316 papers
Deze studie toont aan dat het meenemen van Urca-processen met pariteit-gepartnerde nucleonen in neutronenstermodellen, die chiraal symmetrieherstel beschrijven, leidt tot een betere overeenkomst tussen de voorspelde thermische evolutie van zware neutronensterren en de waarnemingen van hun oppervlaktetemperatuur en leeftijd.
Deze studie presenteert de resultaten van een drie jaar durende ultraviolette monitoring van het Seyfert-1-sterrenstelsel ESO 141-G55, waarbij significante variabiliteit in het continuum en emissielijnen werd vastgesteld en de vertragingen van deze lijnen ten opzichte van het continuum werden gebruikt om de oorsprong in de buitenste delen van de accretieschijf te lokaliseren.
Dit artikel presenteert een spectroscopische analyse van XRISM- en NuSTAR-observaties van de zwarte-gaten-röntgenbinaire GS 1354--64, waarbij de hoge resolutie van de microcalorimeter een schone brede ijzerlijn onthult die wijst op een snel roterend zwart gat met een spinparameter groter dan 0,98.
Dit artikel beschrijft hoe FAST-observaties van de quasar 3C 286 aantonen dat interplanetaire scintillatie verschillende gepolariseerde componenten beïnvloedt, wat wijst op afzonderlijke emissiegebieden (de kern en de zuidwestelijke jet) en een zonnewindplasma-snelheid van ongeveer 637 km/s oplevert.
Dit onderzoek gebruikt tijd-afhankelijke 1D-supernovarestant-simulaties om aan te tonen dat de ongeschokte ejecta van een jonge magnetar de dominante bijdrage leveren aan de variabele dispersiemaat van Fast Radio Bursts, terwijl de geschokte regio een beperkte dispersiemaat maar een aanzienlijke rotatiemaat genereert, wat ondersteunt dat een groot deel van de bron-dispersiemaat voortkomt uit een jonge kernkollaps-supernova-omgeving.
Dit artikel presenteert de eerste NuSTAR-hard-X-raywaarnemingen van het laag-luminositeit actieve galactische kern NGC 4278, interpreteert de variabele emissie met een radiatief inefficiënt accretievloermodel, en bespreekt de implicaties voor de oorsprong van TeV-gammastraling en verborgen neutrino-emissie.
Dit onderzoek verklaart de asymmetrische morfologie van de Geminga- en Monogem-pulsarhalo's met een anisotroop diffusiemodel en concludeert dat deze structuren verschillende magnetische coherentiegebieden bewonen met een coherentielengte van ongeveer 100 pc, wat aantoont dat pulsarhalo's krachtige diagnostische hulpmiddelen zijn voor interstellaire magnetische velden.
Deze studie stelt dat supernova's die interageren met een Si- en S-rijke omringende materie, zoals SN 2021yfj, kunnen ontstaan uit de samensmelting van twee witte dwergen, waarbij een hybride witte dwerg met een buitenste laag van zware elementen tijdelijk wordt afgescheurd voordat een thermonucleaire explosie plaatsvindt.
Dit onderzoek rapporteert voor het eerst een gecorreleerde trend tussen de fluxvariaties van persistente radiobronnen en de burst-energetiek van specifieke FRB's, wat suggereert dat beide fenomenen worden aangedreven door een gedeelde energiebron, zoals die van een magnetar.
Deze studie presenteert VLBI-monitoring van het supermassieve zwarte gaten-binaire kandidaat SDSS J143016.05+230344.4, waarbij een vertraagde radioflits wordt geïdentificeerd als bewijs voor kinetische energie-injectie in een gestructureerd circumkernmedium.
Dit onderzoek gebruikt algemene relativistische straaltracering om aan te tonen dat de intensiteit en polarisatie van schaduwen en afbeeldingen van Gauss-Bonnet-zwarte gaten omgeven door dikke accretieschijven, gevoelige probes vormen voor de ruimtetijdstructuur en de dynamiek van de accretie.
Dit artikel stelt dat de 'flip-flop'-overgangen in röntgenbinairsystemen en de veranderende toestanden in actieve galactische kernen twee manifestaties zijn van hetzelfde schaalvrije fysische proces, aangezien beide optreden bij enkele procenten van de Eddington-luminositeit en hun overgangstijden lineair schalen met de massa.
Dit artikel introduceert een volledig reproduceerbare simulatie van een samensmelting van een zwart gat en een neutronenster, specifiek gericht op het waargenomen gebeurtenis GW230529, die als nieuw voorbeeld in de Einstein Toolkit-galerij wordt opgenomen om numerieke robuustheid te testen en de studie van dergelijke systemen te faciliteren.
Dit artikel schat de detectiepercentages in voor toekomstige en bestaande grondgebonden gammastralingsobservatoria (LHAASO, LACT en SWGO) om heldere gammaflitsen zoals GRB 221009A te vangen, waarbij twee emissiemodellen worden gebruikt om de verwachte 5σ-detectiesnelheden te berekenen rekening houdend met kosmologische effecten en absorptie door extragalactische achtergrondstraling.
Dit artikel stelt een unificerend model voor dat verklaart hoe jets in astrofysische objecten zoals actieve galactische kernen, jonge sterrenobjecten en röntgendubbelsters ontstaan door turbulente energie in een dikke accretieschijf die via trechterachtige structuren wordt omgezet in uitgestoten materieblokken.
Dit artikel toont aan dat chiral dynamos in protoneutronensterren en het vroege heelal inefficiënt zijn omdat het proces sterk wordt onderdrukt door chirale flippen, vooral wanneer de chirale onevenwichtigheid niet onmiddellijk maar over een realistische tijdschaal wordt gegenereerd.
In deze paper wordt de ontdekking gemeld van ASKAP J142431.2-612611, een nieuw tijdelijk radiobron met een periode van 36 minuten die gedurende acht dagen pulserende, volledig gepolariseerde straling vertoonde voordat het bron plotseling verdween, zonder dat een optische tegenhanger werd gevonden.
In deze bijdrage wordt een verfijnd lepto-hadronisch model gepresenteerd dat turbulente magnetische reconnectie als versnellingsmechanisme gebruikt om de waargenomen hoge-energie neutrino-emissie van het Seyfert-galactiekern NGC 1068 te verklaren, waarbij de afwezigheid van een TeV-gammestraal-tegenhanger wordt toegeschreven aan absorptie in een dicht, afgeschermd milieu.
Deze studie analyseert de spin van de pas ontdekte zwarte-gat-röntgenbinaire Swift J151857.0-572147 door middel van continuümfitting van NICER-observaties, waarbij een gemiddelde spin van ongeveer 0,7 wordt gevonden voor fiduciële parameters, maar wordt benadrukt dat nauwkeurigere metingen van massa, afstand en inclinatie nodig zijn voor een precieze bepaling.
Dit paper presenteert een semi-analytisch raamwerk dat aantoont hoe resonante Compton-verstrooiing en QED-vacuümresonantie in de magnetosfeer van magnetars de energie-afhankelijke X-stralingspolarisatie beïnvloeden, waarbij magnetische twist en plasma-drijfsnelheid cruciale parameters zijn die de polarisatiegraad en hoekvariaties bepalen.