314 papers
Dit artikel presenteert een donkere-vloeistofmodel dat, onder de aanname van sferische symmetrie en een polytrope toestandsvergelijking, via een zelfgelijkende oplossing van de Euler-Poisson-vergelijkingen nieuwe kosmologische uitbreidingsoplossingen biedt die consistent zijn met het Newtoniaanse kader en toepasbaar zijn op de overgang van normale naar donkere energie.
Dit artikel toont aan dat zware vector-donkere materie op TeV-schaal efficiënt niet-thermisch kan worden geproduceerd door de expansie van relativistische bubbelwanden tijdens een eerste-orde faseovergang, waarbij deze mechanismen een nieuw wrijvingsgedrag veroorzaken en een waarneembaar signaal kunnen leveren voor toekomstige zwaartekrachtsgolf-detectoren.
Deze studie toont aan dat multi-lichaams annihilatie van ultralichte donkere materie in niet-thermische scenario's een significant fotoneffect kan veroorzaken in het vroege heelal, waardoor bestaande grenzen voor de koppelingen van deze materie met meerdere ordes van grootte strenger worden.
Dit artikel presenteert de prestaties en beperkingen van het SPE-verwerkingsalgoritme in de eerste Euclid Quick Data Release, waarbij een hoge nauwkeurigheid en precisie worden aangetoond voor spectroscopische metingen binnen het kosmologische roodverschuivingsbereik, mits strikte kwaliteitscriteria worden toegepast om valse detecties te voorkomen.
Dit artikel introduceert een model-agnostische meta-leer (MAML) aanpak voor het trainen van een kosmologisch emulator die zich met slechts enkele honderden steekproeven snel kan aanpassen aan nieuwe lensing-kernen en roodverdelingen, waardoor het aanzienlijk nauwkeurigere kosmologische inferentie mogelijk maakt dan bestaande methoden.
Dit artikel toont aan dat één-lus renormalisatie binnen de effectieve veldtheorie van inflatie, rekening houdend met gravitationele niet-lineariteiten, leidt tot behoud van de gereduceerde vermogensspectra van kromming en zwaartegolven op super-horizontale schalen en bevestigt dat de voortplantingssnelheden van scalar- en tensorfluctuaties immuun zijn voor radiatieve correcties.
In dit werk wordt met behulp van de effectieve veldtheorie van inflatoire fluctuaties voor het eerst bewezen dat het gerenormaliseerde één-lusprimordiale scalair vermogensspectrum exact 'bevriest' op schalen groter dan het geluidshorizon, waarmee de geldigheid van de klassieke behoudswet op kwantumniveau wordt bevestigd.
Dit artikel onderzoekt perturbatieve unitariteitsgrenzen voor de kromming van de veldruimte in de Sitter-ruimtetijd met behulp van de momentumruimte-verstrengelingsbenadering, en toont aan dat de thermische aard van deze ruimtetijd een bovengrens oplegt aan de kromming die van de orde van de Hubble-schaal is.
Dit artikel weerlegt de aanname dat donkere vervalmodi zware neutrale leptonen (HNL's) kunnen beschermen tegen kosmologische beperkingen, en toont aan dat deze kanalen de stralingsdichtheid tijdens de oerkernfusie juist verhogen, waardoor de beperkingen op hun levensduur en menghoeken strenger worden.
Dit artikel toont aan dat als het opwarmingsproces na de inflatie wordt veroorzaakt door thermische dissipatie-effecten, dit unieke kenmerken in het spectrum van oorspronkelijke zwaartekrachtsgolven achterlaat, wat een nieuwe manier biedt om de fysica van dit proces observationeel te onderzoeken.
Dit artikel onderzoekt de realisatie van spontane CP-schending in twee verschillende supersymmetrische scenario's om het sterke CP-probleem op te lossen, waarbij het eerst de stabilisatie van CP-schending in de exacte SUSY-grens analyseert en vervolgens een model presenteert waarin CP bij een intermediaire schaal wordt gebroken, wat leidt tot lichte scalaire deeltjes.
Deze studie legt nieuwe, robuuste bovengrenzen op aan de levensduur van zware QCD-axionen (zo laag als 0,017 seconde voor massa's boven 300 MeV) door hun hadronische verval te analyseren tijdens de Big Bang-nucleosynthese, wat een scherpere beperking oplevert dan toekomstige CMB-metingen en nauwelijks afhankelijk is van onzekerheden in hadronische kruissecties of de initiële axionabundantie.
Deze paper bewijst wiskundig dat bij eindige temperatuur de oplossingen met de laagste actie voor een brede klasse van scalaire potentialen noodzakelijkerwijs -symmetrisch en monotoon zijn, waarmee de wiskundige basis wordt gelegd voor de symmetrie-aannames in studies van thermisch vacuümverval en kosmologische faseovergangen.
Dit artikel toont aan dat ruimtemetingen in de buurt van de Aarde, zoals die van LAGEOS-2 en een toekomstige Sagnac-opstelling met atoomklokken, strikte grenzen stellen aan afgeschermde donkere energie-modellen en nieuwe parametergebieden uitsluiten die eerder als toegestaan werden beschouwd.
Dit artikel onderzoekt een nieuw kosmologisch model waarin scalar veld donkere materie via impuls koppeling interageert met gestapte donkere straling als uitbreiding van het Wess-Zumino-model, en concludeert dat hoewel dit model de Hubble- en S8-spanningen marginaal beter oplost dan het oorspronkelijke WZDR-model en het standaard ΛCDM-model, het deze spanningen niet volledig oplost en verdere research vereist.
In dit artikel wordt de circulariteitsproblematiek bij het kalibreren van Gamma Ray Burst-relaties opgelost door een modelonafhankelijke kalibratie uit te voeren met behulp van waargenomen H(z)-data en kunstmatige neurale netwerken, wat leidt tot robuuste beperkingen van de Amati-relatie.
Dit artikel toont aan dat een -gecorrigeerd tachyonisch scalair veld in een -kader de fantom-dielijn kan overstijgen en compatibel is met ACT-data, mits de zwaartekracht tijdens de inflatie sterker is dan de standaard Einstein-Hilbert-zwaartekracht.
Deze studie analyseert LVK-observaties van binair zwarte gaten en concludeert dat het beste model een combinatie omvat van eerste-generatie zwarte gaten, hiërarchische samensmeltingen en mogelijk oorspronkelijke zwarte gaten, waarbij de hiërarchische populatie een aanzienlijk statistisch voorkeur geniet.
Dit artikel toont aan dat een kwantum-anomalie tijdens de renormalisatie de golf functie van het de Sitter-ruimtetijd een imaginaire component geeft die door unitariteit en schaalafhankelijkheid volledig wordt bepaald, wat leidt tot een oneindige reeks relaties tussen correlatoren van massaloze velden.
Dit artikel presenteert een methode om axion-achtige deeltjes te detecteren door kosmische variatie-cancellatie toe te passen op multi-frequentie waarnemingen van CMB-fotonen en radiogolven in sterrenstelselclusters, wat leidt tot aanzienlijk verbeterde beperkingen op de koppeling tussen fotonen en axion-achtige deeltjes.