411 papers
Dit onderzoek toont aan dat in extreem dichte, metaalarme sterrenhopen, zoals waargenomen door de JWST, onvermijdelijke runaway-stijgingen leiden tot de vorming van zeer massieve sterren die binnen 4 miljoen jaar instorten tot zware zwarte gaten, wat een mogelijke verklaring biedt voor de vroege zwarte gaten en hoge stikstofgehalten in het jonge heelal.
Dit onderzoek toont aan dat de LSST-survey met succes periodieke lichtkromme-variabiliteit kan gebruiken om zware dubbelzwartgaten met hoge excentriciteit en ongelijke massa's te identificeren, waarbij een detectiekans van meer dan 50% wordt voorspeld voor systemen binnen een afstand van ongeveer 1,5 miljard lichtjaar.
Dit onderzoek concludeert dat een anti-de Sitter vacuüm in het donkere-energie-sectoren, hoewel het de vorming van vroege structuren enigszins kan bevorderen, onvoldoende is om de waarnemingen van JWST van overvloedige hoge-roodverschuivingsgalaxies te verklaren zonder ook evolutie in de astrophysische eigenschappen van deze vroege sterrenstelsels aan te nemen.
Dit onderzoek analyseert de evolutie van het aandeel rustige sterrenstelsels en de eigenschappen van de rode rij in COSMOS-galaxiegroepen tot een roodverschuiving van 3,7, waarbij wordt vastgesteld dat deze populatie zich vooral tussen z=1,5 en z=2 vormt, met een snellere groei in de rijkste groepen en een zeldzame overdichtheid bij z=3,4, terwijl de helling en spreiding van de rode rij over een periode van ongeveer 12 miljard jaar geen significante trends vertonen.
Deze studie analyseert hoe variaties in sterrenvormingsgeschiedenissen en stof, gecombineerd met JWST/MIRI-gegevens, de selectie en fysische karakterisering van rustige sterrenstelsels beïnvloeden, waarbij wordt aangetoond dat deze stelsels niet uniform stofvrij zijn.
Dit onderzoek identificeert in de FLARES-simulaties analoge systemen van de extreem vroege, massieve en rustende sterrenstelsel RUBIES-UDS-QG-z7, waarbij AGN-terugkoppeling wordt geïdentificeerd als de drijvende kracht achter snelle uitdoving en overmatige chemische verrijking, hoewel discrepanties in de voorspelde aantallen en afgeleide metaliciteiten wijzen op de noodzaak van aangepaste feedbackmechanismen en een kritische beoordeling van waarnemingsmethodologieën.
Dit onderzoek gebruikt zelforganiserende kaarten (SOM) op VISTA-infraroodbeelden van ongeveer 10.000 jonge sterrenobjecten in het Orion-complex om modelonafhankelijke morfologische prototypes te creëren en deze te koppelen aan evolutionaire klassen, waarmee de basis wordt gelegd voor een toekomstige spectro-morfologische classificatie.
Dit artikel introduceert en test de NEPS-module voor niet-explosieve feedback in het COLIBRE-model, die door momentuminjectie en fotoverhitting van jonge sterren de sterformatie reguleert, de numerieke convergentie verbetert en een synergie creëert met supernova-feedback voor een robuustere simulatie van galactische groei.
Deze studie onthult dat de warme, dichte buitenlaag van een 'Little Red Dot' verantwoordelijk is voor de [Fe II]-lijnen en collisionele Balmerlijnen, wat aantoont dat deze lijnen niet de kinematica van gas nabij het superzware zwarte gat weerspiegelen en dat de werkelijke massa van het zwarte gat aanzienlijk lager is dan viriale indicatoren suggereren.
Dit artikel presenteert de ontdekking van heldere Lyman-break-galaxiën bij een roodverschuiving van ongeveer 7 in het COSMOS-gebied, waarbij gebruik wordt gemaakt van UltraVISTA- en Euclid-observaties om het UV-luminositeitsfunctie te construeren en de synergie tussen deze instrumenten voor het identificeren van extreme bronnen uit het tijdperk van reionisatie te demonstreren.
Dit onderzoek toont aan dat tegenroterende sterrenschijven in TNG50-simulaties zeldzame, maar diverse structuren zijn die voornamelijk ontstaan door de accretie van retrograde gas, waardoor ze waardevolle indicatoren zijn voor de vroegere accretiegeschiedenis van sterrenstelsels.
Dit onderzoek toont aan dat het kruiscorreleren van millimeter-observaties met spectroscopische sterrenstelselopnames de CO-excitatieladder en de kosmische moleculaire gasdichtheid tot nauwkeurig kan reconstrueren, hoewel de huidige CONCERTO-experimenten onvoldoende gevoeligheid bezitten om deze kruisvergelijkingen daadwerkelijk te detecteren.
De studie toont aan dat optisch dikke winden bij zeer massieve sterren de vorming van intermediaire zwarte gaten via directe instorting onderdrukken bij metalliciteiten hoger dan 0,001, wat impliceert dat de progenitoren van GW231123 een lage metaliciteit moeten hebben gehad.
Dit onderzoek stelt dat koole superreuzen bij extreem lage metaalrijkheid een constante maximale helderheid hebben, wat suggereert dat late fase-massaverlies onafhankelijk is van metaalrijkheid en leidt tot het ontstaan van hete heliumrijke sterren die bijdragen aan stikstofverrijking en de vorming van zware zwarte gaten in het vroege heelal.
Dit artikel presenteert uitgebreide kinematische kaarten van het Perseus-sterrenhoop, verkregen met XRISM, die hoge snelheidsdispersies en een dipoolpatroon in de bulkstroom onthullen die wijzen op turbulente energieomzetting en roterende bewegingen veroorzaakt door recente mergers, waaronder die met de radiogalaxie IC310.
Met behulp van JWST-observaties van 316 Hα-galaxieën bij z~5 toont dit onderzoek aan dat de helling van de sterrenvormende hoofdreeks aanzienlijk ondieper is dan voorspeld door simulaties, wat wijst op mogelijke systematische fouten in kalibratie, een populatie van onderdrukte lage-massa galaxieën of onderschatte stofabsorptie.
Deze studie concludeert dat statistische analyses van de LIGO/Virgo/KAGRA-gravitationeelsgolfcatalogus aantonen dat minder dan 3% van de zwarte-gat-samensmeltingen waarschijnlijk zichtbare elektromagnetische flitsen in AGN-schijven veroorzaakt, hoewel tot 40% van deze gebeurtenissen nog steeds in AGN-schijven kan plaatsvinden.
Deze studie concludeert dat galactische balken bijdragen aan het voeden van AGN's met lage tot gemiddelde luminositeit in de tweede helft van de kosmische geschiedenis, terwijl de meest krachtige accretiegebeurtenissen voornamelijk worden veroorzaakt door grote mergers.
Dit onderzoek ondersteunt de theorie dat CO-rijke schijven rond jonge sterren ontstaan door uitgasende exokometen in plaats van oorspronkelijk gas, doordat directe metingen een zeer hoge CO/H₂-verhouding aantonen die onverenigbaar is met een primordiale oorsprong.
Deze studie introduceert ARTEMIDE, een open-source Mask R-CNN-framework dat succesvol wordt ingezet voor het automatisch detecteren en segmenteren van zwaartekrachtslenzen in de Euclid Quick Data Release, waarmee een schaalbare oplossing wordt geboden voor de analyse van de enorme datavolumes van toekomstige hemelonderzoeken.