203 papers
Deze paper introduceert XSNAP, een nieuwe open-source Python-pakket voor het analyseren van röntgenobservaties van supernova's, en past dit toe op SN 2024ggi om een constante massaverliesfrequentie van de progenitorster af te leiden.
Auteurs hebben een compact hiërarchisch drievoudig sterrenstelsel, bestaande uit drie hoofdreekssterren, ontdekt door spectroscopische waarnemingen en TESS-lichtkrommen te combineren, wat aanvankelijk leidde tot de veronderstelling van een compact object maar uiteindelijk bevestigde dat het een drievoudig stelsel is.
Dit artikel presenteert de eerste detecties van het koude exoplanet Ind Ab op golflengten tot 25 m met JWST, waarmee een dynamische massa van 6,5 Jupitermassa en een bolometrische lichtkracht worden vastgesteld die uitstekend overeenkomen met evolutiemodellen voor oude, lichte gasreuzen.
Dit artikel presenteert de eerste niet-radiale adiabatische pulsatieanalyse van lage-massa, metaalvrije sterren en toont aan dat asteroseismologie een krachtig hulpmiddel is om overgebleven Populatie-III-sterren in de Melkweg te identificeren, ondanks verontreiniging van hun oppervlak.
Dit onderzoek voorspelt de spectraal kenmerken van snel roterende, metalenarme zware sterren die chemisch homogeen evolueren, waarbij vroege fasen als vroege O-type reuzen of superreuzen worden geclassificeerd en latere fasen als WO-type, met het oog op toekomstige vergelijkingen met waarnemingen van het Hubble-ruimtetelescoopprogramma ULLYSES.
Dit artikel concludeert dat het optimaliseren van het frequentiebereik voor de detectie van zon-achtige oscillaties door de factor te verlagen van de gebruikelijke waarde 2 naar 1,2 de detectiekans en de voorspelde opbrengst aanzienlijk verbetert.
Deze studie combineert Spitzer- en Hubble-ruimtetelescoop-data om nauwkeurige parallaxes te bepalen voor 13 koude bruine dwergen, wat aantoont dat de grote intrinsieke spreiding in hun eigenschappen fotometrische afstandschattingen onbetrouwbaar maakt en astrometrische metingen essentieel maakt voor hun karakterisering.
Deze studie toont aan dat het toepassen van een variabel magnetisch veld en een adaptieve mengingslengte in stermodellen de lithiumovervloed en rotatie-evolutie van zon-achtige sterren in clusters beter kan verklaren, hoewel aanvullende fysica nodig blijft om de huidige rotatiesnelheid en het magnetisch veld van de Zon volledig te reproduceren.
Dit artikel analyseert een grote steekproef van nova-parameters om de relatie tussen de afname-tijden en te kwantificeren, waarbij de uitkomsten aantonen dat binnen de onzekerheden ongeveer gelijk is aan de helft van .
Dit onderzoek vergelijkt coronagraafmetingen met aerosolgebaseerde schattingen van de helderheid van de circumsolaire lucht op Mauna Loa om een raamwerk te bieden voor het beoordelen van dagelijkse corona-kwaliteit en het visualiseren van de relatie tussen aerosolen en waargenomen zonneschijf-auréoles.
Dit onderzoek gebruikt rotatieverbreding in LAMOST-spectra om de neigingen en massa's van onzichtbare metgezellen in compacte objecten te bepalen, waarbij twee systemen worden geïdentificeerd met zware witte dwergen of neutronensterren die potentieel als Type Ia-supernovaprogenitors kunnen fungeren.
Dit onderzoek analyseert de zes maanden durende vervalprocessen van zonne-actieve regio NOAA AR 12738 en de bijbehorende perifere verduisteringsgebieden, waarbij het aantoont dat thermische tekorten in plaats van alleen materieel gebrek de oorzaak zijn van de verminderde emissie en dat langdurige verduistering waardevolle inzichten biedt in de thermische evolutie en magnetische herschikking van de corona.
Deze studie toont aan dat thermische Rossby-golven in snel roterende convectie een uitwaartse hoekmomenttransport veroorzaken, wat in strijd is met de gangbare mean-field-theorieën maar overeenkomt met sferische shell-simulaties en de zonnewerveling.
Dit artikel schat de maximale energie van zonnevlammen in door statistische relaties uit moderne waarnemingen toe te passen op de grootste historische zonnevlekken, en concludeert dat de Zon theoretisch vlammen met een energie van enkele 10^34 erg kan produceren.
Dit artikel presenteert de eerste on-sky demonstratie van dual-field interferometrie bij het CHARA Array, waarmee voor het eerst de Ba-Bb sub-systeem in de drievoudige ster Piscium direct is opgelost en nauwkeurige dynamische massa's zijn bepaald voor deze bijna-tweelingsterren.
In dit artikel wordt de driedimensionale evolutie van twee opeenvolgende coronale massa-ejecties (CME's) van actieve regio AR 12994 naar Mercurius geanalyseerd met behulp van een herziene kegelmodel en multi-view waarnemingen, waarbij de geometrie, kinematica en impactrichting worden gekwantificeerd om toekomstige voorspellingen voor planeten in het zonnestelsel te verbeteren.
Dit artikel presenteert een nieuw analytisch model dat aantoont dat directe massa-overdracht via een stroom inefficiënt is in het opspinnen van een accretor tot kritieke rotatie, waardoor sterren meer dan een tiende van hun oorspronkelijke massa kunnen vergaren zonder deze limiet te bereiken, terwijl ook wordt gekwantificeerd hoe baanparameters en donorrotatie de massabehoudsfactie beïnvloeden.
Dit artikel analyseert het transport van relativistische zonne-energetische deeltjes tijdens de uitgebreide gebeurtenis van 28 oktober 2021 door middel van multi-satellietobservaties en modellering, en concludeert dat de brede ruimtelijke uitbreiding het gevolg is van een smalle injectieregio gecombineerd met efficiënte dwarsveld-diffusie.
Dit artikel toont aan dat het aangepaste transportbandmodel voor clusterformatie aangeeft dat de totale hoeveelheid materiaal die ooit een sterrenvormend gebied bereikt, de belangrijkste factor is voor het onderscheid tussen intermediaire en massale sterrenvorming, waardoor standaard oppervlaktedichtheidsdrempels in vroege evolutiestadia tot misclassificatie kunnen leiden.
Uit langdurige spectropolarimetrische monitoring blijkt dat de oppervlakteteveld van Polaris opmerkelijk stabiel is en dat de eerste directe meting van de rotatieperiode van een klassieke Cepheïde 100,29 dagen bedraagt, wat nieuwe inzichten biedt in de rotatie- en magnetische eigenschappen van deze ster.