119 papers
Dit onderzoek toont aan dat de atmosferische circulatie op een tidally-locked exoplaneet, in combinatie met de locatie van een komeetinslag (dag- of nachtzijde), een doorslaggevende invloed heeft op de hoeveelheid waterdamp die de koude val passeert en zo de snelheid van waterstofontsnapping in de atmosfeer bepaalt.
Deze studie toont aan dat Pluto door middel van een 4:3 gemiddelde bewegingsresonantie de lange-termijnevolutie en stabiliteit van de Twotino-populatie in de Kuipergordel significant beïnvloedt, waardoor de uitsluiting van Pluto uit simulaties niet langer gerechtvaardigd is.
Deze studie analyseert de asymmetrische getijdenperturbaties op de banen van LARES 2 en LAGEOS, identificeert significante getijdencomponenten en evalueert het cumulatieve effect van minder belangrijke componenten om de precisie van satellietdynamische modellen te verbeteren voor geofysische en fundamentele fysica-onderzoek.
Met nieuwe JWST-observaties bevestigen onderzoekers de aanwezigheid van ammoniak in de atmosfeer van de koude super-Jupiter Eps Ind Ab, maar wijzen ze erop dat het verzwakte signaal en de lage helderheid het beste worden verklaard door de aanwezigheid van dikke water-ijswolken.
Dit artikel presenteert de eerste detecties van het koude exoplanet Ind Ab op golflengten tot 25 m met JWST, waarmee een dynamische massa van 6,5 Jupitermassa en een bolometrische lichtkracht worden vastgesteld die uitstekend overeenkomen met evolutiemodellen voor oude, lichte gasreuzen.
Dit artikel presenteert de ontdekking van twee microlensplaneten met een lage massa-verhouding en analyseert de 'centraal-resonante' degeneratie in negen gebeurtenissen, waarbij wordt aangetoond dat deze degeneratie twee onderscheidende typen omvat die afhangen van de massa-verhouding en de straal van de bronster.
Deze studie toont aan dat rekening houden met wolken en deuteriumverbranding in moderne modellen voor bruine dwergen leidt tot langere bewoonbare periodes voor omcirkelende planeten en de ontdekking van specifieke 'sweet spots' nabij de deuteriumverbrandingsgrens, wat aanzienlijk afwijkt van eerdere schattingen op basis van analytische benaderingen.
Dit artikel presenteert de systematische zoektocht naar exoplaneten met een lage massa-verhouding in de 2023-data van het KMTNet, waarbij drie sterke kandidaten worden geïdentificeerd, waaronder KMT-2023-BLG-0164 waarvan de gastheer of een begeleider via spectroscopie is gekarakteriseerd.
Dit onderzoek toont aan dat op tidally-locked exoplaneten rond M-dwarfs atmosferische ineenstorting van CO2 paradoxaal genoeg de aanwezigheid van vloeibaar water aan de dagkant kan bevorderen door de warmtetransport naar de nachtzijde te verminderen.
Dit voorstel schetst een door het VK geleide bijdrage van een infrarood-integraal veldspectrograaf aan de Habitable Worlds Observatory, die essentieel is voor het detecteren van meerdere atmosferische biosignaturen op exoplaneten en zo de UK-leiderschap in dit baanbrekende wetenschappelijke doel waarborgt.
Dit artikel beschrijft GPU-versnelde N-body-simulaties die aantonen dat de kernen van reuzenplaneten in het buitenste deel van protoplanetaire schijven ontstaan door de combinatie van planetesimalen en steenaccretie, waarbij het initiële verdelingspatroon van de planetesimalen minder bepalend is dan hun totale massa en dynamische verstrooiing leidt tot een verspreid schijf als natuurlijk gevolg.
Dit onderzoek toont aan dat kinetische energie-dissipatie in subsonische turbulentie voornamelijk wordt bepaald door vorticiteit en vertraagd optreedt ten opzichte van injectie, terwijl dissipatie in supersonische turbulentie sterk gecorreleerd is met dichtheid en zich uitstrekt over schokgolven en vorticiteit op meerdere schalen.
Dit onderzoek concludeert dat, ondanks de verstrooiing van CM-achtige planetoïden door de groei van Saturnus, gasweerstand en migratie de meeste objecten terugdrijven naar het binnenste zonnestelsel, waardoor de verontreiniging van het CI-reservoir in de buitenste regio's verwaarloosbaar blijft en deze reservoirs grotendeels geïsoleerd blijven.
Dit artikel introduceert een analytisch impulsmodel voor de dynamische evolutie van quasi-hiërarchische drievoudige systemen met een zeer excentrische buitenbaan, waarbij blijkt dat de interactie leidt tot een random-walk-gedrag van de binnenbaanexcentriciteit en een gewijzigde tijd tot coalescentie door zwaartekrachtgolven.
Dit artikel presenteert de eerste gerichte survey van atmosferische ontsnapping bij gasreuzen rond F-sterren, waarbij sterke detecties voor WASP-12b en WASP-180Ab worden gemeld en de variatie in massa-verlies wordt toegeschreven aan de Roche-vulfactor en XUV-straling in plaats van NUV-gedreven mechanismen.
Dit artikel onderzoekt de synchronisatie van het Pluto-Charon-systeem via inwaartse orbitale migratie in plaats van de gebruikelijke uitwaartse migratie, en concludeert dat een gevangennemingsscenario, waarbij Charon vanuit een grotere afstand naar Pluto migreerde, waarschijnlijker is dan een oorsprong door een inslag, wat ook de afwezigheid van getijde veroorzaakte breuken en tijdelijke spin-orbit resonanties verklaart.
Dit onderzoek gebruikt Gaia-astrometrie om te concluderen dat hoewel ongeveer een derde van de onderzochte overgangsschijven met een binnenste stofholte vergezeld gaat van een metingbare metgezel (vaak een ster of bruine dwerg), deze gedetecteerde objecten zelden de oorzaak zijn van de holtes, wat suggereert dat planeten op grotere afstanden de holtes vormen.
Dit artikel presenteert een overzicht en karakterisering van de polarimetrische en spectropolarimetrische observatiemodi van het instrument FoReRo2 op de 2-meter-telescoop van Rozhen, inclusief een statistische studie van standaardsterren en demonstraties van de instrumentcapaciteiten bij verschillende astronomische objecten.
Dit artikel valideert de TESS-detector TOI 7475.01 statistisch als een hete Jupiter met een straal van ongeveer 1,18 keer die van Jupiter en een evenwichtstemperatuur van circa 1455 K, op basis van fotometrische analyse en een zeer lage kans op valse positieven.
Dit artikel presenteert isotopische metingen van de interstellaire komeet 3I/ATLAS die aantonen dat deze objecten, met hun extreme deuterium- en koolstofisotoopverhoudingen, zich 10 tot 12 miljard jaar geleden in een koud, metaalarm milieu in de jonge Melkweg hebben gevormd.