340 papers
Dit artikel presenteert nieuwe radio-polarimetrische waarnemingen van het supernovarest G309.8-2.6, die een ongebruikelijke S-vormige polarisatiestructuur en een sterk geordend magnetisch veld onthullen, en combineert deze met multi-golflengte-data om de complexe morfologie en interactie met de omgeving van dit object te verklaren.
Deze studie introduceert NEST, een model-gedreven deep learning-methode die op basis van verschillende ster-evolutiemodellen de leeftijden van 1,3 miljoen sterren schat met een snelheid die 60.000 keer sneller is dan traditionele Bayesiaanse aanpassingen, waardoor grootschalige studies van de galactische archeologie mogelijk worden.
Dit artikel presenteert een relativistisch zelfconsistent analytisch raamwerk dat aantoont dat het meenemen van relativistische effecten de voorspelde vormingsfrequentie van extreme massa-ratio inspirals (EMRIs) met ongeveer een factor acht verhoogt ten opzichte van Newtonse benaderingen, wat cruciaal is voor de nauwkeurige inschatting van detecties door ruimtewetgravitatiegolfobservatoria zoals LISA en Taiji.
Dit onderzoek toont aan dat kinetische energie-dissipatie in subsonische turbulentie voornamelijk wordt bepaald door vorticiteit en vertraagd optreedt ten opzichte van injectie, terwijl dissipatie in supersonische turbulentie sterk gecorreleerd is met dichtheid en zich uitstrekt over schokgolven en vorticiteit op meerdere schalen.
Deze studie analyseert recente sterformatie in het dwergonregelmatige sterrenstelsel DDO 43 door GALEX-UV- en WISE-infrarooddata te vergelijken, waarbij een algemene correlatie wordt gevonden maar enkele gebieden worden geïdentificeerd die mogelijk door stof verduisterde sterformatie vertonen.
Het ODIN-onderzoek bevestigt zes massieve protoclusters bij kosmisch middag (z ≈ 2.4 en 3.1), reconstrueert hun driedimensionale structuren en onthult dat sterrenstelsels in de dichtste kernen een tekort aan zwakke emissielijnen vertonen en sneller worden uitgeschakeld dan in het veld, met een sterker effect bij hogere roodverschuivingen.
Dit artikel toont aan dat variaties in de sterformatiegeschiedenis van sterrenstelsels, in plaats van een constante vormingsrate, leiden tot grotere en warmere geïoniseerde gebieden en een andere topologie en timing van de 21-cm-signalen tijdens het tijdperk van reionisatie.
Dit artikel presenteert een trade-studie voor de Nancy Grace Roman-ruimtetelescoop die concludeert dat een ultradiep survey van minimaal 0,56 vierkante graden met zes filters de onzekerheid op de UV-lichtfunctie bij hoge roodverschuivingen (z~6-9) met een factor 2-4 kan verkleinen ten opzichte van bestaande JWST-programma's.
Dit artikel presenteert de eerste resultaten van het FEAST-programma, waarbij met JWST/NIRSpec-spectroscopie wordt aangetoond dat het mogelijk is om de interactie tussen opkomende jonge sterrenclusters en hun omringende interstellair medium in de nabije spiraalstelsel NGC 628 tot in detail te bestuderen, waardoor nieuwe inzichten worden verkregen in de feedbackmechanismen van jonge, massieve sterren voordat supernova's optreden.
Op basis van HST- en JWST-observaties van jonge sterrenhopen in vier nabije sterrenstelsels concludeert dit onderzoek dat de tijd die nodig is om het omringende gas te verdrijven sterk afhankelijk is van de massa van de cluster, waarbij zwaardere clusters sneller vrijkomen dan lichtere, wat cruciale beperkingen oplegt aan sterrenvormingsmodellen en planetenvorming.
Dit artikel toont aan dat het aangepaste transportbandmodel voor clusterformatie aangeeft dat de totale hoeveelheid materiaal die ooit een sterrenvormend gebied bereikt, de belangrijkste factor is voor het onderscheid tussen intermediaire en massale sterrenvorming, waardoor standaard oppervlaktedichtheidsdrempels in vroege evolutiestadia tot misclassificatie kunnen leiden.
Dit onderzoek toont aan dat de hoeveelheid massa die lage-massasterren tijdens hun RGB-fase verliezen, de belangrijkste factor is om de tijd van het stoppen van sterrenvorming in dwergsterrenstelsels te bepalen op basis van de verhouding tussen AGB- en RGB-sterren.
Dit artikel presenteert een volledig voorwaarts gemodelleerde Bayesiaanse analyse van Melkweg-Cepheïden die selectie-effecten en de schijfgeometrie van de Melkweg expliciet meeneemt, waardoor een robuuste kalibratie van de lokale afstandsschaal en de Hubble-constante wordt verkregen die de Hubble-spanning bevestigt.
Dit artikel valideert de selectie van Lyman-alfa-uitstralende sterrenstelsels door de ODIN-survey met behulp van uitgebreide DESI-spectroscopie en bevestigt een hoge bevestigingsgraad van 92-96% voor de kandidaten op roodverschuivingen z=2.4, 3.1 en 4.5.
Dit artikel toont aan dat het supermassieve spiraalstelsel UGC 8179, ondanks zijn extreme massa, lokale sterrenvormingsprocessen volgt die vergelijkbaar zijn met die van typische spiraalstelsels, maar met een onderdrukte sterrenvorming in de kern veroorzaakt door de invloed van de bulge.
Deze studie presenteert een uitgebreide compilatie van SOFIA/HAWC+ waarnemingen die aantonen dat de polarisatie van interstellair stof in nabije sterrenvormende regio's sterk afhankelijk is van de waarnemingsresolutie en kolomdichtheid, wat wijst op een ontkoppeling van het lokale magnetisch veld van het grootschalige veld van de Melkweg.
Dit artikel presenteert schattingen van de eigenschappen van zwarte gaten in 861 Type-1 actieve galactische kernen in het North Ecliptic Pole Wide Field, waarbij gebruik wordt gemaakt van infrarood- en optische data om betrouwbare metingen te verkrijgen die minder gevoelig zijn voor stofextinctie.
In dit artikel wordt een nieuw, uitlegbaar model voorgesteld dat data-onzekerheid direct verwerkt om onzekere astronomische tijdsreeksen met een vergelijkbare nauwkeurigheid als state-of-the-art methoden te classificeren, terwijl het tegelijkertijd inzicht biedt in de onderliggende lichtkromme-eigenschappen.
Dit artikel stelt dat de waarnemingen van jonge, super-Eddington-akkretende zwarte gaten in het vroege heelal door de James Webb-ruimtetelescoop kunnen worden verklaard door geometrisch dikke schijven die een 'zoektlicht'-configuratie creëren, waarbij collimatie en schaduwvorming de ionisatiestructuur en emissielijnen bepalen en zo een plausibele route bieden voor snelle groei van zwarte gaten.
Dit artikel toont aan dat zelf-interagerende vage donkere materie (SFDM) met een specifieke massa en zelfkoppelingsconstante in staat is om de rotatiecurves van 17 sterrenstelsels uit de SPARC-database succesvol te modelleren en dynamisch te reconstrueren via mergersimulaties.