308 papers
Dit artikel introduceert een analytisch impulsmodel voor de dynamische evolutie van quasi-hiërarchische drievoudige systemen met een zeer excentrische buitenbaan, waarbij blijkt dat de interactie leidt tot een random-walk-gedrag van de binnenbaanexcentriciteit en een gewijzigde tijd tot coalescentie door zwaartekrachtgolven.
Dit onderzoek voorspelt dat toekomstige pulsartimingarrays, met name in combinatie met elektromagnetische tegenhangers, individuele nanohertz-gravitationele golven van supermassieve zwarte gatenparen kunnen detecteren om de vergelijkingstoestand van donkere energie met hoge precisie te beperken.
Deze studie presenteert een model voor de absorptie van röntgenstraling door geïoniseerd gas met een gemiddelde Thomson-optische diepte, waarbij analytische criteria worden afgeleid om te bepalen wanneer een neutraal model toereikend is versus wanneer complexe effecten zoals Comptonverstrooiing en herverwerking essentieel zijn, met name voor de toepassing op supernova's die interageren met hun omringende medium.
Dit artikel presenteert een modulaire, volledig differentieerbare deep learning-architectuur die radio-pulsen van in-ijs neutrino-interacties genereert, waarmee de ontwerpoptimalisatie van de toekomstige IceCube-Gen2 detector via gradiëntafdaling mogelijk wordt gemaakt.
Deze studie presenteert een kader om het scenario van versterkte vreemdheid als oplossing voor het muonprobleem in ultra-hoog-energetische kosmische straling te testen, en concludeert dat toekomstige metingen van het verhouding tussen kaonen en pionen bij LHC-experimenten voldoende nauwkeurig zullen zijn om dit scenario te bevestigen of te weerleggen.
Deze studie gebruikt data van de SRG/eROSITA-hemelopname om het bestaan van shock-verhit gas tot ver buiten de halo-grens van sterrenstelselclusters aan te tonen, waarbij de waarnemingen in combinatie met IllustrisTNG-simulaties aantonen dat de overgang naar de accretiezone rond de viriale straal samenvalt met de connectie van kosmische filamenten en dat de waargenomen gasverdeling wijst op efficiëntere feedbackprocessen dan in de huidige simulaties wordt gemodelleerd.
Dit artikel voorspelt een nieuw type zeer-hoogfrequente quasi-periodieke oscillaties (VHFQPO's) rond compacte, niet-singuliere objecten zonder waarnemingshorizon, waarvan het waarnemen of niet-waarnemen in röntgenbinaries kan dienen als bewijs voor de al dan niet aanwezigheid van een waarnemingshorizon.
Dit artikel stelt met behulp van data van de derde observatieloop van Advanced LIGO en Advanced Virgo een nieuwe, twee orde van grootte strengere bovengrens van 0,01 zonsmassa's op de door kerninstortings-supernova's uitgestraalde gravitatie-energie, en voorspelt dat toekomstige derde-generatie-detectors individuele supernova's eerder zullen detecteren dan het onderliggende gravitatiegolfachtergrondsignaal.
Dit artikel concludeert dat Type Iax-supernova's, in tegenstelling tot typische Type Ia-supernova's, gunstige omstandigheden bieden voor de vorming van ijzerrijke silicaten en andere stofdeeltjes, waardoor ze een potentieel belangrijke bron zijn voor interstellaire stof.
Dit artikel presenteert waarnemingen van de supernova SN 2024abvb, een heldere Type Icn-uitbarsting in een waterstof- en heliumarm milieu die wordt geïdentificeerd als het resultaat van een sterk afgeblazen voorouderster, waarbij een hybride model de lichtkromme succesvol verklaart door zowel ejecta-CSM-interactie als nikkelradioactiviteit.
Dit artikel biedt een geünificeerde analytische behandeling van de horizonstructuur en extremaliteit van Kerr-Newman-de Sitter zwarte gaten in -zwaartekracht met constante kromming, waarbij expliciete formules worden afgeleid die de verschillen met de algemene relativiteitstheorie en unieke ultra-extreme configuraties inzichtelijk maken.
Dit onderzoek concludeert dat onvolledige subtractie van zware zwarte-gatenbinaire signalen bij LISA, veroorzaakt door gasaccretie, waarschijnlijk geen statistisch significant ruispatroon zal vormen dat onderscheiden kan worden van instrumentale ruis, maar wel een significante bias zal introduceren in de inferentie van andere signalen.
Dit artikel presenteert een exact raamwerk voor neutrinedecoherentie in turbulente materie van kerninstortings-supernova's door middel van een fractionele calculus-benadering, waarbij de Nakajima-Zwanzig-projectietechniek wordt gebruikt om een niet-Markoviaanse mastervergelijking af te leiden die de survivalkansen uitdrukt via Mittag-Leffler-functies.
Deze studie lost het hyperonprobleem op door via de Dyson-Schwinger-vergelijking kwantumveeldeeltjeseffecten te modelleren, wat resulteert in een toestandsvergelijking die zware neutronensterren tot 2,59 zonsmassa's kan ondersteunen en tegelijkertijd snelle afkoeling voorkomt door de onderdrukking van directe Urca-processen.
Dit artikel presenteert een kinetisch pad voor helicity-beperkte vervalprocessen in sub-ionische turbulentie, waarbij 2D3V-PIC-simulaties aantonen dat lokale -interacties leiden tot een bron-gecompenseerde helicity-dichtheid die een tijdonafhankelijk plateau vertoont, consistent met schalingswetten voor verval in 2D-systemen.
Dit artikel introduceert een multitask-surrogaatmodel voor neutronenster-equaaties van toestand dat, getraind op 40.000 modellen, fysisch geldige voorspellingen doet voor massa en straal met gedistributie-vrije, gecertificeerde onzekerheid via Mondrian-conformale voorspelling.
Dit artikel richt zich op beginnende natuurkundestudenten en illustreert hoe thermodynamische principes, zoals de entropie-achtige toename van het zwarte-gatoppervlak, kunnen worden gebruikt om de energie-uitstoot bij zwarte-gatbotsingen te begrijpen en general relativity te testen met gravitatiegolfobservatoria.
In deze studie worden nieuwe, sterke bovengrenzen voor de axion-elektronkoppeling afgeleid door de 100-parsec Gaia DR3-witdwarfluminositeitsfunctie te vergelijken met geavanceerde theoretische modellen, wat resulteert in een bovengrens van en de eerdere suggestie van een verbeterde fit voor axion-cooling weerlegt.
Dit artikel valideert het gemodificeerde Teukolsky-formalisme voor het voorspellen van ringdown-frequenties van zwarte gaten in General Relativiteit door twee nul-tests te doorstaan en twee onafhankelijke numerieke methoden te gebruiken, wat het een betrouwbaar hulpmiddel maakt voor toekomstige tests met gravitatiegolf-detectoren.
De studie toont aan dat in neutronster-merger-simulaties energie-gemiddelde overeenstemming met thermische aannames niet voldoende is om de werkelijke zwakke interactiepercentages nauwkeurig te voorspellen, omdat niet-thermische aspecten van de neutrino-verdeling cruciaal zijn voor de microfysica in de vroege post-merger-fase.