335 papers
Op basis van Gaia DR3-gegevens concluderen de auteurs dat vijf sterrenhopen in de Grote Magelhaense Wolk (LMC) afwijkende eigenbewegingen vertonen die wijzen op een extragalactische oorsprong, mogelijk als gevolg van een vroegere fusie met een dwergsterrenstelsel uit het noordoosten die ook de vorming van de Tarantula-nevel heeft geïnitieerd.
Deze studie analyseert de radio-spectrale energie-verdeling van lage-roodverschuiving, metaalarme extreme sterrenstelsels met behulp van nieuwe multi-frequentie waarnemingen en onthult dat hun eigenschappen, waaronder een hoge thermische fractie en vrije-vrije absorptie, overeenkomen met die van reionisatie-sterrenstelsels en een correlatie tonen met de ontsnapping van ioniserende fotonen.
Op basis van JWST-observaties van 43 lage-massa sterrenstelsels tijdens de 'kosmische middag' concludeert dit onderzoek dat hun vorming van sterren wordt gedomineerd door langdurige, cyclische bursts van meer dan 100 miljoen jaar, waarbij deze sterrenstelsels dynamisch boven en onder de hoofdreeks van sterrenvorming bewegen in plaats van een statisch niveau te handhaven.
Dit artikel onderzoekt met een stochastische Monte Carlo-simulatie hoe de discretiteit van supernovaresten als kosmische-stralingsbronnen de voorspellingen voor diffuse galactische emissies beïnvloeden, en concludeert dat deze bronstochastiek vooral bij tijdsafhankelijke diffusie boven de tientallen TeV een significante onzekerheid introduceert die kan helpen om modelvoorspellingen in overeenstemming te brengen met LHAASO-metingen.
Dit onderzoek toont aan dat hoewel de numerieke resolutie in de IllustrisTNG-simulaties weinig invloed heeft op de donkere-materiestripping van satellietgalaxieën, deze wel een sterke, systematische afhankelijkheid vertoont bij de sterrenmassa-stripping, waarbij hogere resolutie leidt tot langzamere afbraak en meer geconcentreerde sterrenhalo's.
Dit onderzoek toont aan dat Lyman-α-straling door anisotrope, poreuze gaswolken niet via de laagste zuilendichtheid paden ontsnapt, maar via kanalen met aanzienlijke optische diepte reist, wat leidt tot onderdrukte centrale flux en complexe spectra die cruciale implicaties hebben voor het gebruik van Lyman-α als proxy voor de ontsnapping van ioniserende fotonen.
Dit artikel onderzoekt de vorming en evolutie van sterrenhalo's rond heldere centrale galaxies met behulp van het semianalytische model FEGA25, waarbij de schalingsrelaties, kleuren en metaliciteit over kosmische tijd worden vergeleken met diepe waarnemingen en toekomstige surveys.
Dit paper introduceert unxt, een Python-pakket dat JAX uitbreidt met unit-aware computing door het gebruik van quax en astropy.units voor naadloze integratie van fysische eenheden in hoogpresterende numerieke berekeningen.
Deze studie analyseert LVK-observaties van binair zwarte gaten en concludeert dat het beste model een combinatie omvat van eerste-generatie zwarte gaten, hiërarchische samensmeltingen en mogelijk oorspronkelijke zwarte gaten, waarbij de hiërarchische populatie een aanzienlijk statistisch voorkeur geniet.
Dit onderzoek gebruikt all-sky kinematica van sterren in de buitenste halo om de massa's van de Melkweg en de Grote Magelhaense Wolk te kwantificeren en de door de nadering van de Wolk veroorzaakte dynamische ongelijkwicht te meten.
Dit artikel presenteert 16 nieuwe quasar-kandidaten bij een roodverschuiving van , ontdekt met behulp van zelftoezichthoudend leren en SED-fitting op data van het DESI Legacy Survey, wat een succesvolle methode aantoont voor het vinden van zeldzame objecten die door traditionele selectiecriteria vaak worden gemist.
In dit onderzoek worden N-lichaamsimulaties gebruikt om de invals massa van het dwergstelsel Sextans te reconstrueren, waarbij wordt vastgesteld dat deze varieert tussen $1,223,14 \times 10^9\rm\,M_\odot$ afhankelijk van de massa van de Melkweg en de dichtheidsprofielen van donkere materie.
Deze studie introduceert een beeldsegmentatiemethode om homogene catalogi van HII-gebieden te maken en past deze toe op NGC 2403 en NGC 628 om elektronendichtheden en vulfactoren te bepalen, waarbij wordt geconcludeerd dat de volumevulfactoren zeer laag zijn en er mogelijke schalingen bestaan met sterformatieparameters die nieuwe inzichten bieden voor modellen van sterrenclusters.
Dit artikel vat de inhoud en discussies samen van een workshop gewijd aan de Gaia-fasespiraal, deelt de daar geproduceerde bronnen met de bredere gemeenschap en nodigt geïnteresseerden uit om zich aan te sluiten bij de gestarte projecten.
Dit onderzoek analyseert de waterstofgasinhoud van 19 reusachtige laag-oppervlaktehelderheidsterrenstelsels en suggereert, mede op basis van vergelijkingen met simulaties, dat hun uitgestrekte optische schijven het gevolg kunnen zijn van recente grote sterrenstelselbotsingen.
Dit artikel presenteert de systematische zoektocht naar exoplaneten met een lage massa-verhouding in de 2023-data van het KMTNet, waarbij drie sterke kandidaten worden geïdentificeerd, waaronder KMT-2023-BLG-0164 waarvan de gastheer of een begeleider via spectroscopie is gekarakteriseerd.
Deze studie waarschuwt dat de toepassing van optische quasi-periodieke oscillaties (QPO's) als aanwijzing voor dubbele zwarte gaten in BLAGN met grote voorzichtigheid moet gebeuren, omdat intrinsieke AGN-variabiliteit en roodruis kunnen leiden tot verschillende, niet-harmonisch gerelateerde periodiciteiten in lichtcurven van verschillende tijdsperiodes.
Dit onderzoek toont aan dat de waargenomen dichtheidsvariaties in de Indus-sterveldstroom voornamelijk het gevolg zijn van epicyclische bewegingen tijdens getijdestoring, en niet van interacties met donkere-materie-subhalo's, waarbij de mate van scherpte van de pieken suggereert dat de oorspronkelijke dwergstelsel een 'cuspy' donkere-materie-halo bezat.
Dit artikel onderzoekt hoe sterk gelenseerde gravitatiegolven kunnen worden gebruikt om afwijkingen van de algemene relativiteitstheorie te testen door de post-Newtoniaanse parameter te meten in de aanwezigheid van afschermingsmechanismen, waarbij gebruik wordt gemaakt van tijdvertragingen en absolute vergroting om de massa-schijf-degeneratie op te lossen.
Dit artikel presenteert een op Non-negative Matrix Factorization gebaseerde methode voor het nauwkeurig en automatisch schatten van spectroscopische roodverschuivingen in MUSE-observaties, wat resulteert in een succespercentage van 93,7% en bovendien toepasbaar is voor het scheiden van ware en valse bronnen en het detecteren van gemengde bronnen.