119 papers
Dit artikel toont aan dat het Dedalus3-softwarepakket een waardevol hulpmiddel is voor het bestuderen van exoplanetaire atmosferische dynamica, mits zorgvuldig getest en toegepast op specifieke problemen zoals jet-instabiliteit en straalstroom-evolutie.
Dit artikel presenteert een systematische transitiezoektocht naar exoplaneten rond 121 nieuwe M3-M6 dwergsterren met TESS-data, waarbij 20 signaalkandidaten werden geïdentificeerd en geklasseerd op basis van betrouwbaarheid, met twee hoog-rangorde prioriteiten voor bevestiging.
Dit artikel introduceert een tweeledig kader dat hydrodynamische en kinetische processen verenigt, waarin atmosferische ontsnapping niet scherp wordt gescheiden in regimes maar voortvloeit uit een gladde overgang waarbij zowel botsende vloeistofstromen als ballistische deeltjes samenwerken om massa en impuls te verwijderen.
Deze studie introduceert het nieuwe 3D-dynamische model SOCOL:14C-Ex om de atmosferische productie en transport van radiokoolstof tijdens extreme zonnestormen (Miyake-gebeurtenissen) nauwkeurig te modelleren, waarmee de sterkte en data van zeven dergelijke gebeurtenissen in de afgelopen 14.000 jaar zijn gekwantificeerd en bevestigd dat de gebeurtenis van 12351 v.Chr. de sterkste was, terwijl die van 774 n.Chr. de sterkste van het Holoceen blijft.
Het Chinese Tianwen-1-ruimteschip heeft voor het eerst een diepruimteobservatie uitgevoerd van het derde interstellaire object, 3I/ATLAS, vanaf Mars, waarbij beelden en fotometrie onthulden dat de komeet wordt gedomineerd door grote stofdeeltjes met een massa-afgiftesnelheid van ongeveer 1000 kg/s, wat suggereert dat dit object, net als 2I/Borisov, afkomstig is uit de buitenste regio's van zijn ouderplanetaire schijf.
In deze studie worden 139 witte dwergen met een mogelijk infrarode excess geïdentificeerd door het kruisen van de LAMOST DR11-catalogus met diverse optische en infrarood surveys, wat leidt tot de ontdekking van nieuwe kandidaat-systemen bestaande uit witte dwergen met M-dwerg- of bruine-dwerggezellinnen en stofschijven.
Dit onderzoek analyseert periodieke variaties in de transittijden van de exoplaneet HD 332231 b en suggereert dat deze worden veroorzaakt door een onzichtbare, dynamisch interagerende planeet in een langere baan rond dezelfde ster.
Dit artikel presenteert een nieuwe data-gedreven analyse van JWST-observaties van Europa die aantoont dat CO₂-verrijking en afwijkende ijsstructuren samen voorkomen in chaos-gebieden, wat suggereert dat oppervlakteprocessen en microfysische retentie een cruciale rol spelen bij het vasthouden van vluchtige stoffen en de beoordeelbaarheid van de habitabiliteit van de maan.
Dit artikel presenteert de technische specificaties, kalibratiestatus, geplande operationele fasen en wetenschappelijke toepassingen van de Asteroid Framing Cameras aan boord van de ESA Hera-missie, die zijn ontworpen om de Dimorphos-Didymos-binaire asteroïde te karakteriseren en de effecten van de DART-impact te analyseren.
Dit artikel introduceert een nieuwe, geautomatiseerde methode gebaseerd op het HEALPix-framework om de dekking en flux van meteorieten nauwkeurig te meten via het Desert Fireball Network, wat succesvol is toegepast op de Zuidelijke Tauriden van 2015 om betrouwbare schattingen te maken voor meteorieten in de centimeter- tot metergrootte.
Dit artikel presenteert de ontdekking en statistische validatie van TOI-4616 b, een aardse planeet die om een nabije mid-M-dwergster draait en dient als waardevol referentiepunt voor vergelijkend onderzoek naar terrestrische planeten en toekomstige atmosfeeronderzoek.
Dit artikel beschrijft de ontdekking van Gaia-GIC-1, een jonge F-ster die waarschijnlijk het gevolg is van een recente catastrofale botsing tussen planeetachtige objecten, wat resulteerde in een wolk van hete puin die de ster periodiek verduistert en een unieke kans biedt om de vorming van aardse planeten te bestuderen.
Dit onderzoek toont aan dat abiotische zuurstofopbouw op Mars-achtige exoplaneten rond M-dwergsterren door verhoogde waterdampconcentraties en de daaruit voortvloeiende HOx-chemie aanzienlijk wordt onderdrukt, wat resulteert in een lagere maximale O2-concentratie dan eerder in de literatuur werd gerapporteerd.
Dit artikel stelt dat de rotatie van exoplaneten in de bewoonbare zone, net als die van Venus, door een glad proces van atmosferische vorming en toenemende atmosferische koppelkrachten zachtjes kan omkeren naar een retrograde rotatie zonder catastrofale gebeurtenissen, waarbij een vorkbifurcatie optreedt wanneer atmosferische krachten de getijdenkrachten overtreffen.
Dit artikel analyseert de vorming en eigenschappen van centrale flitsen tijdens sterbedekkingen door hemellichamen, waarbij het de invloeden van diffractie, interferentie en de ster-diameter op de intensiteit en structuur van deze flitsen in de schaduw van objecten zoals Pluto en Triton modelleert.
Dit onderzoek toont aan dat een verhoogde koolstof-tot-zuurstofverhouding (C/O) in de binnenste schijven van zeer lage-massa sterren noodzakelijk is om de waargenomen koolwaterstofrijke chemie te verklaren, hoewel er een degeneratie blijft bestaan met de röntgenluminositeit van de ster.
Dit witboek pleit voor een gecoördineerd Brits programma dat geavanceerde waarnemingen, theorie en machine learning combineert om magnetohydrodynamische seismologie te gebruiken voor het diagnosticeren van plasma-eigenschappen in de zon en heliosfeer, met als doel fundamentele vragen over opwarming en ruimteweer te beantwoorden.
Deze studie introduceert TARS, de grootste tot nu toe homogene catalogus van sterrotatieperiodes, die 944.056 sterren binnen 500 parsec omvat en een fundamentele basis biedt voor onderzoek naar sterrenleeftijden en de structuur van de Melkweg.
Dit onderzoek voorspelt dat de Vera C. Rubin Observatory met de LSST jaarlijks ongeveer één tot twee metergrote, naderende aardse impactoren zal ontdekken, wat de huidige detectiesnelheid verdubbelt en een belangrijke aanvulling vormt op bestaande surveys door ook objecten in het zuidelijk halfrond waar te nemen.
Deze studie analyseert de verticale structuur van 92 protoplanetaire schijven in verstrooid licht met behulp van een nieuwe elliptische passing-methode en concludeert dat hoewel de meeste schijven een opwaartse kromming vertonen, alleen uitgebreide schijven een duidelijke power-law-flaring-trend tonen, terwijl er voor de overige morfologieën geen sterke correlaties met ster- of schijfeigenschappen worden gevonden.