118 papers
Dit onderzoek toont aan dat ALMA-waarnemingen van de protoplanetaire schijf rond HD 34282 een heldere boog onthullen die consistent is met een draaiend wervelstelsel dat stofdeeltjes vangt, zoals blijkt uit de golflengte-afhankelijke eigenschappen van de emissie.
Het onderzoek toont aan dat de extreem hoge deuteriumverrijking in water van de interstellaire komeet 3I/ATLAS wijst op een oorsprong in een ander planetair systeem waar water onder koudere en minder bestraalde omstandigheden is gevormd dan in ons eigen zonnestelsel.
Dit onderzoek presenteert een brandstofefficiënte, laag-drijfkracht missieontwerp voor een tour door de binnenste grote manen van Saturnus die volledige oppervlaktebestrijking garandeert door gebruik te maken van dynamisch complexe trajecten met halo-banen en invarianten variëteiten in een J2-gestoorde drie-lichamen context.
Dit onderzoek toont aan dat een gepolariseerde discrete tomografische methode, toegepast op synthetische multi-ruimtevaartuigbeelden, de driedimensionale dichtheidsstructuur van coronale massa-uitbarstingen effectiever kan reconstrueren dan niet-gepolariseerde methoden, waarbij de nauwkeurigheid toeneemt met het aantal waarnemende ruimtevaartuigen en een minimum van vier nodig is voor betrouwbare 3D-informatie.
Deze studie rapporteert de eerste meting van koolstof- en stikstofisotoopverhoudingen in de interstellaire komeet 3I/ATLAS, waarbij de gevonden hoge stikstofverhouding wijst op een oorsprong in de buitenste schijf van een oudere, metaalarme ster.
Dit onderzoek gebruikt een statistisch model van twee waargenomen botsingen in het Fomalhaut-systeem om de massa en grootteverdeling van de planetoïden in de hoofdgordel te beperken, wat suggereert dat er nog meer waarneembare botsingen zullen plaatsvinden.
Dit artikel bevestigt de zesjarige stabiliteit van de 25,01-uurs- en 23,1-minuten-periodiciteit in de witte dwerg WD 1054-226, wat wijst op een langlevend, dynamisch gevormd puinring-systeem met een hoge optische diepte.
Dit onderzoek toont aan dat meervoudige super-thermische planeten in circumstellaire schijven complexe, niet-superponeerbare stofstructuren en excentriciteiten veroorzaken die de interpretatie van waargenomen substructuren bemoeilijken en de korrelgroei kunnen onderdrukken.
Dit artikel presenteert multi-epoch optische spectroscopie van de interstellaire komeet 3I/ATLAS die een opvallende periheliumasymmetrie onthult, gekenmerkt door een langzamere afname van vluchtige stoffen na perihelium en een toename in de productie van metalen en CO, wat wijst op de activatie van ondergronds materiaal of compositiescheiding.
Dit artikel beschrijft waarnemingen van het MMS-missie die Kinetic Alfvén-golf-turbulentie en steile spectra in de buitenste grenslaag van de plasma-schijf van de magnetosfeer van de Aarde aantonen, wat ondersteunend bewijs levert voor botsingsloze dissipatie en versnelling van deeltjes via directe golf-deeltje-interactie.
Een eeuw na de pionierswerk van Bernard Lyot rapporteren PICSARR-observaties nieuwe, hoogprecieze polarimetrische metingen van Venus die, hoewel ze grotendeels overeenkomen met eerdere modellen en deeltjesgrootteverdelingen, aanzienlijke variabiliteit in de fasecurve en een afwijkend UV-polarisatiegedrag in de poolgebieden onthullen dat wijst op lagere wolktoppen en een groter Rayleigh-verstrooiingscomponent dan in evenwijdige modellen wordt voorspeld.
Deze studie toont aan dat het gebruik van het uitgebreide CRAHCN-O chemische netwerk in plaats van het N-C-H-O netwerk leidt tot aanzienlijk hogere concentraties van prebiotische voedingsstoffen zoals HCN in exoplaneetatmosferen, doordat de vorming van ethaan (CH) fungeert als een fotokinetisch schild dat de afbraak van deze moleculen door UV-straling van M-sterren remt.
Dit artikel stelt dat een reactie-diffusiemodel met een bewegende reactiefront, aangedreven door uitstroom van de protoster, de evolutie van protostellair schijfstructuren van een continue vorm (Class 0) naar een ring-gat structuur (Class II) kan verklaren en classificeren.
Dit artikel beschrijft numerieke simulaties voor het SAXO+-systeem die aantonen dat een donkere-holte-lus de resterende sterrenlichtintensiteit met een factor 200 vermindert, terwijl NCPA-compensatie een factor 20 bereikt, waarbij de kalibratie van optische gains van de pyramide-WFS vooral bij heldere sterren en slechte seeing de prestaties verbetert.
Dit artikel presenteert een model van de chemie in het stofarme binnenste van protoplanetaire schijven rond Herbig-sterren, waarbij wordt voorspeld dat deze warme, molecuulrijke regio's verantwoordelijk zijn voor het merendeel van de waargenomen emissielijnen van CO, H2O en SiO, en dat SiO-overtoonlijnen een belangrijke tracer vormen voor deze stofvrije zones.
Dit artikel introduceert een methode die analytische energievoorwaarden combineert met een roosterzoekalgoritme binnen het vierlichaamsprobleem om efficiënt ballistische maantransfers te construeren met een zeer hoge succesratio en een verminderde rekenlast.
Deze studie beschrijft de modificatie van een commerciële lasermassaspectrometer tot een wetenschappelijke analogon voor het MOMA-instrument op de Rosalind Franklin-lander, waarmee snelle validatie en pre-vluchtdata voor de zoektocht naar organische biosignaturen op Mars mogelijk worden gemaakt.
De auteurs presenteren de karakterisering van het sub-Neptunus TOI-5789 c, een veelbelovend doelwit voor atmosferische studies rondom een heldere K-dwerg, en melden de ontdekking van drie aanvullende niet-transiterende planeten in dit onderling gekantelde meervoudige systeem.
Dit artikel introduceert SPONCHPOP, een nieuw model voor populatiesynthese dat zwavel als vluchtig element behandelt om de vormingsgeschiedenis van gasreuzen en rotsachtige planeten beter te begrijpen door hun zwavelinhoud te analyseren.
In dit onderzoek wordt met behulp van grondgebonden hoge-resolutie spectroscopie voor het eerst de atmosfeer van de super-aarde L 98-59 d gekarakteriseerd, waarbij waterstofsulfide (H2S) wordt gedetecteerd en super-zonachtige hoeveelheden van methaan en ammoniak worden uitgesloten, wat de haalbaarheid van deze techniek voor kleinere exoplaneten bevestigt.