411 papers
Deze studie rapporteert de detectie van de tot nu toe hoogste-roodverschuiving H2-absorptie (z=4.24) achter de quasar J0007-5705, waarbij hoge-resolutie spectroscopie met ESPRESSO de aanwezigheid onthult van sub-parsec koude overdichtheden in het neutrale medium die vaak onopgemerkt blijven.
Dit onderzoek met XRISM/Resolve onthult dat de dynamiek van het koude gas in de oostelijke en zuidwestelijke armen van M87 consistent is met een opwaartse beweging veroorzaakt door AGN-feedback, terwijl het hete intergalactische medium weinig tekenen vertoont van significante stromingen.
Dit onderzoek toont aan dat de ultraluminous infraroodsterrenstelsel IRAS20100-4156 een massieve, meervoudige fase uitstroom vertoont die wordt aangedreven door een sterrenburst en die op kiloparsec-schaal geen tekenen van vertraging geeft, wat wijst op een versnellingsmechanisme.
Dit artikel presenteert de ontdekking van drie spectroscopisch bevestigde, radiogeselecteerde sterrenstelsels op hoge roodverschuiving (z=4.9–5.6) die, dankzij diepe 1,3 GHz-observaties en JWST-data, worden geïdentificeerd als intense, stofvrije sterrenvormers die mogelijk zijn aangewakkerd door samensmeltingen en zich bevinden op of boven de hoofdreeks voor sterrenvorming.
Deze studie gebruikt convolutionele neurale netwerken om galactische cirrusfilamenten in de diepe HSC-SSP-beelden te identificeren, waarbij blijkt dat deze techniek vierënhalf keer meer wolken detecteert dan eerdere SDSS-onderzoeken en aanwijzingen levert voor een te sterke aftrek van de achtergrondhelderheid die de waarneming van zwakke objecten beïnvloedt.
Dit artikel introduceert een nieuw subgrid-kader in de code {\sc arepo} dat de feedback van Pop III-sterren en metalverrijking simuleert, en toont aan dat het model de vorming van Pop II-sterren en de verrijking van het interstellair medium succesvol convergeert tot een resolutie waarbij subhalo's met een massa boven $10^{6.5}\,{\rm M_{\odot}}$ worden opgelost.
Deze studie gebruikt ALMA Band 9-observaties van de CO(6-5)-lijn om een warm, ringvormig gasgebied rond de jonge protoster in de koud-dichte kern MC 27/L1521F te onthullen, wat nieuwe inzichten biedt in de vroege sterrenvorming en de rol van schokgolven en magnetische velden.
Dit artikel beschrijft radio- en millimeterobservaties van het interstellaire komeet 3I/ATLAS die aantonen dat de pre-perihelium waterproductie voor een groot deel (tot 80%) wordt bijgedragen door een uitgebreide bron in de coma, terwijl de samenstelling een CO/H₂O-verhouding van ongeveer 28% en een CO/HCN-verhouding van 230 onthult.
Deze studie gebruikt snelle radiobursts uit de CHIME/FRB Catalog 2 om de dispersiemaat van het geïoniseerde baryonenhof van het Andromedastelsel (M31) te meten, waardoor de totale massa van dit halo wordt ingeschat op ongeveer $1,86 \times 10^{11}$ zonnemassa's en wordt aangetoond dat FRB's een krachtig hulpmiddel zijn voor het bestuderen van het circumgalactische medium.
Dit artikel presenteert de resultaten van een meer dan 45 jaar durend spectroscopisch onderzoek naar de Hyades-sterrenhoop, waarbij op basis van bijna 12.000 spectra van 625 sterren de binaire populatie wordt gekarakteriseerd met een frequentie van 40%, nieuwe baanoplossingen worden geleverd, en effecten zoals gravitationele roodverschuiving en convectieve blauwverschuiving worden gedetecteerd.
Deze studie presenteert LCEz4-M1, een kandidaat-Lyman-continuüm-emitter op een roodverschuiving van 4,444 in het Hubble Ultra Deep Field, die met twee onafhankelijke datasets is bevestigd en waarvan de compacte, sterrenstervormende aard en mogelijke interactie met een begeleider wijzen op mechanismen die de ontsnapping van ioniserende straling mogelijk maken.
Deze studie presenteert nieuwe kinematische data van 21 helderste clustersterrenstelsels en triaxiale Schwarzschild-modellen voor 16 daarvan, wat leidt tot de ontdekking van acht ultramassieve zwarte gaten en een gedetailleerd inzicht in hun donkere-materiehalo's en kinematische eigenschappen.
De auteurs hebben een geautomatiseerde voorselectiemethode ontwikkeld die het aantal bevestigde tegenrotatie-schijfgalaxieën in de MaNGA DR17-dataset meer dan verdubbelt tot 126, en aantoont dat emissielijn-diagnostiek alleen niet voldoende is om deze systemen te identificeren of een uniek foto-ionisatie-signatuur te onderscheiden.
Deze studie toont aan dat donkere materie-halos, met name via het NFW- en Beta-model, de baanontwikkeling en het faseverloop van zwaartekrachtsgolven van extreme massaverhouding inspiralen aanzienlijk beïnvloeden, waardoor toekomstige ruimtetelescopen deze modellen kunnen onderscheiden.
Dit artikel introduceert en valideert een geüpdatete versie van het multi-schaal, multi-fysica algoritme Nemesis, gebaseerd op AMUSE, dat bewezen nauwkeurige resultaten levert voor sterrenhopen met planetenstelsels en de von Zeipel-Lidov-Kozai-effecten, terwijl het bovendien uitstekende schaalbaarheid biedt voor diverse astronomische toepassingen.
Het Event Horizon Telescope-team heeft voor het eerst de schaduw van het supermassieve zwarte gat in het centrum van het sterrenstelsel M87 afgebeeld, waarbij de waarnemingen de voorspellingen van de algemene relativiteitstheorie bevestigen en een massa van ongeveer 6,5 miljard zonsmassa opleveren.