340 papers
Deze studie presenteert nieuwe, sterkere beperkingen op het isocurvatuurfractie van post-inflatoire axion-achtige deeltjes door middel van Lyman-α-forest-simulaties, waarbij de data een voorlopige aanwijzing biedt voor een niet-nul bijdrage van isocurvatuurstoestanden.
Dit artikel toont aan dat metingen van horizon-schaal metrische fluctuaties met een maanlaserinterferometer direct de kinetische sector van de effectieve veldtheorie van donkere energie kunnen testen, waardoor nieuwe beperkingen op de geluidssnelheid en kinetische coëfficiënten mogelijk worden.
De auteurs gebruiken de STOchastic LAttice Simulation (STOLAS) om hybride inflatie te bestuderen en tonen aan dat de krommingsperturbaties consistent zijn met het stochastic-N-algoritme, terwijl stochastische ruis topologische defecten herverbindt tot fijnere structuren die de vorming van primordiale zwarte gaten kunnen onderdrukken.
In deze studie tonen de auteurs door middel van een gecombineerde analytische en numerieke aanpak aan dat de effectieve actie voor kosmische snaren in het Abelian-Higgs-model geen niet-triviale krommingscorrecties bevat voor de Goldstone-modi, maar wel een koppeling tussen massieve excitaties en de wereldbladkromming die leidt tot parametrische instabiliteit.
Dit artikel toont aan dat een eerste-orde kosmologische faseovergang in het bereik van 1 GeV tot $10^6$ GeV, zelfs met een zeer kleine conversie van kinetische energie naar MHD-turbulentie, gelijktijdig een waarneembaar gravitatiegolfsignaal voor LISA en intergalactische magnetische velden kan genereren die compatibel zijn met de ondergrens van MAGIC-observaties.
Dit artikel toont aan dat binnen het kader van -zwaartekracht, met name het Starobinsky-model, de positieve waarden van het scalaire veld een extra onderdrukking veroorzaken van de massaloze modi van antisymmetrische tensorvelden, waardoor hun afwezigheid in het huidige heelal wordt verklaard.
Dit onderzoek toont aan dat, binnen het kader van -zwaartekracht met bulkviscositeit, alleen het niet-viskeuze machtswetmodel robuuste parameter schattingen oplevert en steun vindt in observationele data, terwijl de exponentiële en logaritmische modellen door statistische selectiecriteria worden verworpen.
Dit artikel toont aan dat sterke correlaties tussen de eigenwaarden van de energie-schertensor in positief-definiete matrices de spreiding in de initiële energiedichtheid van protohalo's verklaren, waardoor een efficiëntere parameterisering en een nauwkeuriger schatting van de instortingsdrempel mogelijk wordt.
Dit artikel presenteert waarnemingen van SN 2022jli, het eerste ontblote-envelop-supernova-geval met een dubbel piekverloop en periodieke schommelingen, waarbij de late tijdsfase een significante stofemissie toont en het fenomeen mogelijk wordt verklaard door een magnetar of accretie in een binair systeem.
Dit onderzoek gebruikt het Lanczos-algoritme om de Krylov-complexiteit in het vroege heelal te analyseren als een open systeem, waarbij wordt aangetoond dat dissipatieve effecten leiden tot snelle decoherentie en dat het heelal tijdens de inflatie sterk dissipatief is, terwijl het tijdens de stralings- en materie-dominantie zwak dissipatief gedrag vertoont.
Dit onderzoek toont aan dat de sterrenstelsel-assemblagebias sterk afhankelijk is van selectiecriteria, dichtheid en roodverschuiving, dat geen enkele secundaire halo-eigenschap deze bias volledig kan verklaren, en dat de bias voortkomt uit het samenspel tussen halo-assemblagebias en variatie in bezetting, waarbij een snelle analytische formule wordt aangeboden om dit effect te voorspellen.
Dit artikel introduceert het concept van 'Magnetically Arrested Transmutation' (MAT), een mechanisme waarbij sterke magnetische velden de transformatie van compacte sterren in zwarte gaten door endoparasitische zwarte gaten kunnen stoppen, waardoor het overwicht van magnetische witte dwergen en de aanwezigheid van magnetars in de buurt van het galactische centrum verklaard kan worden.
Dit artikel onderzoekt de vlakke FLRW-cosmologie van een Poincaré-gauge-theorie met kubische invarianten die vrij is van geesten, en toont aan dat deze theorie, zelfs in afwezigheid van hypermomentum of bij onafhankelijke behoudswetten, generiek snellere uitdijende kosmologieën oplevert die goed overeenkomen met waarnemingen en het standaardmodel.
Dit onderzoek toont aan dat thermische emissie van warme gasstructuren, zoals dichte clumps in de circum-galactische omgeving en diffuse filamenten van het intergalactische medium, de waargenomen zachte röntgenoverschotten in clusters kan verklaren en dat deze overschotten een maatstaf vormen voor de dynamische staat van de cluster.
In dit artikel worden nieuwe MeerKAT-observaties van 21 massieve sterrenstelselclusters gepresenteerd, waarbij voor het eerst in alle doelen diffuse radio-emissie werd gedetecteerd, wat leidde tot de ontdekking van nieuwe radiohalo's en -relics en een beter begrip van de schaalrelaties tussen radiovermogen en clustermassa.
Dit artikel toont aan dat lokale overdichtheden, zoals holtes of vacuümkamers, de detectie van kwadratisch gekoppeld ultra-licht donker materie sterk kunnen onderdrukken door de scalar en zijn gradiënt te verminderen, wat de bestaande beperkingen voor sterk gekoppelde modellen aanzienlijk verlicht en een nieuw detectiemethode via differentieel krachtmeting tussen holtes met verschillende interne structuren voorstelt.
De auteurs stellen een alternatief model voor waarin "little red dots" worden geïnterpreteerd als supermassieve sterren omringd door zware, zelfgraviterende schijven die ontstaan uit gasrijke galaxiemergers, waardoor de waargenomen spectra en eigenschappen van deze objecten als voorlopers van directe ineenstortingszwarte gaten worden verklaard.
Dit onderzoek analyseert de Cosmicflows-4-catalogus met een voorkeursvrije methode om de lokale Hubbleconstante en bulkstroom direct te schatten, waarbij de resultaten een lokale Hubbleconstante van 75,9 km/s/Mpc bevestigen en een significante spanning met de CDM-predicties voor de bulkstroom aantonen.
Dit onderzoek analyseert de variatie in snelheidsanisotropieprofielen van negen massieve sterrenstelselclusters uit de CLASH-VLT-data-set en concludeert dat deze profielen niet universeel zijn, maar sterk variëren afhankelijk van de massa, concentratie en samenvoegingsgeschiedenis van de clusters.
Deze paper introduceert het parameterloze Web-Halo Model (WHM), dat door het integreren van filaments en platen met 1-lus Lagrangiaanse Storings-theorie nauwkeurigere voorspellingen van het niet-lineaire materiespectrum levert dan bestaande methoden zoals HMcode-2020, zonder gebruik te maken van vrij aan te passen parameters.