123 papers
Deze paper presenteert een universeel model dat de maximale energie van stralingsgordels in planetaire en bruine dwerg-magnetosferen voorspelt op basis van het oppervlaktew magnetisch veld, wat leidt tot een asymptotische limiet van ongeveer 7 TeV en nieuwe inzichten biedt over galactische kosmische straling en synchrotronemissie bij exoplaneten.
JWST-observaties van de super-aarde GJ 486b tonen een spectrum dat ofwel wijst op een waterrijke atmosfeer ofwel op vervuiling door sterrevlekken, waarbij kortere golflengten nodig zijn om deze twee scenario's te onderscheiden.
Dit artikel introduceert pkdgrav3, een hoogpresterende, volledig parallelle tree-SPH-code die is geoptimaliseerd voor hybride CPU/GPU-architecturen en effectief wordt gebruikt voor het simuleren van grote hydrodynamische systemen met zelfgravitatie, zoals planetaire impacten.
In dit artikel worden de ontdekking en karakterisering van drie nieuwe transiterende warme Jupiters (TIC 147027702b, TIC 245076932b en TIC 87422071b) gemeld, die met behulp van TESS-gegevens en grondgebonden spectroscopische en fotometrische follow-up met het nieuwe PLATOSpec-spectrograaf zijn bevestigd en die waardevolle benchmarks bieden voor het testen van modellen van planeetvorming en migratie.
Dit artikel presenteert gesimuleerde modellering en analyse van de Pandora SmallSat-missie, die door middel van simultane zichtbare fotometrie en nabij-infrarood spectroscopie de invloed van sterrenheterogeniteit op exoplanettransmissiespectra zal ontrafelen en nauwkeurige atmosferische samenstellingen zal leveren, zowel als zelfstandig observatorium als in synergie met de JWST.
Dit artikel presenteert een simulatiestudie die aantoont dat NASA's Pandora-missie door gelijktijdige zichtbare fotometrie en NIR-spectroscopie de invloed van sterrenvlekken op exoplanet-transmissiespectra effectief kan kwantificeren en corrigeren, waarbij de overgebleven contaminatie voor eenvoudige vlekverdelingen onder de verwachte meetnauwkeurigheid zakt, terwijl complexere verdelingen aanvullende gegevens vereisen.
Dit artikel presenteert de eerste systematische vergelijking van zeven hydrodynamische codes voor de streaming-instabiliteit en concludeert dat, hoewel alle codes kwalitatief overeenstemmen, de keuze tussen deeltjes- en vloeistofmodellen bij matige resolutie de kwantitatieve resultaten beïnvloedt, terwijl deze verschillen bij hogere resolutie afnemen en GPU's een aanzienlijk betere energie-efficiëntie bieden.
Dit onderzoek onthult dat de langperiodieke radiale snelheidssignalen van de ster GJ 1137 worden veroorzaakt door een magnetische activiteitscyclus van ongeveer 5870 dagen, terwijl er tegelijkertijd een nieuwe super-aarde met een omlooptijd van 9,6 dagen in het systeem wordt ontdekt.
Dit onderzoek toont aan dat hydrodynamische uitstromen van waterstofrijke dampen uit de proto-maan schijf, veroorzaakt door H2-recombinatie, de selectieve verwijdering van vluchtige elementen verklaren die leiden tot het waargenomen chemische verschil tussen de Aarde en de Maan.
Dit artikel rapporteert de eerste definitieve detectie van het koolstofmolecuul C3 in Titan's atmosfeer met behulp van de ultra-hoge resolutie VLT-ESPRESSO, waarbij een kolomdichtheid van ongeveer 1,5 × 10¹³ cm⁻² wordt vastgesteld die overeenkomt met voorspellingen van fotochemische modellen.
Dit artikel presenteert probabilistische voorspellingen van wederzijdse gebeurtenissen in trans-neptuniaanse binaries tot de jaren 2030, gebaseerd op hoogprecieze baanoplossingen en een Bayesiaanse framework, om de zeldzame kansen voor observatie en karakterisering van deze objecten te optimaliseren.
Deze paper introduceert TILARA, een template-onafhankelijke code voor het lineair-bij-lineair extraheren van radiale snelheden die, ondanks het ontbreken van een referentiespectrum, vergelijkbare prestaties levert als bestaande methoden bij toepassing op ESPRESSO-observaties van de ster HD 102365.
Op basis van vijf sterbedekkingen tussen 2020 en 2023 hebben waarnemingen in Europa en Amerika de vorm en grootte van het transneptunische object (119951) 2002 KX14 nauwkeurig bepaald, wat resulteerde in een geschatte gemiddelde diameter van 389,2 km en een geometrische albedo van 11,9%.
Dit onderzoek toont aan dat radiatief-dynamische feedbacks in het Mars-atmosfeermodel het mogelijk maken dat lokaal vrijgegeven IR-actieve deeltjes, zoals koolstof en aluminium, zich wereldwijd verspreiden en bijdragen aan het opwarmen van de planeet.
Dit onderzoek toont aan dat vluchtige moleculen op koolstofhoudende stofkorrels zwak fysisorberen, terwijl ze op silicaten sterk chemisorberen, wat leidt tot fundamenteel verschillende verdampingsmechanismen en een natuurlijke verklaring voor koolstofverarming in binnenste planetaire systemen.
Dit onderzoek bevestigt met behulp van hoogresolutie microscopie en Raman-spectroscopie de aanwezigheid van nanodiamanten en grafiet in de Mukundpura-meteoriet uit Rajasthan, India, en onderstreept de wetenschappelijke betekenis van de hoge iridiumconcentratie voor het begrijpen van meteorietinslagen en massa-extincties.
Deze studie benchmarkt pre-hoofdreeksster-evolutiemodellen door dynamische sterrenmassa's, afgeleid uit ALMA-waarnemingen van schijven in het Upper Scorpius-gebied, te vergelijken met HR-diagrammassa's, en concludeert dat modellen met een gematigde tot lage vlekbedekking de dynamische massa's het nauwkeurigst reproduceren, waardoor de leeftijdsbepalingen aanzienlijk worden verfijnd.
Dit onderzoek toont aan dat late infall op protoplanetaire schijven via hydrodynamische simulaties en stralingstransport kan leiden tot de vorming van verschillende spiraalstructuren, waarbij de aard van de spiralen afhangt van het accretieproces en de verstoringen voornamelijk beperkt blijven tot de bovenste lagen van de schijf, waardoor planetenvorming in het middenvlak slechts indirect wordt beïnvloed.
Dit artikel presenteert een multidisciplinair ontwerpoptimisatiekader dat trajectdynamica, vermogenssystemen en elektrische voortstuwing voor een lage-druk missie naar asteroïde 16-Psyche gelijktijdig optimaliseert door de variabele specifieke impuls van de SPT-140 Hall-aandrijving te koppelen aan de tijdsvariabele zonne-energiebeschikbaarheid.
Dit onderzoek analyseert de multi-golflengte verticale structuur van de β Pictoris-debrisdisk en onthult dat deze in het midden-infrarood gemiddeld 1,5 keer dikker is dan in de millimeterband, waarbij de waargenomen verticale vervorming en constante schaalhoogte consistent zijn met seculiere verstoringen door de binnenste reuzenplaneten.