun lichaam aanpassen: Een kijkje in de landelijke cijfers

Stel je Noorwegen voor als een enorm, goed georganiseerd bibliotheekgebouw. In dit gebouw staan niet alleen boeken, maar ook de medische dossiers van bijna iedereen die daar woont. Wetenschappers hebben deze dossiers opengetrokken om te kijken naar een specifieke groep: jongeren die zich niet helemaal thuis voelen in het lichaam waar ze mee zijn geboren (in het vakjargon: genderincongruentie).

Hier is wat ze hebben ontdekt, vertaald in een eenvoudig verhaal:

1. De "Aanmelding" neemt toe
Vroeger kwamen er misschien één of twee mensen per jaar bij de balie van het bibliotheekgebouw die zeiden: "Ik denk dat ik hier niet helemaal hoor." Maar sinds ongeveer 2015 is er een ware stroom op gang gekomen. Het aantal jongeren dat een officiële diagnose krijgt, is flink gestegen.

• De analogie: Het is alsof de deur van de bibliotheek opeens veel breder is geworden en er een lange rij jongeren staat die zeggen: "Ik wil mijn identiteit laten vastleggen." Vooral tienermeisjes (die bij geboorte als meisje werden ingeschreven) lopen in deze rij.

2. De "Hulpmiddelen" (Hormonen en Blokkers)
Zodra iemand een diagnose heeft, kunnen ze bepaalde medicijnen krijgen om hun lichaam meer te laten lijken op wie ze van binnen voelen. De onderzoekers keken naar twee soorten hulpmiddelen:

• Hormonen: Dit zijn als het ware de verf en de bouwmaterialen om het huis van je lichaam te schilderen en in te richten (bijvoorbeeld testosteron voor een meer mannelijk uiterlijk of oestrogeen voor een meer vrouwelijk uiterlijk).
• Puberteitsblokkers: Dit zijn als een "pauzeknop" op de tijd. Ze houden de ontwikkeling van het lichaam even stil, zodat de jongere niet in paniek raakt als hun lichaam verandert terwijl ze er nog niet klaar voor zijn.

Wat zagen ze?

• Meer verf, maar vooral bij de oudere tieners: Het gebruik van hormonen (de verf) is sterk toegenomen, maar vooral bij de oudste tieners en jonge volwassenen. Het is alsof de oudere jongeren sneller de verf op hun muren hebben aangebracht dan de kleintjes.
• De pauzeknop wordt vaker gebruikt: Het gebruik van puberteitsblokkers is nog steeds laag (het is een zeldzame optie), maar het neemt ook toe, vooral bij tienerjongens (die bij geboorte als jongen werden ingeschreven). Het is alsof er steeds meer ouders en kinderen kiezen om de tijd even stil te zetten voordat ze beslissen hoe ze het huis verder inrichten.

De conclusie in één zin
Kortom: Er is een duidelijke trend in Noorwegen. Meer jongeren voelen zich niet thuis in hun geboortegeslacht en vragen om hulp. Gelukkig is er ook meer gebruik van de medicijnen die hen helpen om hun lichaam af te stemmen op hun gevoel. Het aantal mensen dat de diagnose krijgt en het aantal mensen dat de medicijnen gebruikt, groeien hand in hand, net als twee klimmende lijnen op een grafiek.

Technische samenvatting

Technische Samenvatting: Gebruik van Hormonen onder Jongeren met Genderincongruentie in Noorwegen

Probleemstelling
Het onderzoek adresseert de behoefte aan kwantitatieve data over de prevalentie van genderaffirmende behandelingen (hormoontherapie en puberteitsblokkers) onder jongeren met een diagnose van genderincongruentie (GI) in Noorwegen. Er was een gebrek aan landelijke, leeftijds- en gespecificeerde cijfers over hoe vaak deze medicatie wordt voorgeschreven, en hoe deze trends correleren met de stijgende incidentie van GI-diagnoses onder de jeugd.

Methodologie
De studie is een landelijke registerstudie uitgevoerd in Noorwegen, waarbij data uit meerdere nationale registers zijn geïntegreerd.

• Populatie: Individuen met een bekende sekse bij geboorte, geboren tussen 1975 en 2017, en woonachtig in Noorwegen gedurende ten minste een deel van de periode 2008–2022.
• Design: Een register-gebaseerde analyse die twee hoofdberekeningen uitvoerde:
  1. De jaarlijkse leeftijds- en gespecificeerde incidentie van GI-diagnoses in de algemene populatie.
  2. De jaarlijkse leeftijds- en gespecificeerde prevalentie van het gebruik van androgenen, oestrogenen en puberteitsblokkers onder personen met een GI-diagnose.
• Leeftijdsgrenzen voor analyse:
  • Voor androgenen en oestrogenen: individuen jonger dan 25 jaar op het moment van het verzamelen van het recept.
  • Voor puberteitsblokkers: individuen jonger dan 18 jaar op het moment van het verzamelen van het recept.

Belangrijkste Bijdragen

• Unieke Data-integratie: Het onderzoek biedt een uniek inzicht door nationale registers te koppelen, waardoor een volledig landelijk beeld ontstaat in plaats van een steekproef.
• Gespecificeerde Trendanalyse: Het onderscheid maakt tussen verschillende typen behandelingen (feminiserende/masculiniserende hormonen versus puberteitsblokkers) en tussen geslachten toegewezen bij geboorte (assigned female/male at birth).
• Tijdsreeksanalyse: Het dekt een lange periode (2008–2022) en identificeert specifiek het keerpunt rond 2015 als een periode van significante verandering.

Resultaten

• Stijgende Incidentie: De incidentie van GI-diagnoses onder jongeren is toegenomen, met name sinds 2015. De grootste stijging werd waargenomen bij tieners die bij geboorte als vrouw waren toegewezen.
• Hormoontherapie: De prevalentie van feminiserende en masculiniserende hormoontherapie is eveneens gestegen. Deze toename is echter voornamelijk geconcentreerd onder de oudste tieners en jonge volwassenen.
• Puberteitsblokkers: De prevalentie van puberteitsonderdrukking is over het algemeen laag, maar vertoont een duidelijke stijging sinds 2015. De recente toename is het meest opvallend bij tieners die bij geboorte als man waren toegewezen.
• Correlatie: Er is een parallelle trend zichtbaar: de toename in het gebruik van genderaffirmende medicatie gaat hand in hand met de toename in het aantal GI-diagnoses.

Betekenis en Conclusie
De studie concludeert dat er een significante en gelijktijdige toename is in zowel het aantal diagnoses van genderincongruentie als het gebruik van genderaffirmende hormonen en puberteitsblokkers onder transgender jongeren in Noorwegen. De data onderstrepen dat de stijgende vraag om zorg voornamelijk wordt gedreven door een toename in diagnoses, met specifieke demografische verschuivingen (meer tienermeiden die een diagnose krijgen, en meer tienerjongens die recentelijk puberteitsblokkers gebruiken). Deze bevindingen zijn cruciaal voor beleidsmakers en zorgverleners om de capaciteit van de gezondheidszorg en de benodigde middelen voor deze specifieke populatie adequaat te plannen.