340 papers
Dit artikel bespreekt de recente detectie van nanohertz-gravitationele golven door pulsartimingarrays en analyseert zowel hun oorsprong in superzware zwarte gaten als hun potentieel om deeltjesfysica en de vroege geschiedenis van het heelal te verklaren.
Dit artikel analyseert de eigenschappen van filamenten in het samensmeltende sterrenstelselcluster Abell 2255 door gebruik te maken van multi-frequentie radiogegevens van LOFAR, uGMRT en VLA, waardoor de morfologie, spectrale eigenschappen en magnetische velden van deze structuren met ongekende resolutie in kaart zijn gebracht en de rol van de 'Original TRG' als hoofdbeweger van deze filamenten wordt onderstreept.
Het onderzoek toont aan dat het integreren van zwakke lensing in analyses van heldere standaard sirenes met elektromagnetische tegenhangers haalbare metingen van de parameter mogelijk maakt, met een nauwkeurigheid van 10% voor de Einstein Telescope en 30% voor LISA.
Het paper stelt dat donkere materie uit macroscopische primordiale zwarte gaten kan bestaan, wat door vroegere simulaties en massaverlies via Hawking-straling leidt tot grotere bulkstroom-snelheden op grote schalen en een oplossing voor de Hubble-spanning.
Deze studie uit de MUSE-ALMA Haloes-survey identificeert moleculair gas in 12 van de 60 onderzochte HI-geselecteerde sterrenstelsels bij een roodverschuiving van ongeveer 0,5 en onthult een tweeledig gedrag in de sterrenvormingsefficiëntie waarbij lage-massa-systemen de hoofdreeks volgen terwijl hoge-massa-systemen onderdrukken.
Deze studie toont aan dat, hoewel verschillende drukprofielmodellen even goed de gemeten Sunyaev-Zel'dovich-data van een grote steekproef van ACT-galaxieclusters kunnen beschrijven, de aanname van een universeel profiel ontoereikend is voor hoge precisie vanwege resterende trends en verstrooiing die afhankelijk zijn van massa en roodverschuiving.
Deze studie rapporteert de detectie van de tot nu toe hoogste-roodverschuiving H2-absorptie (z=4.24) achter de quasar J0007-5705, waarbij hoge-resolutie spectroscopie met ESPRESSO de aanwezigheid onthult van sub-parsec koude overdichtheden in het neutrale medium die vaak onopgemerkt blijven.
Dit onderzoek met XRISM/Resolve onthult dat de dynamiek van het koude gas in de oostelijke en zuidwestelijke armen van M87 consistent is met een opwaartse beweging veroorzaakt door AGN-feedback, terwijl het hete intergalactische medium weinig tekenen vertoont van significante stromingen.
Deze studie beperkt kwintessensmodellen voor donkere energie door de ISW-tSZ kruiscorrelatie te analyseren en concludeert dat het smeltende (thawing) model de beste fit biedt, hoewel de resultaten binnen de 1σ-variantie consistent blijven met het standaard ΛCDM-kosmologische model.
Deze studie toont aan dat de relatie tussen de intrinsieke dipoolanisotropie en de waarnemerssnelheid, oorspronkelijk afgeleid door Ellis en Baldwin voor bronnen met een vermogenswet, kan worden gegeneraliseerd naar willekeurige lichtkrachtdistributies en spectra, wat bevestigt dat de geobserveerde kosmische dipoolanomalie in het CatWISE-kwazarsteekproef ook buiten de aannames van een vermogenswet standhoudt.
Dit artikel introduceert een nieuw subgrid-kader in de code {\sc arepo} dat de feedback van Pop III-sterren en metalverrijking simuleert, en toont aan dat het model de vorming van Pop II-sterren en de verrijking van het interstellair medium succesvol convergeert tot een resolutie waarbij subhalo's met een massa boven $10^{6.5}\,{\rm M_{\odot}}$ worden opgelost.
Deze studie toont aan dat in Rastall-graviteit de vorming van oerzwarte gaten tijdens de stralingsdominatie fundamenteel wordt beïnvloed door de Rastall-parameter, wat de kritieke instortdrempel verandert en de overvloed van deze zwarte gaten exponentieel gevoelig maakt voor kleine afwijkingen van de algemene relativiteitstheorie, waardoor oerzwarte gaten dienen als nieuwe proeven voor gemodificeerde zwaartekracht.
Dit artikel onderzoekt de roodverschuivingsafhankelijkheid van de Hubble-constante binnen het vlakke CDM-model door logaritmische en machts-wet-parametriseringen te vergelijken, waarbij wordt vastgesteld dat beide methoden bij lage roodverschuivingen overeenkomen maar bij zeer hoge roodverschuivingen (zoals tijdens de inflatie) fundamenteel verschillende gedragingen vertonen.
Dit paper introduceert , de officiële opvolger van die een nieuwe Horndeski-module bevat voor het berekenen van covariante Horndeski-graviteit en is naadloos geïntegreerd met de Cobaya-sampler via een flexibele Python-wrapper.
Dit artikel onderzoekt hoe isocurvatuurfluctuaties, veroorzaakt door de verdamping van oerzwarte gaten, beperkingen opleggen aan donkere materie in het vroeke heelal, terwijl het ook bestaande beperkingen op dit scenario herbeoordeelt.
Dit artikel analyseert radiatieve correcties in superzwaartekrachtsmodellen van inflatie en toont aan dat, hoewel deze correcties in sommige no-scale modellen de voorspellingen voor CMB-gegevens kunnen ondermijnen, er een klasse van modellen (zoals het Cecotti-model) bestaat waarin deze correcties verwaarloosbaar klein blijven en de overeenkomst met Planck-observaties behouden wordt.
Dit artikel onderzoekt de niet-lineaire fysica van axion-inflatie met behulp van de gradient-expansie-formaliteit, waarbij een nieuw stabiel backreactie-regime wordt geïdentificeerd dat in strijd is met eerdere bevindingen, en worden de dynamische overgangen naar instabiliteit, inclusief een supercritische Hopf-bifurcatie en burst-achtige oscillaties, in kaart gebracht.
Dit artikel onderzoekt hoe de vervalbreedte van onstabiele einddeeltjes de Sommerfeld-versterking in donkere-materie-annihilatie beïnvloedt, waarbij resonantie-effecten van gebonden toestanden een significante rol spelen bij de voorspelling van de relicte overvloed.
Dit artikel onderzoekt hoe de variatie van de Weinberg-hoek, die de Fermi-koppelingsconstante beïnvloedt via stralingscorrecties, de initiële neutronenabundantie tijdens de Big-Bang-nucleosynthese en de levensduur van het neutron bepaalt.
Dit artikel kwantificeert het vermogen van LISA om afwijkingen van de Algemene Relativiteitstheorie te testen door middel van niet-tensoriële polarisaties en tensoriële modificaties in zwaartekrachtsgolven van massieve zwarte gatenparen, waarbij gebruik wordt gemaakt van het Parametrized Post-Einsteinian-formalisme om precieze beperkingen af te leiden voor vier alternatieve zwaartekrachtstheorieën.