411 papers
Dit artikel toont aan dat in simulaties van ultra-arme dwergsterrenstelsels aannames over Type Ia-supernova's de grootste invloed hebben op de gemiddelde chemische overvloedigheden, terwijl variaties in de opbrengsten van massieve sterren en stochastische bemonstering vooral de vorm van de verdelingen en de interpretatie van individuele sterren beïnvloeden.
Deze paper introduceert Synference, een flexibel Python-framework voor simulatiegebaseerde inferentie dat de SED-fitting van sterrenstelsels versnelt met een factor 1700 ten opzichte van traditionele methoden, waardoor duizenden objecten in enkele minuten nauwkeurig kunnen worden geanalyseerd met behulp van HST- en JWST-gegevens.
Deze studie toont aan dat de massa van superzware zwarte gaten en de afstand van een planeet tot het galactische centrum de atmosferische opwarming, massaverlies en ozonafbraak op exoplaneten bepalen, waarbij zwaardere zwarte gaten en een kleinere afstand de habitabiliteit aanzienlijk verminderen.
Dit artikel beschrijft ALMA-observaties van interstellaire komeet 3I/ATLAS die een opmerkelijk hoog methanol/hydrogencyanide-verhouding en tegengestelde uitgaspatronen onthullen, waarbij methanol wordt verrijkt in de zonwaartse coma en hydrogencyanide daaruit wordt uitgeput.
Dit artikel introduceert de Stellar Stream Legacy Survey (SSLS) en presenteert de eerste resultaten van een visuele inspectie van dwergsterrenstelsels in het DES-gebied, waarbij een accretiefrequentie van 5,1% wordt gevonden en de uitdagingen bij het detecteren van sterrenstromen rondom dwergstelsels worden benadrukt.
In deze brief wordt aangetoond dat het zwarte-gat-omhulselmodel (BHE) de waarnemingen van 'kleine rode stippen' (LRDs) succesvol verklaart als zwartgaten omhuld door dichte gassen, waardoor de eerder gevonden tegenstrijdigheden in de kosmologische evolutie van zwarte gaten worden opgelost en de statistische eigenschappen van deze bronnen consistent blijken met die van bekende AGN's.
Dit onderzoek toont aan dat de supernovarest W44 chemisch complexe moleculen en deuteriumhoudende soorten heeft aangetroffen in een schok-gedreven sterrenvormingskern, wat suggereert dat supernovaschokken de fysische en chemische omstandigheden kunnen scheppen voor de vorming van sterren en planetenstelsels met een chemische samenstelling vergelijkbaar met die van kometen.
Dit artikel analyseert geïntegreerde sterrenpopulaties van ultra-diffuse en laag-oppervlaktehelderheid-galaxieën in het Hydra I-cluster en concludeert dat deze objecten voornamelijk overeenkomen met opgeblazen dwergsterrenstelsels, waarbij verschillen in metaalrijkdom en vormingsgeschiedenis worden toegeschreven aan variërende omgevingsinvloeden en infall-tijdstippen.
Met behulp van JWST-data onthult dit onderzoek hoe feedback en een multiphasische interstellair medium de ontsnapping van Lyman-α-straling mogelijk maken in de lensversterkte, matig stoffige sterrenstelsel HCM 6A tijdens het tijdperk van reionisatie.
Deze studie toont aan dat sterrenvormende sterrenstelsels met compacte radio-emissie op GHz-frequenties fundamenteel vergelijkbare eigenschappen vertonen met radio-gedetecteerde AGN's, wat suggereert dat ze mogelijk een voorloperfase of een vorm van zwakke AGN-activiteit vertegenwoordigen.
Deze studie toont aan dat het diffuus uitbreiden van magnetische velden uit sterren- en galactische dynamo's in een turbulente omgeving leidt tot een ander veldgedrag dan de gebruikelijke potentiaal- of krachtvrije modellen, waarbij het kwadrupoolmoment langzamer afneemt en een magnetosfeer ontstaat die zich tijdens de verzadigde fase diffuus uitbreidt, wat impliceert dat de magnetisatie van intergalactische voids oorspronkelijk is en niet door galactische velden wordt veroorzaakt.
Dit artikel analyseert de eigenschappen van filamenten in het samensmeltende sterrenstelselcluster Abell 2255 door gebruik te maken van multi-frequentie radiogegevens van LOFAR, uGMRT en VLA, waardoor de morfologie, spectrale eigenschappen en magnetische velden van deze structuren met ongekende resolutie in kaart zijn gebracht en de rol van de 'Original TRG' als hoofdbeweger van deze filamenten wordt onderstreept.
Deze studie toont aan dat een jonge sterrenhoop die in een getijdenbrug tussen twee samensmeltende sterrenstelsels op een afstand van z=3 is gevormd, een opmerkelijk hoge Lyman-continuüm-ontsnappingsfractie van 57% vertoont, wat suggereert dat dergelijke in-situ gevormde sterren in getijdenstructuren een belangrijke bijdrage leveren aan de ionisatie van het vroege heelal.
Door spectra van 15 jonge sterrenobjecten in het Centrale Moleculaire Zone te combineren, hebben onderzoekers ontdekt dat de methanolijsabundantie in deze regio systematisch lager is dan in de galactische schijf, wat mogelijk wordt veroorzaakt door de unieke chemische omgeving of door verdamping van ijs door intense verwarming van zware protosterren.
Dit artikel beschrijft hoe het ultra-diffuse sterrenstelsel VCC 1964, dat zich in een cluster bevindt, een opvallende verschuiving tussen zijn gas- en stercomponenten vertoont als gevolg van ram-pressure, wat suggereert dat het voor het eerst de cluster binnendringt en mogelijk een tekort aan donkere materie heeft of dat dit een artefact is van de gasverstoring.
Deze studie uit de MUSE-ALMA Haloes-survey identificeert moleculair gas in 12 van de 60 onderzochte HI-geselecteerde sterrenstelsels bij een roodverschuiving van ongeveer 0,5 en onthult een tweeledig gedrag in de sterrenvormingsefficiëntie waarbij lage-massa-systemen de hoofdreeks volgen terwijl hoge-massa-systemen onderdrukken.
Dit onderzoek toont aan dat het implementeren van een fysiek onderbouwde methode voor massa-ejecties veroorzaakt door de Eddington-limiet in ster-evolutiemodellen de discrepanties tussen voorspelde en waargenomen populaties van zware sterren, zoals in de Magelhaense Wolken, aanzienlijk kan verminderen.
Deze studie toont aan dat, hoewel verschillende drukprofielmodellen even goed de gemeten Sunyaev-Zel'dovich-data van een grote steekproef van ACT-galaxieclusters kunnen beschrijven, de aanname van een universeel profiel ontoereikend is voor hoge precisie vanwege resterende trends en verstrooiing die afhankelijk zijn van massa en roodverschuiving.
Deze studie analyseert de ruimtelijk opgeloste relatie tussen stervorming en moleculair gas in 27 lokale LIRG's over het volledige samensmeltingsproces en toont aan dat de schijnbare tweedeling in deze relatie verdwijnt wanneer men kijkt naar fysieke gasklonten in plaats van onopgeloste stralen, terwijl de stervormingsefficiëntie toeneemt naarmate de samensmelting vordert.
Dit onderzoek analyseert de moleculaire gasinhoud en sterformatie in centrale ringen van nabije sterrenstelsels met behulp van PHANGS-ALMA-observaties, en concludeert dat hoewel de absolute eigenschappen variëren, de relatieve processen van gasinstroom en sterformatie sterk lijken op die van het Centrale Moleculaire Gebied van de Melkweg.