411 papers
Deze studie toont aan dat de drie gaswolken G1, G2 en G3 in het centrum van de Melkweg waarschijnlijk afkomstig zijn van de sterrenwind van de dubbelster IRS16SW, wat de hypothese van een sterrenbron voor deze wolken weerlegt.
Dit artikel presenteert het sterrenstelselsysteem 'The Stingray' uit de CANUCS-survey, waarbij een overgangsobject dat kenmerken van een 'Little Red Dot' vertoont, suggereert dat de opkomst en ondergang van deze bronnen mogelijk wordt aangedreven door omgevingsinvloeden.
Deze studie toont aan dat periodieke drie-lichaamsbanen (vlechtwerk) in gravitationele systemen, zoals de Oort-wolk of het galactische halo, relatief vaak als tijdelijke transiënte structuren ontstaan uit botsingen tussen twee binair systemen of een drieling en een enkel object, zelfs als ze niet lineair stabiel zijn.
Dit onderzoek introduceert een nieuwe, robuuste methode op basis van IFU-data om AGN- en sterformatiebijdragen in lokale actieve sterrenstelsels te scheiden, waarbij een matig sterke correlatie wordt gevonden tussen de Eddington-ratio van de AGN en de recente sterformatie, wat suggereert dat hogere accretie gepaard gaat met jonge nucleaire sterformatie.
Deze studie analyseert de SPARC-rotatiecurve-data van 153 sterrenstelsels in een universeel radiaal kader en onthult een galaxy-onafhankelijke structuur van donkere materie die een gemeenschappelijk dichtheidsprofiel en een lineaire toename van de donkere-materiemassa met de geschaalde straal aantoont.
Dit onderzoek simuleert de co-evolutie van massieve zwarte gaten en nucleaire sterrenhopen met de code GNC om de dynamiek van extreme massaratio-inspirals en getijdenverstoringen over 12 miljard jaar te analyseren, waarbij wordt vastgesteld dat de inspiralsnelheid afhangt van de clusterontwikkeling en dat compacte objecten vooral vroege, hoog-excentrische banen vertonen die waarneembaar zijn door LISA.
Dit onderzoek toont aan dat de zware galaxieparen Centaurus A en M83 naar elkaar toe bewegen, wat leidt tot een geschatte totale massa van ongeveer $6,36 \cdot 10^{12}$ zonsmassa's en hen bevestigt als een lokaal analogon voor het Melkweg-Andromeda-systeem.
In dit artikel presenteert de auteur een onbevooroordeelde methode om deeltjes op distributiefuncties af te beelden en vice versa, waarmee de canonieke formulering van de statistische mechanica wordt gedefinieerd, het principe van maximale entropie in zowel het Boltzmann- als het Gibbs-paradigma wordt afgeleid, en een rigoureuze definitie van de macrotoestand wordt geleverd die toepassing op zelfgraviterende systemen mogelijk maakt door tijd- en ensemblegemiddelden te ontkoppelen, waarna tweepuntscorrelatiefuncties voor zelfgraviterende en elektrostatische systemen worden berekend.
Deze studie gebruikt Gaia DR3-data om een uitgebreide sterrencatalogus van het Sagittarius-dwergstelsel en Messier 54 samen te stellen, waaruit blijkt dat beide systemen geen afstand tot elkaar hebben en dat hun metaalrijkheidsverdeling wijst op een invals-scenario.
Dit artikel presenteert de eerste uniforme beperkingen op uitgebreide donkere materie-compacte objecten door middel van een nieuw raamwerk voor interstellair gasverwarming, dat dynamische wrijving uitbreidt met grootte-effecten en accretie, en deze toepast op de dwergsterrenstelsel Leo T om nieuwe grenzen te stellen aan het aandeel van deze objecten in de donkere materie.
Dit artikel schetst de wetenschappelijke doelstellingen van de XSMT-15m, een toonaangevende 15-meter submillimetertelescoop die in Qinghai, China, wordt gebouwd om door middel van geavanceerde instrumentatie en samenwerking met andere observatoria een doorbraak te realiseren in het onderzoek naar sterrenvorming, de interstellaire materie en de evolutie van het heelal.
Deze studie toont aan dat de spectrale kenmerken van de anomalie microgolfstraling voornamelijk worden bepaald door korrelgrootte, vorm en omgevingsparameters, waarbij Monte Carlo-simulaties aantonen dat moleculaire wolken en donkere wolken goed overeenkomen met waarnemingen terwijl HII-gebieden significante afwijkingen vertonen die wijzen op een uitputting van kleine stofdeeltjes.
In dit artikel wordt de clustering van C IV-absorptiesystemen bij kosmisch middag getoetst aan de hand van quasarparen, waarbij twee coherentielengtes worden vastgesteld die respectievelijk de grootte van individuele C IV-wolken en de omvang van verrijkte gebieden in de circumgalactische medium weerspiegelen.
Dit artikel presenteert de eerste NIRSpec/IFU-studie van het MACS0647-JD-systeem bij , waarbij wordt aangetoond dat turbulente, metaalarme gasinstromen, vermoedelijk veroorzaakt door een samensmelting, de recente sterrenvorming in dit complexe stelsel aandrijven.
Deze studie introduceert een nieuw raamwerk waarbij de interactie tussen de Melkwegbalk en donkere materie-subhalo's wordt onderzocht via het effect van subhalo's op sterren in resonantie, en concludeert dat het CDM-model de resonantie zou kunnen uitwissen, wat impliceert dat de lokale subhalo-dichtheid aanzienlijk lager moet zijn dan verwacht.
Dit onderzoek toont aan dat zelfgelykheid in botsende sterhopen met meerdere massa's structureel instabiel is door massasegregatie en snelheidsanisotropie, wat leidt tot een multi-schaal evolutie die een consistente theoretische context biedt voor dergelijke systemen.
Dit artikel presenteert een simulatie die aantoont dat de temperatuur van kosmisch stof bij hoge roodverschuivingen toeneemt, voornamelijk gedreven door een hogere oppervlaktedichtheid van stervorming en een lagere stof-tot-gasverhouding, terwijl variaties in korrelgrootte en chemische samenstelling een verwaarloosbaar effect hebben.
Deze studie presenteert spectroscopische metingen van vijf slecht bekende sterrenhopen in de Melkweg, waarmee voor het eerst de snelheden en metaliciteiten van Pfleiderer 2 en RLGC2 worden vastgesteld en hun oorsprong wordt geanalyseerd, wat leidt tot de conclusie dat ze respectievelijk in de Melkweg zijn gevormd, geassocieerd zijn met de Gaia-Sausage-Enceladus-accretie, en waarschijnlijk van het Sagittarius-dwergstelsel zijn afkomstig.
Dit onderzoek toont aan dat zwaartekrachtelijke instorting in modellen met zelfinteragerende donkere materie de geobserveerde diversiteit in dichtheden van ultra-faint dwerggalaxies rond de Melkweg kan verklaren, waarbij de meeste van deze galaxies zich in een ineenstortingsfase bevinden die wordt versneld door getijdenkrachten.
Dit artikel presenteert diepe, hoogresolutie verre-UV-beelden en catalogi van drie extragalactische velden (GOODS-S, GOODS-N en COSMOS) verkregen met de Hubble-ruimtetelescoop, die een cruciale rodeverschuivingskloof vullen en nieuwe inzichten mogelijk maken in sterrenvorming, stofeigenschappen en Lyman-continuümstraling bij hoge rodeverschuivingen.