363 papers
Dit paper introduceert de Galaxy Replacement Technique (GRT), een geoptimaliseerd N-lichaamssimulatiekader dat in combinatie met de K-DRIFT-telescoop wordt gebruikt om de vorming en evolutie van laag-oppervlaktehelderheidsstructuren te bestuderen door hoge-resolutie galaxiemodellen in kosmologische simulaties te integreren.
Dit onderzoek toont aan dat sterrenstelsels met een zwakke balk een hogere spinparameter en jongere sterpopulaties vertonen dan die met een sterke balk, wat suggereert dat zwakke balken een snelle vormingsfase ondergaan terwijl sterke balken een langzamere, seculaire evolutie doorlopen.
Deze studie identificeert een aanzienlijk groter aantal rode superreuzen in vijf lokale groep-galaxies dan eerder mogelijk was, door gebruik te maken van de hoge resolutie en fotometrische kwaliteit van JWST/NIRCam-observaties om verontreiniging door voorgrondsterren te elimineren.
Dit artikel beschrijft de ontdekking van CGG-z7, een uitzonderlijk compact en niet-virialized groep van zes sterrenstelsels op een roodverschuiving van , die door het JWST wordt geïnterpreteerd als een chaotische, vroege fase van een grote fusie die leidt tot de vorming van een zwaar "Red Nugget" met extreme ionisatie en een mogelijk verduisterde AGN.
Dit artikel stelt dat een reactie-diffusiemodel met een bewegende reactiefront, aangedreven door uitstroom van de protoster, de evolutie van protostellair schijfstructuren van een continue vorm (Class 0) naar een ring-gat structuur (Class II) kan verklaren en classificeren.
Deze studie introduceert een robuuste methode voor het nauwkeurig meten van de ellipticiteit van 29 Melkweg-globulaire sterrenhopen, waarbij wordt vastgesteld dat rotatie de belangrijkste drijvende kracht is voor hun afplatting, terwijl snelheidsanisotropie en getijden ook een rol kunnen spelen.
Dit artikel toont aan dat de dynamiek en structuur van windterminatieschokken in massieve sterrenhopen voornamelijk worden bepaald door de dichtheid en druk van de omringende superbel, waardoor een efficiënte methode ontstaat om deze processen over miljoenen jaren te modelleren en de morfologie van de uitstroom te voorspellen.
Deze studie introduceert een nieuw, gedetailleerd model voor de evolutie van stofkorrelgroottes binnen de GIZMO/FIRE-3-simulaties dat een bimodale verdeling voorspelt en aantoont dat, hoewel stofgroei en -vernietiging de overvloed in de Lokale Groep bepalen, inefficiënte coagulatie leidt tot onwaarschijnlijke extinctiecurven en een gebrek aan zeer kleine koolstofkorrels, wat suggereert dat 'top-down' PAH-vorming noodzakelijk is.
In dit artikel presenteren de auteurs een XGBoost-machinelearningmodel dat op basis van lokale fase-ruimte-informatie succesvol de toekomstige evolutie van voorstellaire kernen in gemagnetiseerde moleculaire wolken voorspelt, waardoor een rekenkundig efficiënt alternatief voor traditionele sink-deeltje-algoritmes wordt geboden.
Dit artikel presenteert een model van de chemie in het stofarme binnenste van protoplanetaire schijven rond Herbig-sterren, waarbij wordt voorspeld dat deze warme, molecuulrijke regio's verantwoordelijk zijn voor het merendeel van de waargenomen emissielijnen van CO, H2O en SiO, en dat SiO-overtoonlijnen een belangrijke tracer vormen voor deze stofvrije zones.
Dit onderzoek toont aan dat trage modi in samendrukbare magnetohydrodynamische turbulentie een overgang vertonen van zwak naar sterk, terwijl snelle modi zwak blijven, wat wordt onderbouwd door een nieuwe multi-ruimteschiptechniek die de niet-lineaire interacties in de aardse magnetoschijf kwantificeert.
Dit artikel presenteert de diepste statistisch complete radio-bandsurvey van het lokale universum, waarbij 5 GHz e-MERLIN-observaties aantonen dat compacte kernstraling van zwakke actieve galactische kernen (AGN) de primaire vorm van zwarte-gatenactiviteit is, met een detectiepercentage van tot 30% van de lokale populatie, voornamelijk in vroege type-galaxieën.
Deze paper introduceert CODES, een gestructureerd raamwerk dat systematische vergelijkingen en dual-objective optimalisatie mogelijk maakt om de meest geschikte neurale surrogaatmodellen voor niet-evenwichtsche chemie in de astrofysica te selecteren op basis van nauwkeurigheid en efficiëntie.
Dit paper stelt een nieuw chemisch pad voor de vorming van H₂ en HD in het vroege heelal voor, gebaseerd op Jahn-Teller-koppeling in H₃⁺, dat de vorming van de eerste sterren en supermassieve zwarte gaten mogelijk versnelt en zo de waargenomen overvloed aan heldere sterrenstelsels bij hoge roodverschuivingen kan verklaren.
Dit onderzoek gebruikt de zELDA-pakket om 313 waargenomen Lyman-alfa-lijnen te ontrafelen en toont aan dat het intergalactische medium de waarnembaarheid bij hoge roodverschuivingen (z ≳ 5) domineert, terwijl de intrinsieke galactische lijnprofielen van z=0 tot z=6 opmerkelijk weinig evolutie vertonen.
De studie toont aan dat, hoewel getijdenkrachten de afgeleide dichtheidsprofielen van de Melkweg-satellieten weinig beïnvloeden, de gebruikte Jeans-analyse (pyGravSphere) de inwendige dichtheden en J-factoren systematisch onderschat door een ongeschikt model, terwijl de Wolf-maatschatting binnen 10% accuraat blijft maar gevoelig is voor de omloopbaan.
Dit artikel introduceert een nieuwe methode om analogen van de Lokale Groep in kosmologische simulaties te identificeren door de snelheid en richting van het zwaartepunt mee te nemen, wat leidt tot statistisch significante verschillen in de voorspelde relatieve beweging van sterrenstelsels vergeleken met traditionele selectiemethoden.
Dit artikel beschrijft de ontdekking van LAP1-B, een extreem zwakke en chemisch primitieve sterrenstelsel op een roodverschuiving van 6,625 dat door het James Webb-ruimtetelescoop is waargenomen en dat als een 'fossiel in wording' fungeert, waardoor we een zeldzame blik krijgen op de vroegste stadium van stervorming en de oorsprong van de oudste dwergstelsels in het heelal.
Het BoRG--onderzoek toont aan dat sterrenstelsels bij als analogon voor de heldere 'blauwe monsters' bij fungeren, waarbij stochastische sterrenvorming en jonge sterrenpopulaties de extreme UV-helderheid verklaren zonder dat er noodzakelijkerwijs sprake is van dominante actieve galactische kernen of veel stof.
Dit artikel beschrijft de A2744-z7p9OD-protocluster op een roodverschuiving van 7,88, het meest geëvolueerde en extreme overdichtheidssysteem dat tot nu toe is waargenomen in het vroege heelal, waar een kern van zware, stoffige sterrenstelsels en een omringende regio van recente sterrenvorming samen een uitzonderlijk geavanceerde evolutie tonen slechts 650 miljoen jaar na de oerknal.