320 papers
Dit artikel onderzoekt hoe Bimetric MOND (BIMOND) kan dienen als kader voor variabele-G-theorieën waarbij Newtons constante afhankelijk is van het fysieke systeem, waardoor hoge-versnellingssystemen voldoen aan lokale waarnemingen terwijl een effectieve, grotere G in het vroege heelal de uitdijing van het universum kan verklaren zonder donkere materie.
Dit artikel presenteert een geavanceerde entropische kosmologische theorie die, gesteund door een uitgebreide analyse van waarnemingsdata zoals supernova's en baryonische akoestische oscillaties, de waargenomen versnelde uitdijing van het heelal succesvol verklaart als een emergent entropisch fenomeen in plaats van een fundamentele kosmologische constante.
Dit artikel leidt binnen het standaardmodel een modelonafhankelijke bovengrens af voor de amplitude van een chiraal gravitatiegolfachtergrond die voor het elektrozwakke tijdperk is geproduceerd, welke bij hoge herverhittingstemperaturen strengere beperkingen oplevert dan de conventionele nucleosynthese-constraints en zo een krachtige test biedt voor pariteitsviolatie in het vroege heelal.
Het X-SORTER-programma identificeert en karakteriseert twaalf optisch geselecteerde samensmeltende sterrenstelselclusters met behulp van X-ray- en spectroscopische waarnemingen, waarmee wordt aangetoond dat optische BCG-eigenschappen een efficiënte methode zijn om dynamisch actieve systemen te vinden voor het bestuderen van donkere materie.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van de gasverdeling van sterloze RELHIC-halo's, gecombineerd met de lokale omgevingsdichtheid als vrije parameter, een nauwkeurige en onbevooroordeelde schatting van de viriële massa van donkere materiehalo's mogelijk maakt, ondanks een inherent massa-concentratie-degeneratie.
Dit artikel presenteert een systematische studie van het continuumspectrum van sferische multifrequente Proca-sterren, toont aan dat deze toestanden interpoleren tussen discrete stationaire staten en demonstreert dat een subset hiervan lineair stabiel is tegen algemene perturbaties.
De auteurs weerleggen de beweringen dat dimensie-nul scalair velden met een vierde-orde Lagrangiaan het kosmologische constantprobleem kunnen oplossen of oorsprong kunnen zijn van dichtheidsfluctuaties, door aan te tonen dat de theorie onverenigbaar is met eenheid door de aanwezigheid van een 'ghost' en een verstorende vijfde kracht.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode voor het opsporen van precesserende zwarte-gatbinaire systemen in LIGO-Virgo-KAGRA-data, die gebruikmaakt van modus-voor-modus filtering, machine learning en marginalisatie om de detectiegevoeligheid met ongeveer 10% te verhogen ten opzichte van eerdere zoekopdrachten.
Deze studie gebruikt gecontroleerde simulaties om aan te tonen dat bij een vaste halo-massa de concentratie van de donkere-materie-halo de belangrijkste factor is die de grootte van sterrenstelsels bepaalt, gevolgd door de spin, terwijl de baryonfractie een onderdrukkend en niet-monotoon effect heeft.
Dit onderzoek suggereert dat variaties in de verhouding tussen de massa van het elektron en die van het proton in het galactische centrum (SgrB2) worden waargenomen via methanol-spectra, terwijl dergelijke verschuivingen in Orion-KL ontbreken, wat mogelijk wijst op een interactie tussen donkere materie en het Higgs-veld.
Met behulp van TESS-observaties met een hoge tijdsoplossing hebben onderzoekers de optische lichtkrommen van de blazar S5 0716+714 geanalyseerd, waarbij ze variabiliteit, een mogelijke quasi-periodieke oscillatie van ongeveer 6,5 uur en complexere statistische processen dan een eenvoudige gedempte willekeurige wandeling hebben vastgesteld.
Dit artikel introduceert een nieuwe statistische componentenscheidingsmethode op basis van de Scattering Covariance-statistieken om het galactische stofsignaal van de Cosmic Infrared Background-anisotropieën te scheiden in Planck-observaties, waardoor nauwkeurigere kaarten van interstellaire verkleuring op middelbare en hoge galactische breedtes mogelijk worden.
Dit artikel rapporteert de detectie van een waarschijnlijke quasi-periodieke oscillatie met een periode van ongeveer 2,4 jaar in de 37 GHz radiolichtkromme van de blazar Ton 599, gebaseerd op data van 1990 tot 2020.
Dit paper presenteert de bijgewerkte 'Physics Briefing Book' voor de Latijns-Amerikaanse strategie voor HECAP-onderzoekinfrastructuur, gebaseerd op 46 witboeken en zeven werkgroepen, die als essentiële input dient voor de langetermijnstrategie in de regio.
In dit artikel wordt de schaal van unitairheidschending voor een niet-minimaal gekoppeld scalair veld met kwadratische zelfkoppeling onderzocht en wordt door het berekenen van zes-punt verstrooiingsamplitudes in zowel de Jordan- als de Einstein-fase de onafhankelijkheid van het resultaat van het gekozen referentiekader aangetoond.
Deze studie toont aan dat de uitkomst van samensmeltingen van bosonische donkere-materiekernen wordt bepaald door de sterkte van hun zelfinteractie en de aanwezigheid van een ideaal gas, waarbij afstotende interactie massabehoud bevordert en aantrekking massaverlies veroorzaakt, terwijl solitonische kernen zich in alle onderzochte scenario's als robuust blijken.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van dropout-regularisatie in een op AlexNet gebaseerd convolutioneel neuraal netwerk de nauwkeurigheid en robuustheid van het voorspellen van zwaartekrachtslensparameters uit gesimuleerde beelden van het China Space Station Telescope aanzienlijk verbetert.
In dit onderzoek worden de uitzonderlijke gevoeligheid van de MeerKAT-radiotelescoop en de data van het dwergstelsel Reticulum II benut om de zoektocht naar synchrotronemissie van WIMP-annihilatie of -verval te verfijnen en zo strengere beperkingen te stellen dan eerdere radiostudies.
Dit artikel presenteert een efficiënte numerieke methode voor het evalueren van een twee-lus-bijdrage aan het donkere-materie-trispectrum door gebruik te maken van een infraroodveilig integrand en een perturbatieve expansie rond een referentiecosmologie, wat leidt tot snellere berekeningen binnen de Effectieve Veldtheorie van de Groot-Schaal Structuur.
Dit artikel analyseert de clustering en omgevingskarakteristieken van radio-AGN tot een roodverschuiving van met behulp van MIGHTEE-data, en concludeert dat deze objecten zich bevinden in zwaardere donkere-materiehoven dan vergelijkbare niet-actieve sterrenstelsels, met een duty cycle van 5-9% en voldoende mechanische feedback om gasverhitting te verklaren.